
احتمال ابتلا به نزدیکبینی در کودکان و نوجوانانی که مدت طولانی به صفحات نمایش نگاه میکنند بیشتر است، زیرا بیشترین رشد چشم در این زمان است. افراد میانسال، در کودکی از والدینشان شنیدهاند که نشستن جلوی تلویزیون با فاصله نزدیک باعث آسیب به چشم میشود. هرچند امروزه خطر اصلی فقط تلویزیون نیست و پای گوشیهای هوشمند، تبلت، لپتاپ و رایانه هم در میان است. با آمدن تلویزیونهای بزرگ صفحهتخت، تلویزیونهای کوچک از رده خارج شدند و خطرات ناشی از آن ها کاهش یافت، چون دیدن کل صفحهنمایش تلویزیونهای بزرگ از فاصله نزدیک دشوار است، تماشاگران فاصله را بیشتر رعایت میکنند که آسیب احتمالی کم شود، اما طبق هشدار کارشناسان، تبلتها، گوشیهای هوشمند و رایانهها اغلب کمتر از یک طول بازو با چشم فاصله دارند که برای چشمها بیش از حد نزدیک است. هرچه کودک در سنین پایینتر به نزدیکبینی مبتلا شود، احتمال ابتلای او به نزدیکبینی شدید بیشتر است. نزدیکبینی شدید، شکل حاد نزدیکبینی است که فرد فقط اشیایی که درست مقابل صورت و در فاصله کمتر از ۳۰ سانتیمتر است، میبیند. این وضعیت باعث بیماریهای تخریب عصبهای چشم مانند از دست دادن بینایی، جداشدگی شبکیه، آب مروارید و گلوکوم میشود. نزدیکبینی قابل برگشت یا درمان نیست و با گذشت زمان از بین نمیرود، اما با عینک یا لنزهای تماسی اصلاح میشود و برای بزرگسالان جراحی لیزر یک گزینه است. کارشناسان برای مقابله با این مشکل توصیه میکنند:
* والدین زمان کار کودکان و نوجوانان با گوشی، تبلت یا رایانه را مدیریت کنند و زمان استفاده از آنها برای کارهای غیرمدرسهای را به حداکثر یک ساعت در روز برسانند.
* از کودکان بخواهید صفحهنمایش را به اندازه یک طول بازو از چشم دور نگهدارند.
* معاینه چشم کودکان را جدی بگیرید.