از اوج «سفر سبز» تا حضیض «جزر و مد»
مصطفی قاسمیان
13 سال از زمانی که با «قلب یخی»، یکی از نقاط اوج صنعت نمایش خانگی را رقم زد، می‌گذرد و اگرچه در این سال‌ها آثار متعددی ساخته، ولی جز فیلم «غریب»، در هیچ‌کدام به اندازه سریال‌های آن زمان خود موفقیتی کسب نکرده. محمدحسین لطیفی سازنده سریال‌های خاطره‌انگیزی مثل «کت جادویی» و «صاحبدلان»، این روزها با محصول ناموفق دیگری با عنوان «جزر و مد» در نمایش خانگی دیده می‌شود. سریال جدید او، هرچه جلوتر می‌رود، کمتر بارقه‌هایی از امید نشان می‌دهد و محصولی زیر متوسط با استانداردهای تلویزیون به چشم می‌آید که قلاب خاصی برای جذب مخاطب محصولات خانگی ندارد و شاید اگر در پلتفرمی رایگان عرضه نمی‌شد، به سختی می‌توانست تماشاگر جذب کند. نکته قابل تأمل آن که لطیفی به خلاف سابقه خوبش در خلق کاراکترهای به‌یادماندنی و لحظات تأثیرگذار در قاب تلویزیون، در «جزر و مد» از این لحاظ هم ناموفق بوده و در حالی که از بازیگران باتجربه‌ای جلوی دوربین استفاده کرده، ولی نتوانسته از آن‌ها نقش‌آفرینی‌های خوبی بگیرد. او حتی در اجرای صحنه‌های مهم سریال هم توفیق چندانی ندارد؛ مواردی مثل درگیری منجر به قتل، برخورد دختر مقتول با صاحب شرکت و حتی درگیری در مطب دکتر. گویی لطیفی «جزر و مد» را سرسری و بدون انرژی کافی ساخته و زمان زیادی برای اجرای آن صرف نکرده است. این سریال در کنار آثاری چون «سر دلبران» و «پادری» که این کارگردان باسابقه در سال‌های اخیر ساخته، زنگ خطر را به صدا درمی‌آورد؛ برای فیلم سازی که روزگاری «سفر سبز» و «همسایه‌ها» را می‌ساخت.