printlogo


وداع با آقای صدای فرهنگ

​​​​​​​
جامعه هنری ایران یک شنبه‌شب در سوگ یکی از سرمایه‌های تکرارناپذیر خود نشست. استاد بهروز رضوی گوینده پیشکسوت، بازیگر و ترانه‌سرا، مدتی پس از بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان، در ساعت 23 شامگاه یک شنبه 24 خردادماه 1405 در 79 سالگی دار فانی را وداع گفت. مراسم تشییع و وداع با پیکر این هنرمند فقید، چهارشنبه 27 خردادماه ساعت 9 صبح از مقابل مسجد بلال سازمان صداوسیما برگزار و پیکر وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) به خاک سپرده خواهد شد.
از رادیو به معماری
بهروز رضوی با نام اصلی محمدرضا رضوی‌نیا متولد 1326 در یزد بود. او همزمان با تحصیل و از سنین نوجوانی کار تئاتر انجام می‌داد و بعد وارد دانشگاه هنرهای زیبا شد و معماری خواند. رضوی حین تحصیل و به جز بازیگری تئاتر، با برخی نشریات هم به عنوان خبرنگار فعالیت داشت. فعالیت خبرنگاری اسباب آشنایی او با چهره‌هایی مثل محمد نوری، حسین منزوی، مهدی اخوان ثالث و نادر نادرپور را رقم زد که بسیار او را تحت تأثیر قرار دادند و به واسطه حسین منزوی بود که به سمت همکاری با رادیو سوق پیدا کرد و کار رادیویی خود را از سال 1347 به عنوان گوینده آغاز کرد.
دوبله در آثار شاخص تلویزیون
او سال‌ها با صدای گرم و رسای خود در برنامه‌های مختلف رادیویی، به ویژه در حوزه ادبیات و شعر، همراه مخاطبان بود و سال‌ها گویندگی «کتاب شب» را بر عهده داشت. روایت مجموعه مستند «ایران» به کارگردانی زنده‌یاد حمید مجتهدی از جمله فعالیت‌های ماندگار گویندگی اوست. وی همچنین آنونس فیلم «اعتراض» ساخته مسعود کیمیایی را گفت و به عنوان دوبلور در سریال‌های «امام علی(ع)» اثر داوود میرباقری، «تنهاترین سردار» به کارگردانی مهدی فخیم‌زاده و فیلم «روز شیطان» ساخته بهروز افخمی حضور داشت.
بازیگری سینما؛ از عیاری تا ملاقلی‌پور
در حوزه بازیگری، بهروز رضوی کار خود را با فیلم «هرجایی» اثر مهدی ژورک استارت زد. در دهه 60 که بسیاری از بازیگران قبل از انقلاب ممنوع‌الکار شدند، او به نقش‌آفرینی در فیلم‌های متعددی از جمله «محموله» سیروس الوند، «ردپایی بر شن» محمدرضا هنرمند، «دادستان» بزرگمهر رفیعا و «آبادانی‌ها» کیانوش عیاری پرداخت. بازی در «سفر به چزابه» به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور و آثار تلویزیونی متعدد دیگر نیز در کارنامه او دیده می‌شود. رضوی از گویندگان فروتن و با دانش ادبی بالا بود و دستی در موسیقی داشت. او سراینده ترانه‌های مشهوری از پیش از انقلاب اسلامی بود که بعدها به آثاری کالت بدل شدند؛ از جمله قطعه «کویر دل» و قطعه «گمشده». وی همچنین در آلبوم ارکسترال «هزار گل بهار» به آهنگ سازی کامبیز روشن‌روان و خوانندگی علیرضا افتخاری به عنوان گوینده دکلمه‌ها حاضر بود.
یک سرمایه بزرگ
با درگذشت بهروز رضوی، رادیو سرمایه بزرگی را از دست داد. در روزگاری که استودیوها را گویندگانی شبیه به هم پر کرده‌اند، خالی شدن رسانه از گویندگان مؤلفی مانند رادیو که با صدای خود به این رسانه هویت می‌بخشند، ضربه‌ای به اعتبار رسانه‌های تصویری ا‌ست. صدای گرم او بر جان مخاطب می‌نشست و نفوذ بیشتری به پیام کلام می‌داد.