
باشگاه رئال مادرید بهطور رسمی بازگشت ژوزه مورینیو را به نیمکت این تیم اعلام کرد؛ تصمیمی که بیش ازآنکه فنی باشد، بوی مدیریت بحران میدهد.سرمربی پرتغالی با قراردادی سهساله تا تابستان ۲۰۲۹ هدایت کهکشانیها را برعهده گرفته وفلورنتینو پرزبرای بازگرداندن این مربی۶۳ ساله که۱۳سال پیش او را اخراج کرده بود، حدود ۱۵ میلیون یورو به بنفیکا غرامت پرداخت کرده است. این درحالی است که مورینیودر۹ فصل گذشته دوران چندان درخشانی درتاتنهام،رم، فنرباغچه وبنفیکا نداشته و تنها یک لیگ کنفرانس اروپا کسب کرده است. اما سؤال اصلی اینجاست؛ چرا مورینیو؟ رئال مادرید مملوازستارگان بزرگ است که بیش ازدستورات فنی تاکتیکی، به مربی مقتدری نیازدارند که رختکن را مدیریت کند وجلوی تنشها را بگیرد. دوفصل گذشته و با ورود کیلیان امباپه، حتی کارلوآنچلوتی باتجربه هم درکنترل حواشی وحفظ اتحاد تیم دچارمشکل شد ونتیجه آن ناکامی درکسب جام بود. پرز بهخوبی میداند که شاید از دوران اوج مورینیوگذشته باشد، اما اوبا ویژگیهای منحصربهفردش وعدم تعارف با بازیکنان، بهترین گزینه برای مهاراین رختکن پرالتهاب است. اما کهکشانیها که دو فصل پیاپی طعم قهرمانی را نچشیدهاند، تابستان امسال بسیارفعالتر ازدیگرباشگاهها ظاهرشدند. آنها برای پوشش ضعفهای دفاعی وپرکردن جای خالی کارواخال، ابراهیما کوناته را بهصورت رایگان ودنزل دومفرایس را تنها با۲۰میلیون یورو جذب کردند. با این حال، شاهکارنقلوانتقالاتی پرز، هایجک شگفتانگیز برناردوسیلوا بود. ستاره خط میانی سیتی که پس ازخروج گواردیولا تصمیم به جدایی گرفت، درابتدا با شرایط نیمکتنشینی وحقوق کمتر با بارسلونا به توافق رسیده بود. سپس اتلتیکومادرید با پیشنهادی بهتر اورا هوایی کرد، اما درلحظات آخر، رئال مادرید با پیشنهادی معادل حقوق اتلتیکو وتضمین حضور چرخشی درترکیب اصلی، سیلوا را بهصورت رایگان به برنابئوکشاند. حالا باید دید آیا رئال مورینیومیتواند به طلسم ناکامیها پایان دهد یا کهکشانیها برای سومین سال متوالی دستشان از رسیدن به جام کوتاه میماند.