توپچیها، برنده ضدفوتبالترین بازی تاریخ!
شایان اله آبادی
آرسنال پس ازپیروزی اقتصادی 1-0 مقابل اتلتیکومادرید در ورزشگاه امارات، درحالی موفق شد جوازحضور درفینال لیگ قهرمانان اروپا را کسب کند که شاید ضدفوتبالترین بازی تاریخ لیگ قهرمانان را آن هم دراین سطح دیدیم. تقابل رفت وبرگشت این دو تیم درمجموع تنها 3 گل داشت که ازقضا 2 تای آن ازروی نقطه پنالتی به ثمررسید و یک گل دیگر هم روی یک ریباند ساده بود؛ بنابراین در بازیای که شدیدا دفاعی بود حتی شاهد یک گل خاص و زیبا هم نبودیم. این وضعیت کسالتبار به شدت درتضاد با سمت دیگر نیمهنهایی است؛ جایی که نبرد بایرن مونیخ وپاری سن ژرمن دررفت، 9 گل تماشایی به همراه داشت! اما همین تضاد ،جذابیت اصلی فینال را میسازد؛ وقتی به تقابل یک تیم به شدت دفاعی که کارش را بینقص بلد است (آرسنال) با یک تیم سراسرهجومی دارای وینگرهای سرعتی ودریبلزن (بایرن یا پاریس) فکرمیکنیم، میتوانیم انتظاریک فینال بسیارجذاب ودراماتیک را در تاریخ 9 خرداد داشته باشیم.
آرتتا؛ سیمئونه جدید فوتبال اروپا
آرسنال این فصل تیمی به شدت منسجم بوده وتوانسته بازیهای هدفمندی را ازخود به نمایش بگذارد؛ تا جایی که شاید بتوان آنها را بهترین تیم حال حاضراروپا ازحیث ساختارتیمی دانست. با این حال، آرسنال امسال بیش از آنکه یک تیم هجومی مورد انتظارباشد، شبیه نسخه مدرن شدهای ازخود اتلتیکوی دوران اوج است؛ یک تیم منسجم که اولویت اولش خراب کردن بازی حریف است و بعد ازآن فکرگلزدن. این قضیه برای آرتتا هم صدق میکند. اودرکنارزمین چیزی شبیه به دیگوسیمئونه شده. آرتتا هرگز ازجنب و جوشهای هیجانی و داد و بیداد درکنار زمین دست برنمیدارد و تیمی با ذهنیت برد به هرقیمتی ساخته است. این آرسنال تیمی است که هیچکس نمیخواهد مقابل آن بازی کند، یا حتی بازی آن را تماشا کند! برای تصدیق اینکه توپچیها، اتلتیکوی دوم شدهاند بد نیست بدانید که موفقیتشان دراین نیمهنهایی تقریبا به طورکامل مدیون خط دفاعی نفوذ ناپذیرشان بود. دفاعی که به اتلتیکوهم موقعیت خاصی دربازی برگشت نداد، گرچه آلوارزهم مصدوم بود و بارهجومی اتلتی با غیبت اوکاسته شده بود. آنها هیچ یک از14بازی خود درلیگ قهرمانان این فصل را نباخته واین آمارفوقالعاده در درجه اول به این دلیل است که آنها در9 بازی دروازه خود را بسته نگه داشتهاند.
اتلتی؛درجستوجوی هویت وآیندهای مبهم!
اتلتیکو دردو بازی برابرآرسنال تقریبا هیچ شباهتی به تیمی که بارسا را کنار زده نداشت. تیم سیمئونه پنج فصل است جام نبرده و این بارهم نمایش ضعیفش برابرآرتتا نشان داد که شاید دیگرسیمئونه بهدرد آنها نمیخورد. اتلتیکو نه قدرت دفاعی گذشته را دارد ونه توان حملهای که چند سال اخیر دنبال آن بود. سیمئونه سعی کرد دراین چند فصل هجومیتربازی کند، اما نتیجهاش این شد که تیم نه درحمله کیفیت ویژهای دارد و نه دردفاع هویت گذشتهاش را حفظ کرده؛ گواهش هم اینکه تنها قرهباغ دراین فصل لیگ قهرمانان بیشتر ازآنها گل خورده است. فصل آینده برای اتلتیکو پراز ابهام است. گریزمان حضورنخواهد داشت و آلوارز هم به احتمال زیاد راهی بارسلونا میشود. مدیران این باشگاه باید سریع وقاطع تصمیم بگیرند که آیا ادامه دادن با مربیای که دوران طلاییاش گذشته منطقی است؟یا باید فصل جدید را با چهرهای تازه آغازکرد؟
پایان مرد مشکیپوش؟!
دیگوسیمئونه، مرد مشکیپوش وکاریزماتیک نیمکت اتلتیکو ، پردرآمدترین مربی جهان است و در2تابستان گذشته هم دربازارنقل وانتقالات به شدت ازسوی مدیریت باشگاه حمایت شده است. با این حال، اتلتی با هدایت اوپنج فصل است که جامی نبرده و نتایجش سینوسی است. البته هیچکس نمیتواند دستاوردهای سیمئونه دراتلتیکو را زیرسوال ببرد. اوباشگاهی را که کاملا آشفته بود، به2قهرمانی در اسپانیا رساند ودرعین حال2باربین سالهای 2014 تا 2016 به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. هرچندگفتنش ناراحت کننده است، اما جدایی میتواند هم برای سیمئونه و هم برای اتلتیکوبهترین راه حل باشد. با این حال، بعید است باشگاههایی با فوتبال روان به دنبال اوباشند؛ سبک شخصی سیمئونه با فوتبال فیزیکی وعصبانی گره خورده وشاید تنها درتیمهایی جواب دهد که به دنبال جنگیدن برای برد هستند و بازی زیبا برایشان مهم نیست.
آرتتا؛ سیمئونه جدید فوتبال اروپا
آرسنال این فصل تیمی به شدت منسجم بوده وتوانسته بازیهای هدفمندی را ازخود به نمایش بگذارد؛ تا جایی که شاید بتوان آنها را بهترین تیم حال حاضراروپا ازحیث ساختارتیمی دانست. با این حال، آرسنال امسال بیش از آنکه یک تیم هجومی مورد انتظارباشد، شبیه نسخه مدرن شدهای ازخود اتلتیکوی دوران اوج است؛ یک تیم منسجم که اولویت اولش خراب کردن بازی حریف است و بعد ازآن فکرگلزدن. این قضیه برای آرتتا هم صدق میکند. اودرکنارزمین چیزی شبیه به دیگوسیمئونه شده. آرتتا هرگز ازجنب و جوشهای هیجانی و داد و بیداد درکنار زمین دست برنمیدارد و تیمی با ذهنیت برد به هرقیمتی ساخته است. این آرسنال تیمی است که هیچکس نمیخواهد مقابل آن بازی کند، یا حتی بازی آن را تماشا کند! برای تصدیق اینکه توپچیها، اتلتیکوی دوم شدهاند بد نیست بدانید که موفقیتشان دراین نیمهنهایی تقریبا به طورکامل مدیون خط دفاعی نفوذ ناپذیرشان بود. دفاعی که به اتلتیکوهم موقعیت خاصی دربازی برگشت نداد، گرچه آلوارزهم مصدوم بود و بارهجومی اتلتی با غیبت اوکاسته شده بود. آنها هیچ یک از14بازی خود درلیگ قهرمانان این فصل را نباخته واین آمارفوقالعاده در درجه اول به این دلیل است که آنها در9 بازی دروازه خود را بسته نگه داشتهاند.
اتلتی؛درجستوجوی هویت وآیندهای مبهم!
اتلتیکو دردو بازی برابرآرسنال تقریبا هیچ شباهتی به تیمی که بارسا را کنار زده نداشت. تیم سیمئونه پنج فصل است جام نبرده و این بارهم نمایش ضعیفش برابرآرتتا نشان داد که شاید دیگرسیمئونه بهدرد آنها نمیخورد. اتلتیکو نه قدرت دفاعی گذشته را دارد ونه توان حملهای که چند سال اخیر دنبال آن بود. سیمئونه سعی کرد دراین چند فصل هجومیتربازی کند، اما نتیجهاش این شد که تیم نه درحمله کیفیت ویژهای دارد و نه دردفاع هویت گذشتهاش را حفظ کرده؛ گواهش هم اینکه تنها قرهباغ دراین فصل لیگ قهرمانان بیشتر ازآنها گل خورده است. فصل آینده برای اتلتیکو پراز ابهام است. گریزمان حضورنخواهد داشت و آلوارز هم به احتمال زیاد راهی بارسلونا میشود. مدیران این باشگاه باید سریع وقاطع تصمیم بگیرند که آیا ادامه دادن با مربیای که دوران طلاییاش گذشته منطقی است؟یا باید فصل جدید را با چهرهای تازه آغازکرد؟
پایان مرد مشکیپوش؟!
دیگوسیمئونه، مرد مشکیپوش وکاریزماتیک نیمکت اتلتیکو ، پردرآمدترین مربی جهان است و در2تابستان گذشته هم دربازارنقل وانتقالات به شدت ازسوی مدیریت باشگاه حمایت شده است. با این حال، اتلتی با هدایت اوپنج فصل است که جامی نبرده و نتایجش سینوسی است. البته هیچکس نمیتواند دستاوردهای سیمئونه دراتلتیکو را زیرسوال ببرد. اوباشگاهی را که کاملا آشفته بود، به2قهرمانی در اسپانیا رساند ودرعین حال2باربین سالهای 2014 تا 2016 به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. هرچندگفتنش ناراحت کننده است، اما جدایی میتواند هم برای سیمئونه و هم برای اتلتیکوبهترین راه حل باشد. با این حال، بعید است باشگاههایی با فوتبال روان به دنبال اوباشند؛ سبک شخصی سیمئونه با فوتبال فیزیکی وعصبانی گره خورده وشاید تنها درتیمهایی جواب دهد که به دنبال جنگیدن برای برد هستند و بازی زیبا برایشان مهم نیست.