آرام در میان هیاهو، مثل شهیدی فرد
مائده کاشیان
یک هفته پس از آغاز جنگ رمضان، در حالی که محمدرضا شهیدیفرد با ویژهبرنامه رمضانی «پریزاد» به تلویزیون بازگشته بود، وضعیت خاص کشور جدول پخش شبکهها را تغییر داد و گروه سازنده «پریزاد» سراغ تولید ویژهبرنامه «من ایرانم» با محوریت حمله دشمن آمریکایی – صهیونی به ایران، رفتند. این برنامه در ابتدا رویکردی کلی نسبت به جنگ رمضان داشت و به مرور در ادامه مسیر، از نظر محتوا، طراحی دکور و دعوت از مهمانان تغییرات مهمی در آن رخ داد، به این ترتیب «من ایرانم» با ساختاری منسجمتر، هویت مستقل خود را به دست آورد، مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و بازگشت موفقی نیز برای محمدرضا شهیدیفرد رقم خورد. به همین بهانه، با علی زارعان تهیهکننده «من ایرانم»، درباره تولید این برنامه گفتوگویی داشتیم که در ادامه میخوانید.
گفته بودید که آقای شهیدیفر د ایده ساخت این برنامه را مطرح کردند، ایشان پیشتر هم در برنامههای مختلف به عنوان طراح و ایدهپرداز پشت دوربین فعالیت های موثری داشتهاند. تجربه همکاری با ایشان چطور بود؟
آقای شهیدیفرد یک انسان باورمند است و به آن چیزی که اعتقاد دارد عمل میکند. او مجری یک متن ابلاغی نیست، این توانمندی را دارد که به عنوان مولف و محقق در یک فرایند عمل میکند؛ «من ایرانم» هم محصول همین اعتقاد قلبی، نقش مولف و باورمندی ایشان است. شخصیت آقای شهیدیفرد هم واقعا همین طور است، یک انسان بسیار متفاوت و معتقد به فرایندهای تفکر و اندیشه است.
زمانی که ایده تولید «من ایرانم» را مطرح کردند، رسالت این برنامه در نگاه آقای شهیدیفرد چه بود؟
رسالت این برنامه اصالتا تقویت معنای امید و تابآوری یعنی دوست داشتن ایران، صبوری کردن، پایداری پای اندیشههای درست و پایمردی است که همه اینها در برنامه مشهود است. امید و تابآوری دو رکن اصلی «من ایرانم» است.
و عمدا تصمیم داشتید که محتوای برنامه برای مخاطب عام تلویزیون جذاب باشد.
برنامه «من ایرانم» از شبکه نسیم پخش میشود، شبکه نسیم تعاریفی دارد که این برنامه به آن تعاریف تا حدودی وفادار است، بنابراین سعی میکند مخاطب عام را هدف بگیرد، همدلانه باشد و معنی و مفاهیم آن با کهکشان کلی این شبکه سازگاری داشته باشد.
هنرمندانی که به برنامه دعوت میشوند از بین چهرههایی که با محوریت جنگ رمضان اثری تولید کردند یا نسبت به آن واکنش داشتهاند، انتخاب میشوند؟
یک گروه بزرگ تحریریه و سردبیری پشت این کار است که نبض هر روز، شرایط، مفاهیم و محتوا را بررسی میکنند و آن گروه تصمیم میگیرند که چه کسی دعوت شود، حضور و ظهورش چه فرایندی داشته باشد. طبیعتا سعی میشود از حضور چهرههای مردمی و چهرههایی که این روزها در میان مردم هستند، بیشترین استفاده شود، همه مشتاقان مفاهیمی مثل ایران، آبادی و آینده هم در این مجموعه هستند.
در انتخاب چهرههای سیاسی هم تنوع افکار و دیدگاهها اهمیت داشت؟
این هم در همان کارگروه و شورای سردبیری بررسی و بحث میشود، متناسب با هر قسمت و هر روز اتفاق میافتد. سعی میشود یک مجموعه متعامل و متقابلی بین عامه مردم، هنرمندان، متولیان فرهنگ و سیاست انتخاب شود و مثلا در یک روز، دو مسئول دولتی در برنامه حضور نداشته باشند تا همگن بودن برنامه حفظ شود.
تقریبا در نیمه راه تغییرات مثبتی در ابعاد مختلف «من ایرانم» اتفاق افتاد، چطور به این تغییرات رسیدید؟
یک برنامه ترکیبی این چنینی حداقل یک یا دو ماه پیشتولید لازم دارد تا زیرساختها، ایدهها، دکور و عناصر بصری آن طراحی شود، اما پیشتولید این برنامه دو روز بود! منطقا وقتی یک برنامه پس از دو روز روی آنتن میرود، در مسیر خودش مدام متکاملتر، عمیقتر و بهتر میشود. علاوه بر این، اگر یک برنامه بخواهد پویایی و زنده بودن خود را حفظ کند، هر دم یک ایده و فکر تازه را در خودش ایجاد، احیا و تقویت میکند. این تقویت یک امر بسیار طبیعی است و در فرایند یک موجود زنده پیش میآید و برنامه تلویزیونی از این جنس، یک موجود زنده است که مرتبا در حال احیا و بهتر شدن است.
«من ایرانم» فعلا ادامه دارد؟
بله همچنان ادامه دارد تا ببینیم شرایط کشور و جامعه چگونه خواهد بود، ان شاءا... به لطف خداوند پیش برویم.