
مجید شاکری اظهار کرد: آنچه به عنوان «دور زدن تحریمها» شناخته میشود، در واقع استفاده از معافیتهای ضمنی در ساختار تحریمهاست. به گفته او، آمریکا از این موضوع آگاه بود و به عمد فضای لازم برای چنین سازوکاری را در امارات ایجاد کرد تا از آن برای اثرگذاری بر سیاست خارجی و حتی سیاست داخلی ایران بهره ببرد.
به گزارش تسنیم وی با بیان این که چنین رویکردی زمینه بروز فساد را نیز فراهم میکند، افزود: ایالات متحده در مقاطع حساس از وابستگی ایران به درهم امارات به عنوان ابزاری برای کنترل رفتار اقتصادی و سیاسی ایران استفاده کرده است.
این کارشناس اقتصادی با اشاره به نمونههایی از این روند گفت: در بهار سال ۱۳۹۷ امارات با ایجاد محدودیت در فرایند تسویه مالی ایران و متمرکز کردن آن در دو حساب، نقش مهمی در افزایش فشار ارزی بر ایران ایفا کرد. همچنین در بهار ۱۳۹۸ و همزمان با اعلام قرار گرفتن سپاه پاسداران در فهرست گروههای تروریستی از سوی آمریکا، برخی از فعالان اقتصادی مرتبط با ایران در امارات بازداشت شدند.
شاکری در ادامه با اشاره به تحولات ژئوپلیتیکی منطقه افزود: نزدیکی امارات به اسرائیل و نقشآفرینی این کشور در برخی تحولات منطقهای، از جمله در سودان و یمن علیه مواضع ایران، نشان میدهد که ابعاد این رقابت فراتر از حوزه اقتصادی رفته و به سطح راهبردی نیز رسیده است.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا این روند به معنای پایان روابط ایران و امارات است، گفت: دو کشور همسایه هستند و ناگزیر باید روابط خود را بر اساس واقعیتهای منطقهای بازتعریف کنند؛ روابطی که تحت تأثیر رقابت قدرتهای بزرگ قرار نگیرد. با این حال، بهویژه در دوره تشدید تحریمها، استفاده امنیتی از وابستگی ایران به کانالهای تسویه درهم بارها مشاهده شده است.این اقتصاددان در بخش دیگری از سخنان خود به نحوه تنظیم روابط منطقهای ایران اشاره کرد و گفت: یکی از اشتباهات مهم در یک دهه گذشته این بود که روابط با کشورهای همسایه به ابزاری برای تنظیم روابط با قدرتهای بزرگ تبدیل شد. در حالی که بسیاری از کشورهای منطقه، از جمله امارات، ابتدا روابط خود با قدرتهای بزرگ را مبنا قرار داده و سپس در چارچوب آن با ایران تعامل کردهاند.
به گفته شاکری، اصلاح این رویکرد و بازتعریف سیاست همسایگی میتواند یکی از پیششرطهای کاهش آسیبپذیری اقتصادی ایران در برابر چنین فشارهایی باشد.