اوتیسم ازپشت یک خبرورزشی
اکرم انتصاری | روزنامه نگار
بهتازگی خبری درشبکههای اجتماعی دستبهدست شد؛ اینکه مارک کوکوریا، فوتبالیست اسپانیایی، گفته است موهایش را بلند نگه میدارد تا پسرمبتلا به اوتیسمش بتواند او را راحتتردرزمین فوتبال تشخیص دهد. اصل این ماجرا یادآوریک واقعیت مهم است؛افرادمبتلا به اختلال طیف اوتیسم،دنیا را به شکلی متفاوت تجربه میکنند وگاهی یک تغییر کوچک ازسوی اطرافیان میتواند احساس امنیت وآرامش بیشتری برای آن ها ایجادکند. این مطلب اوتیسم را بهتربه شما میشناساند.
سروکله اوتیسم چطورپیدا میشود؟
اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که از سالهای نخست زندگی آغازمیشود وبرشیوه ارتباط،تعامل اجتماعی و الگوهای رفتاری فردتأثیرمیگذارد.واژه«طیف» به این دلیل به کار میرود که شدت ونوع علایم درافراد مختلف بسیارمتفاوت است؛ ممکن است یک فرد فقط مشکلات خفیفی درارتباط اجتماعی داشته باشد،درحالی که فرد دیگری به حمایت گسترده درزندگی روزمره نیاز داشته باشد.
نشانههایی که نباید نادیده گرفته شوند
علایم اوتیسم معمولا تا دویا سه سالگی آشکارمیشوند،هرچندگاهی والدین ازماههای نخست متوجه تفاوتهایی در رشدکودک میشوند. برخی ازمهمترین نشانهها عبارتاند از: تماس چشمی کم یا ناپایدارو پاسخ ندادن به نام خود درسن مناسب؛تأخیردرگفتاریا ازدست دادن مهارتهای زبانی که قبلا وجود داشته است؛ دشواری دربرقراری ارتباط با همسالان یا بازیهای مشارکتی؛ انجام حرکات تکراری مانند تکان دادن دستها، چرخیدن یا ردیف کردن وسایل؛ وابستگی شدید به برنامههای ثابت وناراحتی ازتغییرات ناگهانی؛ حساسیت بیش ازحد یا کمترازحد معمول به صدا، نور، بو، لمس یا مزهها.
البته وجود یکی ازاین نشانهها به معنای ابتلای قطعی به اوتیسم نیست و تشخیص فقط باید توسط پزشک متخصص وتیم ارزیابی رشد انجام شود.
چندباور درست درباره اوتیسم
اوتیسم بیماری روانی نیست| این اختلال، یک تفاوت دررشد و عملکردمغزاست وفرد مبتلا با آن متولد میشود.
اهمیت تشخیص زود هنگام | هر چه مداخلات توانبخشی،گفتاردرمانی،کار درمانی و آموزشهای تخصصی زودتر آغاز شوند، احتمال بهبود مهارتهای ارتباطی واستقلال کودک بیشترخواهد بود.
همه افراد مبتلا به اوتیسم شبیه هم نیستند| برخی ممکن است تواناییهای علمی یا هنری چشمگیری داشته باشند وبرخی دیگردر یادگیری وارتباط به حمایت بیشتری نیازداشته باشند.
اوتیسم درمان قطعی ندارد،اما قابل مدیریت است| هدف درمان، تغییرشخصیت فرد نیست؛ بلکه کمک به رشد مهارتهای ارتباطی، اجتماعی وافزایش کیفیت زندگی اوست.
چندباورنادرست درباره اوتیسم
1.یکی ازشایعات این است که واکسنها باعث اوتیسم میشوند. این ادعا سالها پیش برپایه مطالعهای منتشرشدکه بعدها به دلیل تخلفات علمی ازمجلات معتبرحذف شد. پژوهشهای گسترده روی میلیونها کودک هیچ ارتباطی بین واکسیناسیون واوتیسم پیدا نکردهاند.
2. باوراشتباه دیگراین است که کودکان مبتلا به اوتیسم احساسات ندارند.درواقع آن ها نیزمانند دیگران احساس عشق، شادی، غم و اضطراب را تجربه میکنند، اما ممکن است شیوه ابرازاین احساسات با دیگران متفاوت باشد.
3. همچنین برخی تصورمیکنند افراد مبتلا به اوتیسم علاقهای به دوستی ندارند، درحالی که بسیاری ازآن ها تمایل به برقراری ارتباط دارند،اما درشروع یا ادامه تعاملات اجتماعی با چالش روبهروهستند.
سروکله اوتیسم چطورپیدا میشود؟
اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی است که از سالهای نخست زندگی آغازمیشود وبرشیوه ارتباط،تعامل اجتماعی و الگوهای رفتاری فردتأثیرمیگذارد.واژه«طیف» به این دلیل به کار میرود که شدت ونوع علایم درافراد مختلف بسیارمتفاوت است؛ ممکن است یک فرد فقط مشکلات خفیفی درارتباط اجتماعی داشته باشد،درحالی که فرد دیگری به حمایت گسترده درزندگی روزمره نیاز داشته باشد.
نشانههایی که نباید نادیده گرفته شوند
علایم اوتیسم معمولا تا دویا سه سالگی آشکارمیشوند،هرچندگاهی والدین ازماههای نخست متوجه تفاوتهایی در رشدکودک میشوند. برخی ازمهمترین نشانهها عبارتاند از: تماس چشمی کم یا ناپایدارو پاسخ ندادن به نام خود درسن مناسب؛تأخیردرگفتاریا ازدست دادن مهارتهای زبانی که قبلا وجود داشته است؛ دشواری دربرقراری ارتباط با همسالان یا بازیهای مشارکتی؛ انجام حرکات تکراری مانند تکان دادن دستها، چرخیدن یا ردیف کردن وسایل؛ وابستگی شدید به برنامههای ثابت وناراحتی ازتغییرات ناگهانی؛ حساسیت بیش ازحد یا کمترازحد معمول به صدا، نور، بو، لمس یا مزهها.
البته وجود یکی ازاین نشانهها به معنای ابتلای قطعی به اوتیسم نیست و تشخیص فقط باید توسط پزشک متخصص وتیم ارزیابی رشد انجام شود.
چندباور درست درباره اوتیسم
اوتیسم بیماری روانی نیست| این اختلال، یک تفاوت دررشد و عملکردمغزاست وفرد مبتلا با آن متولد میشود.
اهمیت تشخیص زود هنگام | هر چه مداخلات توانبخشی،گفتاردرمانی،کار درمانی و آموزشهای تخصصی زودتر آغاز شوند، احتمال بهبود مهارتهای ارتباطی واستقلال کودک بیشترخواهد بود.
همه افراد مبتلا به اوتیسم شبیه هم نیستند| برخی ممکن است تواناییهای علمی یا هنری چشمگیری داشته باشند وبرخی دیگردر یادگیری وارتباط به حمایت بیشتری نیازداشته باشند.
اوتیسم درمان قطعی ندارد،اما قابل مدیریت است| هدف درمان، تغییرشخصیت فرد نیست؛ بلکه کمک به رشد مهارتهای ارتباطی، اجتماعی وافزایش کیفیت زندگی اوست.
چندباورنادرست درباره اوتیسم
1.یکی ازشایعات این است که واکسنها باعث اوتیسم میشوند. این ادعا سالها پیش برپایه مطالعهای منتشرشدکه بعدها به دلیل تخلفات علمی ازمجلات معتبرحذف شد. پژوهشهای گسترده روی میلیونها کودک هیچ ارتباطی بین واکسیناسیون واوتیسم پیدا نکردهاند.
2. باوراشتباه دیگراین است که کودکان مبتلا به اوتیسم احساسات ندارند.درواقع آن ها نیزمانند دیگران احساس عشق، شادی، غم و اضطراب را تجربه میکنند، اما ممکن است شیوه ابرازاین احساسات با دیگران متفاوت باشد.
3. همچنین برخی تصورمیکنند افراد مبتلا به اوتیسم علاقهای به دوستی ندارند، درحالی که بسیاری ازآن ها تمایل به برقراری ارتباط دارند،اما درشروع یا ادامه تعاملات اجتماعی با چالش روبهروهستند.