printlogo


استادی که خادم امام بود

​​​​​​​
پروفسور سید محمدتقی فاطمی، ریاضی‌دان بنام معاصر و از مشاهیر مدفون در حرم امام رضا(ع) است. وی در سال ۱۲۸۳ش در اصفهان در خانواده‌ای تحصیل‌کرده متولد شد. او در جوانی در مسابقه‌ای علمی شرکت کرد و با رتبه اول برای تحصیل در رشته ریاضی به پاریس اعزام شد. در سال ۱۳۱۲ش به‌عنوان نخستین فرد ایرانی در فرانسه، به درجه دکترای ریاضی نایل آمد و به ایران بازگشت. مرحوم فاطمی مدتی به تدریس در مدارس پرداخت، ولی طولی نکشید که به دانشگاه تهران منتقل شد و در دانشکده علوم دانش‌سرای عالی و دانشکده فنی به تدریس پرداخت. چند ماهی هم مدیرکل فنی وزارت فرهنگ شد و چون علاقه به انجام کارهای اداری نداشت، از آن سمت استعفا کرد و بار دیگر به تدریس روی آورد. وی از شدت علاقه به امر آموزش به دبستان‌ها می‌رفت و با دانش‌آموزان کار می‌کرد و چنان در قلب دانش‌آموزان و آموزگاران جای گرفته بود که نام ایشان پیوسته با تدریس درس ریاضی همراه بود. او حدود ۲۶ جلد کتاب ریاضی همراه چند استاد دیگر برای مدارس به رشته تحریر درآورد. وی در سال ۱۳۴۷ به خاطر عشق وافر به امام رضا(ع) عازم مشهد شد و به تدریس و مدیریت گروه ریاضی دانشگاه فردوسی پرداخت. پروفسور فاطمی در بیست و دومین کنفرانس ریاضی کشور در سال ۱۳۶۹ به عنوان استاد پیشکسوت ریاضیات ایران در قرن معاصر مورد تقدیر قرار گرفت. دکتر فاطمی پس‌از ۴۵ سال تدریس در دانشگاه‌ها در سال ۱۳۵۷ بازنشسته شد. فاطمی در اواخر عمر در شمار خادمان افتخاری امام رضا(ع) درآمد و روزهای چهارشنبه هر هفته به حرم مطهر مشرف می‌شد. ولی چند ماه آخر عمر که نمی‌توانست از خانه بیرون برود، در گوشه پنجره اتاقش واقع در خیابان پاسداران (جم) مشهد می‌ایستاد و از دور خدمت ولی نعمت عرض ارادت می‌کرد. وی بارها می‌گفت «خدمت به امام رضا(ع) از افتخارات من است.» تا این که پس‌از ۹۱ سال زندگی در آذر ماه ۱۳۷۴ در مشهد درگذشت و پیکرش در صحن آزادی حرم به خاک سپرده شد. به خاطر کارهای سید محمدتقی فاطمی در ریاضیات به وی لقب «پدر علوم ریاضی نوین ایران» داده‌اند.