همزمان با دهه کرامت با یکی از سفیران کاروان زیر سایه خورشید که به چند کشور مختلف سفر کرده است، به گفت و گو پرداختیم

زمزمه کمیل در معبد بودایـی

هانیه غلامی

هر ساله همزمان با دهه کرامت، کاروان های «زیرسایه خورشید» با حضور در کشورهای مختلف  فرصتی را فراهم می‎کنند تا باورمندان به معنویت جرعه ای از دریای معرفت به امام رئوف و اهل بیت(ع) را بچشند. به گزارش خراسان رضوی، حجت الاسلام والمسلمین حسین انصاری از سفیران حضرت خورشید در سفر به کشورهای اندونزی، انگلیس، هلند و بلژیک است و تجربه خود را روایت می‎کند. شیخ حسین انصاری می‎گوید: در سفر به انگلستان، بلژیک، هلند و اندونزی تجربه‌های فراوانی داشتم، اما اندونزی برایم چیز دیگری بود. این کشور بزرگ‌ترین جمعیت سنی‌مذهب جهان را دارد. فکر می‌کردم باید در سخنرانی‌هایم درباره ضرورت وحدت شیعه و سنی صحبت کنم؛ اما در همان دقایق اول ورود، رفتار مردم اندونزی پُر بود از پیام وحدت. صبح زود وارد فرودگاه جاکارتا شدیم، برای نماز جماعت ایستادیم. ابتدا چهار نفر بودیم، اما وقتی از سجده رکعت اول برخاستم، در انعکاس شیشه‌های نمازخانه دیدم ده‌ها مسلمان اهل سنت پشت سر ما ایستاده‌اند. اهل سنتی که نماز صبح‎شان را پشت سر یک روحانی شیعه اقامه کردند. در نماز جمعه جاکارتا هم استقبال گرم و جایگاه ویژه‌ای برای ما فراهم کردند و در کنار برادران اهل‌سنت نماز خواندیم. این صحنه‌ها برایم ثابت کرد اگر به مشترکات تکیه کنیم، دل‌ها چقدر ساده به هم نزدیک می‌شود.
​​​​​​​
این سفیر حضرت خورشید ادامه می‎دهد: یکی از شگفت‌انگیزترین خاطراتم بازدید از یک معبد بودایی بود. مسئولان معبد با احترام از ما استقبال کردند، من آیاتی از قرآن درباره مشترکات انسانی، تنوع اقوام و زبان‌ها خواندم. رهبر معبد گفت که دعای کمیل را دوست دارد و مطالعه می‌کند! حتی گفت برخی مسلمانان اهل سنت را نیز با این دعا آشنا کرده و آنان هم تحت تأثیر معنویت آن قرار گرفته‌اند و به اهل‎بیت(ع) گرایش بیشتری یافته اند. برای من عجیب بود که یک راهب بودایی چنین ارتباط عمیقی با یکی از دعاهای شیعی برقرار کرده باشد. این لحظه برایم یادآور این حقیقت بود که هدایت گاهی از مسیرهایی می‌آید که گمانش را نمی‌بریم. در بازدیدی دیگر، در مدرسه‌ای بزرگ متعلق به اهل‌سنت با استقبال کم‌نظیری مواجه شدیم و به احترام امام رضا(ع)، از ما پذیرایی کردند.  مدیر این مدرسه علمیه اهل سنت سال قبل بیمار بوده و با توسل به امام رضا(ع) و پرچم کاروان، شفا یافته بود. در یکی از برنامه‌های اندونزی، فردی یک بطری بزرگ آب معدنی به من تعارف کرد. تعجب کردم چرا بطری به این بزرگی است، اما برای رعایت ادب مقداری از آن را نوشیدم. مترجم اندونزیایی کاروان که این صحنه را دید، گفت: «حاج‌آقا، این آب برای نوشیدن نبود.» پرسیدم پس برای چه؟ گفت: «این‎جا رسم است وقتی کسی به‌عنوان سفیر امام رضا(ع) می‌آید، مردم بطری آب می‌آورند تا شما درِ آن را باز کنید و بر آن دعا بخوانید. آن‌ها بعد بطری را نگه می‌دارند و در طول سال، هنگام بیماری یا مشکلات، از آن به‌عنوان تبرک می‌نوشند.»
جایگاه تشیع در اروپا
حجت الاسلام انصاری با بیان اینکه در انگلستان وضعیت شیعیان پیچیده است، اظهار می‎کند: در انگلیس جامعه شیعه یکدست نیست اما فعالیت‌ها جدی و گسترده است. لندن به‌نوعی مرکز مطالعات شیعی در اروپاست. پدرم همیشه می‌گفت: «انگلستان قمِ اروپاست.» با این همه، برخی مراکز مانند مرکز اسلامی انگلیس زیر محدودیت و کنترل شدید قرار گرفته‌اند. در اروپا بارها دیده‌ام که رسانه‌ها تصویری غیرواقعی از ایران ساخته‌اند؛ تصاویری که هنگام دیدن واقعیت، بسیاری از مردم را شگفت‌زده می‌کند. گاهی حتی با افرادی مواجه می‌شویم که تصور می‌کنند مردم ایران در خانه‌های کاهگلی زندگی می‌کنند یا با شتر رفت‌وآمد دارند. با این حال، پس از حوادث غزه، نگاه بخشی از مردم اروپا به ایران تغییر کرده و پذیرش بیشتری دیده می‌شود. در هلند، در مراسم دهه کرامت، چند شهروند هلندی که به اسلام و تشیع گرایش پیدا کرده بودند، به من گفتند که این نخستین بار است از نزدیک سخنرانی یک روحانی شیعه را می‌شنوند. تأثیری که این دیدار بر آنان گذاشت برای من بسیار دلنشین بود. در بلژیک هم گفتند که کرسی نمایندگی مسلمانان در پارلمان اروپا خالی است، چون کسی از شیعیان نیست که هم به زبان مسلط باشد و هم بتواند دیدگاه اهل‌بیت(ع) را بیان کند. این یک فرصت است که به آن توجه نشده است.