با وجود تحریم انتخابات از جانب مقتدی صدر نرخ مشارکت 56 درصدی در این انتخابات در مقایسه با انتخابات دوره قبل قریب ۱۴ درصد افزایش داشت
شکست مقتدی در پروژه تحریم
با افزایش ۱۳ درصدی رای دهندگان در انتخابات عراق،مشارکت پس از ۲۰ سال صعودی شد.درحالی که میزان مشارکت در انتخابات عراق، از سال ۲۰۰۵ روند نزولی به خود گرفته بود و از ۷۰ درصد مشارکت در سال ۲۰۰۵ به ۴۲ درصد در سال ۲۰۲۱ رسیده بود، اکنون در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۵ عراق، میزان مشارکت دوباره با افزایش 15 درصدی به 56 درصد رسید.
مردم عراق در این انتخابات، برخلاف دوران حضور داعش و ناامنی‌های گسترده، با آگاهی سیاسی و با انگیزه حمایت از محور مقاومت، در دفاع از هویت ملی خود شرکت کردند؛ پیامی که از نجف تا بصره پژواک یافت و اراده خروج از سایه مداخله بیگانگان را تقویت کرد.
امنیت انتخابات و اقتدار داخلی
تأمین کامل امنیت حوزه‌های رأی‌گیری توسط نیروهای ارتش، پلیس و حشدالشعبی نشان داد که عراق امروز قادر است بدون تکیه بر نیروهای بیگانه، امنیت ملی خود را حفظ کند. این موضوع نه‌تنها دستاوردی در حوزه دفاعی، بلکه گواهی بر مشروعیت اجتماعی و نهادی دولت عراق است.با وجود تلاش‌های آمریکا برای القای ناامنی و حمایت از برخی گروه‌های تروریستی، وحدت نیروهای عراقی در برگزاری آرام انتخابات، تصویری تازه از اقتدار داخلی ترسیم کرد. پیوند ارتش و نیروهای مردمی، مانع از تحقق اهداف اختلاف‌افکنانه بیگانگان شد. در واقع، امنیت پایدار انتخابات، نقطه عطفی در مسیر خروج نیروهای اشغالگر و تثبیت استقلال راهبردی عراق است؛ استقلالی که پایه‌های نظم جدید منطقه‌ای را تقویت می‌کند.
بلوغ سیاسی جریان‌ها و چالش تشکیل دولت
مشارکت گسترده جریان‌های سیاسی در انتخابات، با وجود تحریم محدود برخی گروه‌ها نظیر جریان صدر، بیانگر ارتقای سطح تعامل دموکراتیک در عراق است. امروز، جریان‌های شیعه، سنی و کردی درک کرده‌اند که تداوم اختلافات، به زیان امنیت ملی و منافع مردم است.با اعلام نتایج و شکل‌گیری فراکسیون‌های جدید، روند انتخاب رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر آغاز شده است. تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد که تفسیرهای متفاوت از قانون، گاه مانع تشکیل سریع دولت می‌شد؛ اما این‌بار نشانه‌های همگرایی بیشتری به چشم می‌خورد. ائتلاف چارچوب هماهنگی شیعیان با صدور بیانیه‌ای اعلام کرده که دولت آینده در مهلت قانونی تشکیل خواهد شد و مأموریت آن پاسخ به مطالبات مردم در حوزه اصلاحات، خدمات و ثبات است. چنین رویکردی در صورت تداوم، می‌تواند عراق را از چرخه بی‌ثباتی‌های سیاسی خارج کند و جایگاه آن را در معادلات منطقه‌ای ارتقا دهد.در حالی‌که غرب، دموکراسی عراق را محصول اشغال نظامی خود معرفی می‌کرد، واقعیت امروز خلاف آن را نشان می‌دهد. رفتار دوگانه آمریکا و متحدانش ـ از تهدید نظامی تا تبلیغات رسانه‌ای علیه انتخابات عراق ـ چهره واقعی «دموکراسی ساختگی» آنان را آشکار ساخت.در آستانه انتخابات، مقامات آمریکایی و رسانه‌های غربی کوشیدند با تهدید، شایعه‌پراکنی و القای ترس، بر فضای سیاسی عراق اثر بگذارند، اما حضور میلیونی مردم این جنگ ادراکی را خنثی کرد. غربی‌ها که روزی عراق را به بهانه نبود دموکراسی اشغال کردند، امروز از گسترش همین دموکراسی بیم دارند. حضور گسترده رأی‌دهندگان و موفقیت عراق در برگزاری انتخاباتی امن و قانونمند، شکست سنگین این روایت را رقم زد. عراق امروز نه در سایه دخالت، بلکه بر شانه‌های آگاهی ملی خود به سوی آینده‌ای مستقل گام برمی‌دارد.
فراخبر
میدان تثبیت عمق ژئوپلیتیک ایران
حسین نجفی - اهمیت عراق برای ایران تنها در سطح روابط سیاسی نیست، بلکه عمق ژئوپلیتیک و راهبردی آن را شکل می دهد. این کشور در امتداد بیش از 1400 کیلومتر مرز مشترک با ایران، پیوندی حیاتی میان فلات ایران و قلب جهان عرب ایجاد کرده است. ثبات یا بی‌ثباتی بغداد مستقیماً بر امنیت مرزهای غربی ایران از خوزستان تا کرمانشاه و در نگاه کلی تر، بر عمق استراتژیک ایران اثر می‌گذارد. در همین بستر، انتخابات پارلمانی اخیر عراق نه فقط رویدادی داخلی، بلکه متغیری تعیین کننده در امنیت ملی ایران و امنیت کل محور مقاومت است. مشارکت بالای مردم عراق و ناکامی تحریم مقتدی صدر نشان داد جامعه عراق تمایل دارد از چرخه بحران سیاسی عبور و به سمت وضعیتی باثبات و توسعه محور حرکت کند. چنین دگرگونی، به معنای تحکیم عمق استراتژیک ایران در منطقه و کاهش احتمال نفوذ بازیگران فرامنطقه‌ای است که سال ها کوشیده‌اند این پیوند ژئواقتصادی و مذهبی را مختل سازند. دولت های برخاسته از بغداد با هر گرایش سیاسی، تأثیر مستقیم بر معادلات امنیتی و انرژی منطقه و خاصه ایران دارند. از یک سو، حضور نیروهای نزدیک به ایران در ساختار قدرت عراق موجب تقویت محور تعامل و همکاری منطقه‌ای می شود و از سوی دیگر، رشد جریان های وابسته به غرب یا متحدان سعودی ممکن است فشارهای سیاسی و اقتصادی بر روابط دو کشور ایجاد کند. در این میان، جغرافیای عراق، از بصره تا نینوا، همچون عمق امنیتی ایران عمل می کند و نقش آن در سیاست خارجی تهران حیاتی است. نه تنها مرزهای غربی که کل ساختار امنیت ملی ایران به پایداری وضعیت سیاسی بغداد وابسته است. توازن میان دو چهره اصلی شیعه، محمد شیاع السودانی و نوری مالکی، بیانگر منازعه‌ای درون‌بلوکی است که نتیجه آن مسیر آینده همکاری ایران و عراق را روشن می‌سازد. خلاصه آن که انتخابات عراق برای ایران مفهومی فراتر از تحولات داخلی همسایه دارد. آینده عراق، نقشه امنیت منطقه را بازچینش می کند و ثبات آن معادل تداوم امنیت در عمق راهبردی ایران است. اگر بغداد به مسیر توسعه و استقلال سیاسی ادامه دهد، جغرافیای مقاومت و محور همکاری منطقه‌ای تقویت می‌شود، اما هر بازگشت به واگرایی می‌تواند امنیت منطقه غربی ایران را به عنوان مرکز محور مقاومت به مخاطره اندازد.
فراخبر
مسئله این است: 8 میلیون صدای خاموش!
سیدرضا قزوینی (الغرابی)-نتایج شبه نهایی (99.7درصد) مشارکت شهروندان عراقی در ششمین دوره انتخابات پارلمانی این کشور اعلام شد و کمیساریای عالی انتخاباتی عراق که از سال 2021 مدل منحصر به فرد خود در اعلام نسبت مشارکت را بر اساس تعریف مورد اتفاق با رهبران سیاسی عراق اجرا می کند، مشارکت عمومی در این دوره را 56 درصد اعلام کرد.براین اساس بیش از 12 میلیون عراقی از میان 21.4 میلیون ثبت نام کننده برای رأی دهی در انتخابات حضور یافتند که نشان دهنده یک افزایش14 درصدی نسبت به دوره پیشین است. با این حال اتکا به آمار واقعی واجدان شرایط، چیز دیگری را می گوید.براساس آمار اعلام شده سخنگوی کمیساریای عالی انتخابات عراق در 26 مارس 2025 (حدود 8 ماه قبل) تعداد واجدان شرایط رأی دهی در عراق بیش از 29 میلیون نفر است. (29.253.260)
از میان این 29 میلیون نفر حدود 21.4 میلیون برای دریافت کارت هوشمند انتخاباتی که در اختیار داشتن آن برای رأی دادن ضروری است، ثبت نام کردند اما نزدیک به 8 میلیون نفر این ثبت نام را انجام ندادند (27 درصد کل واجدان). به این معنا که این افراد در آمارهای کمیساریای انتخاباتی درخصوص محاسبه مشارکت و افراد مشارکت کننده هیچ گاه دیده نمی شوند. این شیوه محاسبه از سال 2021 مورد اتکای کمیساریا قرار گرفت و پیش از آن شیوه محاسباتی به این شکل نبود، بلکه همچون شیوه های متعارف در دنیا، افراد بالای 18 سال به عنوان واجدان شرایط در نظر گرفته می شدند. این شیوه محاسبه کنونی که منجر به زیاد نشان دادن مشارکت کنندگان می شود علاوه بر این که مورد انتقاد فعالان و سمن های انتخاباتی شده است حتی صدای انتقاد مدیران و اعضای سابق کمیساریا از جمله عادل اللامی رئیس پیشین کمیساریای انتخاباتی عراق را نیز درآورده بود.مخلص کلام این که با احتساب 12 میلیون رأی دهنده در انتخابات کنونی از میان 29.2 میلیون واجد رأی بالای 18 سال، درصد مشارکت نه 56 درصد، بلکه عدد 41 درصد است.در سال 2021 عدد واجدان شرایط از نظر کمیساریا 22.1 میلیون نفر بود و رأی دهندگان 9.6 میلیون بودند که نسبت مشارکت رسمی 43.5 درصد را رقم زد (برخی منابع 41 درصد گفته اند). اما عدد واقعی واجدان شرایط آن سال 25.1 میلیون نفر بود که نسبت مشارکت واقعی را 38.3 درصد نشان می دهد.در هر صورت، چه آمار رسمی کمیساریا یعنی 56 درصد درنظر گرفته شود و چه آمار واقعی 41 درصد، نسبت مشارکت در این انتخابات، بیش از دوره انتخاباتی گذشته بوده است.توجه به عدد واقعی مشارکت از این حیث اهمیت دارد که به تصمیم گیران و همچنین پژوهشگران نشان می دهد که برای بررسی دلایل کاهش یا افزایش مشارکت باید رفتارشناسی همه افراد واجد شرایط یک جامعه مورد بررسی دقیق قرار گیرد. برای اتخاذ تصمیمات درست باید صدای میلیون ها فردی که به هر دلیل، در انتخابات شرکت نکردند نیز شنیده و بررسی شود تا تصمیمات به دور از خطا یا با حداقل خطا اتخاذ شود.