
رنگ پوست طالبی| یکی از اولین نشانههای طالبی رسیده، تغییر رنگ پوست آن است. طالبی رسیده معمولاً رنگ زرد کمرنگ یا طلایی دارد. همچنین رنگ یکنواخت در سراسر سطح طالبی، نشانه خوبی از رسیدگی کامل است.
بافت سطح پوست| پوست طالبی باید دارای بافتی مشبک و برجسته باشد. خطوط شبکهای روی پوست نباید خیلی صاف یا محو باشند.
رایحه و عطر طالبی رسیده|یکی از مطمئنترین نشانههای رسیدگی کامل طالبی، عطر شیرین و مشخص آن است. قسمت انتهایی طالبی (محل اتصال به شاخه) را بو کنید؛ در طالبی رسیده، این ناحیه بوی شیرین، قوی و خاصی دارد. اگر بویی حس نمیشود یا بوی سبزی نارس میدهد، طالبی احتمالاً هنوز آماده مصرف نیست.
وزن و احساس در دست گرفتن طالبی| طالبی رسیده باید نسبت به اندازهاش سنگینتر از انتظار باشد. سنگینی طالبی نشانهای از پرآب بودن و رسیدگی کامل آن است.
لمس کردن سطح طالبی| با فشار ملایم شست به انتهای طالبی، اگر کمی فرو رفت، یعنی رسیده است. اگر بیش از حد نرم باشد، ممکن است بیش از حد رسیده یا حتی فاسدشده باشد.
بررسی قسمت انتهایی و شاخه جداشده| طالبی وقتی رسیده میشود، بهراحتی از ساقه جدا میشود. به همین دلیل، نگاه کردن به انتهای میوه میتواند سرنخ خوبی به شما بدهد.