
در محافل فوتبالی گاهی به طنز میگویند اگر مدیر برنامههای کارلوس کیروش از طرف ایران وارد مذاکرات هستهای شود، کاری میکند که آمریکا ذخایر اورانیوم خودش را هم تحویل بدهد! به دور از شوخی، روند کاری این پیرمرد ۷۳ ساله پرتغالی در سالهای اخیر حیرتانگیز است. او با وجود ثبت ناکامیهای سریالی، هرگز برای مدت طولانی بدون تیم نمیماند و از قارهای به قاره دیگر میرود. کیروش که در تازهترین ماجراجوییاش روی نیمکت تیم ملی غنا نشسته، اردوی تیمش را در ولز برپا کرده و با بازیکنان ناشناختهای که دارد بعید است در گروه کرواسی، انگلیس و پاناما کاری از پیش ببرد. او که پیشتر با پرتغال و البته سه بار با ایران (که بار آخر آن با تصاحب ناگهانی صندلی دراگان اسکوچیچ رقم خورد) به جام جهانی رفته بود، حالا میخواهد با غنا (که بازهم تیمی را گرفته که خودش به جام جهانی نرسانده) به رکورد پنج حضور بورا میلوتینوویچ در جامهای جهانی برسد؛ حضوری که ظاهرا کمیت آن برایش بسیار مهمتر از کیفیت نتایج است.
کیروش در همین مدت کوتاهی که هدایت غنا را بر عهده گرفته، نشان داده که همچنان تفکرات تدافعیاش را به هر تیمی دیکته میکند؛ رویکردی که حداقل تا این جا برای غناییها موفقیتی در پی نداشته است. هفته گذشته، غنا در یک دیدار تدارکاتی به مصاف مکزیک رفت و با نتیجه ۲ بر صفر شکست خورد. نکته عجیب این مسابقه، نمایش فاجعهبار و سطح پایین خط دفاعی نماینده آفریقا بود. آنها در همان دقیقه دوم بازی، با پرس و فشار مکزیکیها در بازی سازی از عقب زمین ناکام ماندند، توپ را لو دادند و دروازهشان باز شد. غنا از دیرباز به عنوان تیمی دونده و رو به جلو شناخته میشود (همانطور که در فیفادی قبلی برابر آلمان، قدرت هجومیاش را به رخ کشیده بود) و در بازی با مکزیک هم چند موقعیت خوب خلق کرد و یک توپ را هم به تیر زد . با این حال، میل مفرط کیروش به فوتبال تدافعی باعث میشود این تیم مدام عقب بنشیند و فشار دقیقا روی پستی بیاید که در آن ضعف اساسی دارد؛ یعنی خط دفاعی. رسانههای غنایی از همان اول نسبت به انتخاب فدراسیون کشورشان بدبین بودند و حالا با این شکست بدبینتر هم شدهاند. آمار کیروش در جامهای جهانی با 13 بازی، تنها 3 برد و 6 شکست، کارنامهای جالب توجه نیست و به همین خاطر است غناییها که بهترین بازیکن تیمشان یعنی محمد کودوس هم مصدوم است و به جام جهانی نمیرسد، امیدی به این جام ندارند. روزگاری طرفداران کیروش با پیش کشیدن نام رئال مادرید از او دفاع میکردند، اما سالهای اخیر او پر از رکوردهای منفی بوده است؛ از ثبت سنگینترین شکست ۸۰ سال اخیر کلمبیا و بدترین باخت تاریخ ایران در جام جهانی (مقابل انگلیس) گرفته تا روزهای تلخ در مصر، ناکامیهای پیاپی در قطر و عدم موفقیت با عمان. با این رزومه پرنوسان، شاید غنا ایستگاه پایانی پیرمرد پرتغالی باشد، اما با توجه به سابقه او، هیچچیز بعید نیست!