خانهدار شدن در پیچوخم آوردههای بیپایان
مریم رستگار
تماسها و گلایه های مکرر متقاضیان نهضت ملی مسکن در گلبهار، تصویری نگرانکننده از روند اجرای یکی از بزرگترین پروژههای دولتی حوزه مسکن ترسیم میکند؛ پروژهای که قرار بود گرهگشای خانهدار شدن اقشار متوسط و کمدرآمد باشد اما امروز برای بسیاری از ثبتنامکنندگان به منبعی از نگرانی، بلاتکلیفی و فشار مالی تبدیل شده است.
یکی از متقاضیان پروژه «آسمان یک» در گلبهار که از سال ۱۴۰۱ در طرح نهضت ملی مسکن ثبتنام کرده است، میگوید تاکنون بیش از ۶۵۰ میلیون تومان آورده نقدی پرداخت کرده است. به گفته او، در ماههای اخیر پیامکهای متعددی برای واریز مبالغ جدید ارسال و درخواست پرداخت ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان دیگر به متقاضیان ابلاغ میشود. این در حالی است که بسیاری از خانوارها در شرایط دشوار اقتصادی، توان تأمین چنین مبالغی را در فاصلههای کوتاه ندارند.
شفافیت گم شده
گلایه اصلی متقاضیان تنها افزایش آورده نیست؛ بلکه نبود شفافیت در روند پروژه است. آنان میگویند اطلاعات دقیقی درباره زمان تحویل، میزان پیشرفت فیزیکی، علت درخواستهای جدید مالی و حتی امکان ثبت اعتراض وجود ندارد. بسیاری از افراد نمیدانند تا چه میزان دیگر باید آورده پرداخت کنند و در نهایت چه زمانی به واحدهای وعده داده شده، خواهند رسید.
پیگیری های قبلی روزنامه خراسان در ماههای گذشته نیز نشان میدهد یکی از مهمترین چالشهای پروژههای نهضت ملی مسکن در گلبهار، مشکلات مربوط به تأمین مالی و دریافت تسهیلات بانکی بوده است و اختلافات حقوقی مرتبط با زمینهای پروژه و مسائل مربوط به اسناد مالکیت وجود داشته؛ موضوعی که ماه ها روند پرداخت تسهیلات بانکی و پیشرفت پروژهها را تحت تأثیر قرار داده بود.در چنین شرایطی پرسش اساسی این است که چرا بار اصلی تأخیرها و مشکلات اجرایی بر دوش متقاضیان قرار گرفته است؟ اگر پروژهای با هدف حمایت از مردم طراحی شده، چگونه خانواری که با امید خانهدار شدن وارد طرح شده، باید هر چند ماه یک بار نگران تأمین دهها میلیون تومان آورده جدید باشد؟
انصراف به قیمت ورشکستگی
از سوی دیگر، مسئله انصراف نیز به یکی دیگر از دغدغههای متقاضیان تبدیل شده است. بسیاری از افراد پس از پرداخت صدها میلیون تومان، عملاً خود را در مسیری بدون بازگشت میبینند؛ مسیری که خروج از آن هم به زیان متقاضی تمام می شود چرا که اگر چنین مبلغی را در هر کار اقتصادی دیگری سرمایه گذاری کرده بود، قطعا میتوانست سود بهتری دریافت کند.
به ما مربوط نمی شود
برای پیگیری موضوع بارها با مدیران شرکت مسکن و عمران گلبهار تماس گرفتیم و هیچ جوابی دریافت نکردیم. روابط عمومی راه و شهرسازی استان هم اعلام کرد این موضوع به ما مربوط نمیشود و در حیطه مسئولیت شرکت عمران شهرهای جدید است. تماس ما با این شرکت نیز بی نتیجه ماند تا مطالبات و گلایه های متقاضیان بی جواب بماند.
بررسی های خبرنگار خراسان رضوی نشان میدهد زمان مشخصی برای تحویل واحدها وجود ندارد؛ چرا که وضعیت آورده متقاضیان متفاوت است و پیشرفت پروژهها نه تنها به واریز آورده متقاضیان بستگی دارد، بلکه تأمین تسهیلات بانکی نیز نقش تعیینکنندهای دارد. بانکها زمانی تسهیلات را پرداخت میکنند که پروژه به درصد مشخصی از پیشرفت فیزیکی رسیده باشد و این میزان پیشرفت نیز باید به تأیید بانک برسد. دور باطلی که با افزایش روزافزون قیمت مصالح ساختمانی، هرروز به ضرر متقاضی تمام میشود.
در پایان این گزارش و با وجود یک هفته تماس مکرر برای دریافت نتیجه اندکی توانستم حال و روز متقاضیانی را که سال هاست به امید خانه دار شدن ذره ذره پس انداز کردند تا خانه دار شوند اما امروز به جز پیامک پرداخت وجه، هیچ پاسخی دریافت نمیکنند، درک کنم؛ چرا که مسئولان حتی حاضر به پاسخگویی به رسانه ها هم نبودند در حالی که اکنون بیش از هر زمان دیگری، پروژههای نهضت ملی مسکن به پاسخگویی نیاز دارند؛ پاسخی روشن به این سؤال که مردم تا چه زمانی باید هزینه وعدههای محققنشده را بپردازند؟