بمبهای رایگان در بازار نقل و انتقالات
شایان الهآبادی
بازار بازیکنان آزاد همیشه جایی برای شکارهای کم هزینه و پرریسک بوده؛ چراکه معمولا بازیکنان مطرح بدون تیم نمیمانند، اما این بار ماجرا فرق دارد؛ چون با فهرستی روبهرو هستیم که پر از چهرههای بزرگ، نامهای آشنا و ستارههایی است که تیم ندارند و هنوز هم توان تاثیرگذاری در بالاترین سطح را دارند. در فاز دفاعی، نامهایی چون دنی کارواخال، اسطوره تمامنشدنی سمت راست و جان استونز، صخره انگلیسی، به چشم میخورد که هر تیمی آرزوی داشتنشان را دارد. در خط حمله حضور چهرههای شاخصی مثل محمد صلاح که خط حمله لیورپول را سالها بیمه کرده بود، یا جیدون سانچو که پس از فراز و نشیبهای فراوان حالا به دنبال خانه جدیدی میگردد، دست هر تیمی را برای انتخاب بازیکن مدنظرش آن هم بدون این که هزینه زیادی بپردازد، باز گذاشته است.
دروازهبانان عقابهای بدون قفس
در این پست چند بازیکن نامآشنا داریم که عجیب است باشگاههای بزرگ یا حتی تیمهای متمول عربستان و قطر آنها را از دست بدهند. مهمترین سنگربان آزاد استفان اورتگاست. بازیکنی که در سیتی زیر نظر گواردیولا در زمان غیبت ادرسون عملکردی مطمئن داشت. اورتگا فصل پیش به ناتینگهام فارست پیوست اما الان آزاد است و با توجه به سنش (۳۳ سال) بعید است خداحافظی کند. نفر بعدی مت رایان است که سابقه بازی در آرسنال و رم را دارد. رایان ۳۴ ساله فصل گذشته در لوانته عملکرد خوبی داشت و مانع سقوط این تیم به لالیگا دو شد، هرچند در جام جهانی برای پنالتیها مقابل مصر به زمین آمد و هر ۴ پنالتی را گل خورد. نیلاند که با واکنشهایش در جام جهانی نروژ را به جمع ۸ تیم رساند، گزینه بعدی است. سرخیو ریکو هم آخرین نام شناخته شده این لیست است؛ دروازهبانی که در زمان عضویت در پاری سن ژرمن بر اثر سقوط از اسب دچار ضربه مغزی شد اما به فوتبال برگشت و فصل پیش در الغرافه بازی کرد، هرچند شاید باشگاههای اسم و رسمدار آسیایی دیگر خواهان او نباشند.
مدافعان پایان یک دوران در مادرید و منچستر
در این پست بازیکنان نامآشنای زیادی داریم؛ جان استونز، زینچنکو، اکسل توانزبه، رافائل گوریرو، کارواخال، آلابا و فرانچسکو آچربی. در بین این اسامی زینچنکو و آلابا مدتهاست فرم سابق را ندارند و نیمکتنشین محض بودهاند، اما اوضاع برای بقیه فرق دارد. استونز در این ۱۰ سال همواره مدافع ثابتی برای سیتیزنها بود و حالا با رفتن پپ او هم رفتنی شده؛ بازیکنی که در قلب دفاع سه شیرها در جام جهانی هم نمایشهای خوبی داشت. توانزبه که در ترکیب کنگو در جام جهانی درخشان ظاهر شد و مقابل انگلیس و پرتغال خط دفاعی را عالی رهبری کرد، گزینه جذابی است. آچربی با وجود ۳۸ سالگی همچنان انگیزه بالایی دارد و سنش به بازیاش نمیخورد. عجیب است که هنوز باشگاهی به سراغ گوریرو، مدافع چپ سرعتی و سابق بایرن نرفته است. اما در بین تمام این گزینهها، بازیکنی که ارزش خرید فوقالعادهای دارد کارواخال است که پس از ۱۳ سال پرافتخار از رئال مادرید جدا شده و گزینه ایدهآل برای دفاع راست هر تیمی محسوب میشود.
هافبکها مهندسان آزاد میانه میدان
در خط هافبک، ترکیب بازیکنان آزاد بیشتر از هر چیز بوی تجربه، قدرت و کیفیت میدهد. بازیکنانی مثل واینالدوم، توماس پارتی، فیلیپ کوتینیو، فابینیو، فرانک کسیه، یولیان برانت، لئون گورتزکا، دنی سبایوس، لورنزو پیگرینی و مارسلو بروزوویچ. واینالدوم و پارتی همچنان هافبکهایی هستند که میتوانند نبض بازی را در اختیار بگیرند. کوتینیو شاید دیگر آن ستاره سالهای اوجش نباشد، اما هنوز هم با تکنیک ناب برزیلیاش میتواند برای خط دفاعی رقبا دردسرساز باشد. گورتزکا و برانت با تجربه بالای بوندسلیگایی، میتوانند کمربند میانی هر تیمی را محکم کنند. فابینیو و کسیه هم با ویژگیهای فیزیکی و قدرت در میانه میدان، برای تیمهایی که به تعادل نیاز دارند مهرههای مهمی محسوب میشوند. سبایوس پس از پایان کارش در مادرید و پیگرینی هم به عنوان یک رهبر در رم، گزینههایی هستند که انتقال رایگان آنها یک شاهکار مدیریتی برای تیم مقصد خواهد بود.
مهاجمین گلزنهای بزرگ در انتظار تماس
همه فهرستها و پستها به کنار، در خط حمله با یک ارتش از ستارگان ویرانگر روبه رو هستیم. نامهایی چون محمد صلاح، ولاهوویچ، ریاض محرز، مائورو ایکاردی، رحیم استرلینگ، آندرهآ بلوتی و جیمی واردی همگی بدون تیم هستند. حضور پادشاه مصری که گفته میشود به لیگ ترکیه میرود، به تنهایی میتواند بازار را به آتش بکشد و ولاهوویچ هم با شم گلزنی بالایش جذابترین گزینه برای تیمهای مطرح است. کنار آن ها، جیدون سانچو قرار دارد؛ بازیکنی که هنوز سن و کیفیت لازم برای یک بازگشت بزرگ را دارد و اگر در فضای درست قرار بگیرد، دوباره می تواند به یکی از وینگرهای تاثیرگذار اروپا تبدیل شود. وینگرهای تکنیکی مثل محرز و استرلینگ، در کنار تمامکنندههای قهاری چون ایکاردی، گزینههایی نیستند که بتوان به راحتی از کنارشان گذشت. جالب این که فصل گذشته حتی از علاقه برخی باشگاه های ایرانی به بلوتی و واردی هم صحبت شد؛ پیشنهادهایی که در نهایت راه به جایی نبرد.
دروازهبانان عقابهای بدون قفس
در این پست چند بازیکن نامآشنا داریم که عجیب است باشگاههای بزرگ یا حتی تیمهای متمول عربستان و قطر آنها را از دست بدهند. مهمترین سنگربان آزاد استفان اورتگاست. بازیکنی که در سیتی زیر نظر گواردیولا در زمان غیبت ادرسون عملکردی مطمئن داشت. اورتگا فصل پیش به ناتینگهام فارست پیوست اما الان آزاد است و با توجه به سنش (۳۳ سال) بعید است خداحافظی کند. نفر بعدی مت رایان است که سابقه بازی در آرسنال و رم را دارد. رایان ۳۴ ساله فصل گذشته در لوانته عملکرد خوبی داشت و مانع سقوط این تیم به لالیگا دو شد، هرچند در جام جهانی برای پنالتیها مقابل مصر به زمین آمد و هر ۴ پنالتی را گل خورد. نیلاند که با واکنشهایش در جام جهانی نروژ را به جمع ۸ تیم رساند، گزینه بعدی است. سرخیو ریکو هم آخرین نام شناخته شده این لیست است؛ دروازهبانی که در زمان عضویت در پاری سن ژرمن بر اثر سقوط از اسب دچار ضربه مغزی شد اما به فوتبال برگشت و فصل پیش در الغرافه بازی کرد، هرچند شاید باشگاههای اسم و رسمدار آسیایی دیگر خواهان او نباشند.
مدافعان پایان یک دوران در مادرید و منچستر
در این پست بازیکنان نامآشنای زیادی داریم؛ جان استونز، زینچنکو، اکسل توانزبه، رافائل گوریرو، کارواخال، آلابا و فرانچسکو آچربی. در بین این اسامی زینچنکو و آلابا مدتهاست فرم سابق را ندارند و نیمکتنشین محض بودهاند، اما اوضاع برای بقیه فرق دارد. استونز در این ۱۰ سال همواره مدافع ثابتی برای سیتیزنها بود و حالا با رفتن پپ او هم رفتنی شده؛ بازیکنی که در قلب دفاع سه شیرها در جام جهانی هم نمایشهای خوبی داشت. توانزبه که در ترکیب کنگو در جام جهانی درخشان ظاهر شد و مقابل انگلیس و پرتغال خط دفاعی را عالی رهبری کرد، گزینه جذابی است. آچربی با وجود ۳۸ سالگی همچنان انگیزه بالایی دارد و سنش به بازیاش نمیخورد. عجیب است که هنوز باشگاهی به سراغ گوریرو، مدافع چپ سرعتی و سابق بایرن نرفته است. اما در بین تمام این گزینهها، بازیکنی که ارزش خرید فوقالعادهای دارد کارواخال است که پس از ۱۳ سال پرافتخار از رئال مادرید جدا شده و گزینه ایدهآل برای دفاع راست هر تیمی محسوب میشود.
هافبکها مهندسان آزاد میانه میدان
در خط هافبک، ترکیب بازیکنان آزاد بیشتر از هر چیز بوی تجربه، قدرت و کیفیت میدهد. بازیکنانی مثل واینالدوم، توماس پارتی، فیلیپ کوتینیو، فابینیو، فرانک کسیه، یولیان برانت، لئون گورتزکا، دنی سبایوس، لورنزو پیگرینی و مارسلو بروزوویچ. واینالدوم و پارتی همچنان هافبکهایی هستند که میتوانند نبض بازی را در اختیار بگیرند. کوتینیو شاید دیگر آن ستاره سالهای اوجش نباشد، اما هنوز هم با تکنیک ناب برزیلیاش میتواند برای خط دفاعی رقبا دردسرساز باشد. گورتزکا و برانت با تجربه بالای بوندسلیگایی، میتوانند کمربند میانی هر تیمی را محکم کنند. فابینیو و کسیه هم با ویژگیهای فیزیکی و قدرت در میانه میدان، برای تیمهایی که به تعادل نیاز دارند مهرههای مهمی محسوب میشوند. سبایوس پس از پایان کارش در مادرید و پیگرینی هم به عنوان یک رهبر در رم، گزینههایی هستند که انتقال رایگان آنها یک شاهکار مدیریتی برای تیم مقصد خواهد بود.
مهاجمین گلزنهای بزرگ در انتظار تماس
همه فهرستها و پستها به کنار، در خط حمله با یک ارتش از ستارگان ویرانگر روبه رو هستیم. نامهایی چون محمد صلاح، ولاهوویچ، ریاض محرز، مائورو ایکاردی، رحیم استرلینگ، آندرهآ بلوتی و جیمی واردی همگی بدون تیم هستند. حضور پادشاه مصری که گفته میشود به لیگ ترکیه میرود، به تنهایی میتواند بازار را به آتش بکشد و ولاهوویچ هم با شم گلزنی بالایش جذابترین گزینه برای تیمهای مطرح است. کنار آن ها، جیدون سانچو قرار دارد؛ بازیکنی که هنوز سن و کیفیت لازم برای یک بازگشت بزرگ را دارد و اگر در فضای درست قرار بگیرد، دوباره می تواند به یکی از وینگرهای تاثیرگذار اروپا تبدیل شود. وینگرهای تکنیکی مثل محرز و استرلینگ، در کنار تمامکنندههای قهاری چون ایکاردی، گزینههایی نیستند که بتوان به راحتی از کنارشان گذشت. جالب این که فصل گذشته حتی از علاقه برخی باشگاه های ایرانی به بلوتی و واردی هم صحبت شد؛ پیشنهادهایی که در نهایت راه به جایی نبرد.