حمله به اوین، چرا؟
صادق غفوریان
رژیم متجاوز صهیونی دوم تیرماه در روز نهم تعرض به کشور، زندان اوین را آماج موشک های خود قرار داد و حدود 80 نفر شامل مراجعان، خانواده زندانیان، کادر اداری زندان، مددجویان و ساکنان منطقه اوین را به شهادت رساند. اگرچه برای اقدامات ددمنشانه صهیون هیچ توجیه عقلانی و منطقی وجود ندارد، اما این پرسش برای بسیاری پدید آمد که اساسا هدف حمله رژیم و به خاک و خون کشاندن اوین، چه بود؟ آیا زندان انبار مهمات موشکی بود یا تئوریسین های نظامی و هسته ای در آن جا پنهان شده بودند؟ما به بهانه دستور روز گذشته رئیس قوه قضاییه درباره زندان اوین، به حمله صهیون به این زندان به عنوان یکی از موضوعات کمتر پرداخته شده نبرد 12 روزه پرداختیم و علت های این حمله را کاوش کردیم.
اژه ای دستور داد
حجت الاسلام والمسلمین اژه ای روز گذشته در نشست شورای‌عالی قوه قضاییه دستور داد، مقامات ذیصلاح از جمله معاون اول قوه قضاییه و رئیس سازمان زندان‌ها، تدابیر و تمهیدات مقتضی را برای بازسازی هرچه سریع‌تر بخش‌های آسیب‌دیده زندان اوین اتخاذ کنند و شرایطی را فراهم آورند که در اسرع وقت، زندانیان منتقل شده از این زندان، به ندامتگاه مزبور بازگردند.
1-برای صهیون تفاوتی میان فرمانده نظامی، مردم عادی، زندانیان و... وجود ندارد
بی شک، نخستین بارقه در واکاوی حمله به زندان، این به ذهن می رسد که برای صهیون متجاوز، تفاوتی میان هدف قرار دادن فرماندهان نظامی، مردم عادی، کودکان و زنان، بیمارستان و حتی زندانیان وجود ندارد. در واقع، حمله به این زندان و کشتار تعدادی انسان بی‌گناه موید این مدعاست که برای اسرائیل وقتی منافعش اقتضا کند ترور مقامات جمهوری اسلامی و زندانیانی که مخالف آن هستند و افراد عادی دیگری فرقی ندارد. همین رفتار، خط بطلانی بر «ابراز دوستی» مکرر نتانیاهو خطاب به مردم ایران طی پیام‌های تصویری پی‌درپی کشید.
2-هدف ساده انگارانه؛ فرار زندانیان؟
در واکاوی حمله به اوین، «صابر گل عنبری» کارشناس مسائل بین الملل چند نظر را مطرح کرده است، از جمله این که: در تحلیل علت حمله به زندان گفته شده است که اسرائیل می‌خواست با این کار باعث فرار و آزادی زندانیان شود؛ اما این نگاه اگر توجیهی برای این جنایت نباشد، بسیار ساده‌انگارانه است. فرار محبوسان تنها در شرایطی تا حدودی امکانپذیر بود که اوضاع امنیتی تهران و کشور کاملا به هم ریخته و هرج و مرج حاکم می‌بود؛ اما وقتی متعاقب تجاوز کوچک‌ترین نابسامانی و ناامنی شهری رخ نداد، زندانیان چگونه می‌خواستند فرار کنند و به کجا می‌رفتند؟ به ویژه که همه نیروهای امنیتی و نظامی در حالت آماده باش بودند.
3-ورود جاسوس یا جاسوسان به زندان؟
بخش دیگر ماجرا در علت یابی حمله به اوین، احتمال جاسوس یا جاسوسانی مهم دستگیرشده بوده که در حال ورود به زندان بوده اند که اسرائیل از بیم لو رفتن برخی شبکه‌های عملیاتی و تجسسی وابسته به خود با هدف کشتن این افراد به اوین حمله کرده است.
تحلیل واشنگتن پست از حمله به اوین
در همین حال، رسانه های بین المللی نیز، حمله اسرائیل به زندان را در گزارش های متعددی بررسی و تحلیل کردند. واشنگتن پست اول جولای(10 تیر) نوشت: ویلیام گودهیند، تحلیلگر به ما گفته است: به نظر می‌رسد حمله به اوین دو هدف داشته است: حمله به نقاط دسترسی زندان که احتمالاً برای فراری دادن زندانیان از زندان بوده اگرچه گمان نمی‌رود هیچ زندانی در نتیجه حمله فرار کرده باشد و هدف دوم کارکنان زندان در ساختمان‌های مرکزی مجتمع بوده است.
مضحک مثل اظهارات سخنگوی ارتش اسرائیل
اما خبرگزاری فرانسه نیز در علت یابی حمله به اوین، از سخنگوی ارتش اسرائیل پاسخ مضحکی را منتشر کرد: «در داخل محوطه زندان، فعالیت‌های اطلاعاتی علیه اسرائیل، از جمله ضدجاسوسی، انجام شده است و این حمله «به صورت دقیق انجام شده است تا از آسیب رسیدن به افراد غیرمرتبط جلوگیری شود.»
نیویورک تایمز چه گفت؟
روزنامه نیویورک‌تایمز با شرح ابعاد حمله به زندان اوین نوشت: در مرکز ملاقات‌های زندان، سقف، دیوار‌ها و کابینت‌های چوبی به توده‌هایی از آوار تبدیل شده بودند. کاغذ‌های سوخته و پرونده‌های رنگی در میان آجر‌ها و سیم‌های درهم تنیده این ساختمان دولتی پراکنده شده بودند. شیشه‌های خردشده تخت‌های بیماران و تجهیزات بهداری زندان را پوشانده بود. رسانه آمریکایی با اشاره به توجیه اقدام غیرقانونی رژیم صهیونیستی برای هدف قرار دادن اماکن غیرنظامی با ادعا‌های بی‌اساس نوشت: ارتش اسرائیل درباره هدف حمله به اوین یا تلفات آن اظهارنظر نکرده است. مقام‌های اسرائیلی حمله به زندان اوین را «نمادین» توصیف کرده‌اند. «گدئون ساعر» وزیر امور خارجه اسرائیل در پیامی در شبکه‌های اجتماعی گفت که این حمله هم به تلافی حملات موشکی ایران به زیرساخت‌های غیرنظامی انجام شد و هم به نوعی اقدامی برای آزادسازی بوده است.
خونخوار، این جا هم بازنده شد
واقعیت و علت حمله به زندان هرچه باشد، باعث شد حتی منتقدان جمهوری اسلامی هم دربرابر این اقدام موضع قاطعی علیه رژیم صهیونیستی بگیرند. در یک نگاه کلی به تعبیر صابر گل عنبری، کارشناس مسائل بین الملل، «اسرائیل در دو حوزه بازنده بود؛ نخست این که با این تجاوز دستکم نگرش برخی از ایرانی‌های منتقد و بعضا مخالف حاکمیت در قبال اسرائیل تغییر کرد. نتانیاهو به این فضا به دیده سرمایه اجتماعی برای روز مبادا می‌نگریست؛ اما عملا دایره دشمنی با اسرائیل را گسترش داد. همچنین این که در سطح منطقه و دنیای عرب نیز اتفاق بزرگ‌تری افتاد. تجاوز اسرائیل به ایران پس از نسل کشی در غزه حس همدردی بی‌سابقه‌ای در افکار عمومی عربی و اسلامی با ایران برانگیخت. حتی خیلی از منتقدان ایران و سیاست‌های منطقهای آن نیز همبستگی خود را پنهان نکردند. »