
ندا شهسواری در ۳۹ سالگی با کسب دو مدال طلا و یک برنز در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی در رنکینگ جهانی ۹۵ پله صعود کرد و ضمن رسیدن به جایگاه ۱۳۳ دنیا، نفر اول پینگپنگبازان زن ایران در رتبهبندی جهانی شد. در همین حال رئیس فدراسیون تنیس روی میز از انگیزه بالای شهسواری برای حضور در المپیک ۲۰۲۸ که چهارمین المپیک اوست، سخن گفته است. اما باید توجه داشته باشیم که این موفقیت بیش از آنکه نشانهای از آینده روشن باشد، زنگ خطری برای نبود پشتوانهسازی در این رشته است. طلای ندا شهسواری در بازیهای کشورهای اسلامی بهخودیخود ارزشمند و حاصل سالها تلاش این ستاره ۳۹ ساله است؛ اما پرسش اصلی جای دیگری است: چرا تنیس روی میز ایران هنوز نتوانسته است نسل تازهای پشت سر شهسواری و برادران عالمیان بسازد؟ وقتی رئیس فدراسیون از انگیزه بازیکنی که در آستانه ۴۰ سالگی است به وجد میآید، یعنی سیستم استعدادیابی و پرورش نیروهای جوان کار نمیکند. موفقیت اخیر بیش از آن که نشانه رشد باشد، زنگ خطری برای سالهای آینده است؛ جایی که نبود نسل جدید میتواند ما را از قهرمانیهای بینالمللی دور کند.