چرا باید از نردبان تنش بالا برویم؟
سیدمحمدمهدی هاشمی
توجه به این نکته ضروری است که برخلاف برخی نظرات و تحلیل ها که اکنون وضعیت کشور را خارج از مخاصمه یا در وضعیت آتش بس و توقف جنگ ارزیابی می کنند، ما هماینک در میانه جنگ و دقیقا در وسط مخاصمه قرار داریم. دلیل آن هم محاصره دریایی دشمن در کنار مواردی دیگر مثل تداوم جنگ در لبنان و تحرکات نظامی از قبیل فرستادن پهپادهای شناسایی در آسمان کشورمان است. در واقع دشمن با ظاهر آتش بس در حال ساختن و پرداختن کارتهایی است که باید در میدان بهدست می آمدند اما امروز و بدون مزاحمت در حال بالارفتن از نردبان تنشی است که در میانه جنگ توانایی بالا رفتن از آن را نداشت.
باید توجه داشت کسی در جنگ پیروز می شود که نه تنها توانایی ایجاد افزایش تنش را داشته باشد بلکه بتواند بالارفتن از نردبان تنش را بیشتر و بالاتر از دشمنش انجام بدهد. آنچه بسیاری از تحلیلگران از جمله پروفسور مرشایمر نیز بر آن تاکید داشتند و با اتکا به همین نکته، ایران را پیروز این نبرد و آمریکا را به عنوان بازنده معرفی می کردند، دقیقا همین توانایی ایران در بالارفتن از نردبان تنش بود بدون آن که طرف مقابل بتواند با ضرباتی مشابه در این مسئله موازنه ایجاد کند. مسئله ای که یکی از جلوههای آن را در پاسخ شدید ایران به حملات در پارس جنوبی و عقب نشینی دشمن در همان مقطع دیدیم.
همان طور که از ابتدای جنگ بارها به آن پرداخته شده، مهمترین دستاورد ایران از این جنگ می تواند اعمال رژیم جدید عبور و مرور بر تنگه هرمز و اثرگذاری مستقیم ایران از همین طریق بر بازارهای جهانی باشد. اهرمی که ترامپ به هیچ وجه نتوانست با هیچ گونه فشاری آن را از دست ایران خارج کند و حتی در این مسیر مجبور به التماس از دیگر کشورها برای کمک به بازکردن تنگه هرمز هم شد. امروز اما آمریکایی ها با سوءاستفاده از آتش بس و محاصره دریایی ایران درصدد پاتک به برگ تنگه هرمز ما هستند و حتی در اخبار غیر رسمی می شنویم که برگه تنگه هرمز را در مقابل برداشتن محاصره دریایی قرار می دهند. برای خروج از مسیر بازگشت دوباره به بن بست مذاکرات هسته ای با آمریکا، ما باید به هر نحوی که شده با حفط برگ تنگه هرمز از بالارفتن آمریکایی ها از نردبان تنش جلوگیری کنیم و به هیچ وجه اجازه سوءاستفاده از آتش بس برای بی اثر کردن برگ هایی را که ما در میدان به دست آورده ایم، به دشمن ندهیم حتی اگر امکان درگیری مجدد وجود داشته باشد؛ چون به هر حال کشور نباید بدون دستاوردی ملموس مجددا به روز 8 اسفند و قبل از وقوع جنگ برگردد.