تیمهای لیگ برتری مدام سر اینکه چه بازیکنانی را جذب کنند با هم رقابت دارند؛ چالشی که بیشتر در سطح خبر رسانهای باقی میماند و باعث هیجان هواداران در پیش از آغاز فصل میشود وگرنه بهطور معمول اسامی تکراری که مدام بین تیمها جابهجا میشوند و مبالغ عجیبی که برای این انتقالها مطرح میشود کارآیی واقعی ندارند؛ برای همین اگر حواشی جذب بازیکنان توسط تیمها اینروزها شما را درگیر کرده، کافی است مروری روی اخبار فصل قبل داشته باشید تا بدانید هر سال این موقع چقدر سرکار هستیم. 
پرسپولیس 2 نفر از 12 نفر قرمزهای پایتخت که از واگذاری قهرمانی به تراکتور حسابی ناراحت بودند نقل و انتقالات را با کارتال شروع کردند و بعد هم تیم را به هاشمیان سپردند؛ آنها درمجموع دو پنجره آغاز و نیم فصل 12 بازیکن شامل کاظمیان، نیازمند، بیفوما، ابرقویی، شکاری، اوریه، باکیچ، فخریان، عمری، صادقی و بعد هم دنیل گرا و معاملهگری را جذب کردند که از مجموع این فهرست بلندبالا بهجز باکیچ و ابرقویی بقیه عملکرد خوبی نداشتند، شاید با اغماض بتوان عملکرد نیازمند، عمری و معاملهگری را هم متوسط ارزیابی کرد؛ فخریان و صادقی که عملاً بازی نکردند و اوریه، گرا، کاظمیان، بیفوما و شکاری هم بهشدت سوهان روح هواداران بودند تا تیم مدیریتی پرسپولیس بدترین عملکرد چند فصل اخیر در نقل و انتقالات را در یکی از پرسروصداترین شرایط داشته باشد.
استقلال بازهم فقط 2 نفر پرسپولیس 12 بازیکن جذب کرد که عمدتاً داخلی بودند؛ اما استقلال 12 بازیکن جذب کرد که چندتایشان بهعنوان ملیپوش کشورهای دیگر انتقالهای پرسروصدا و بسیار پرهزینهای بودند؛ اما آبیها هم از این فهرست بلندبالا نتیجه زیادی نگرفتند. آنها آدان، رزاقینیا، فرعباسی، نازون، آشورماتوف، سحرخیزان، آقاسی، غلامی، منیرالحدادی، جنپو، آسانی و تورانیان را جذب کردند اما از این فهرست که بیشترشان حتی سحرخیزان مخارج دلاری روی دست استقلال گذاشته بود فقط آسانی و آشورماتوف عملکرد خوبی داشتند، فرعباسی، رزاقینیا و منیر متوسط بودند و آدان، نازون، سحرخیزان، آقاسی، غلامی و جنپو عملکردهای عجیب و پرانتقادی داشتند تا شاید بزرگ ترین شکست تاریخ نقل و انتقالاتی آبیها با مدیریت تاجرنیا و با هزینههای دلاری عجیب برای بازیکنان مصدوم، پابهسن گذاشته و ناکارآمدی رقم بخورد که بعید است بعد استقلال بتوانند چنین قراردادهایی ببندند.
سپاهان مرکز معمولیها سپاهان 11 بازیکن در دو پنجره جذب کرد؛ آلوز هافبک طراح تراکتور با حواشی زیاد سپاهانی شد اما بهرغم عملکرد خوبش نتوانست آن مهره تعیینکننده باشد که با تراکتور از او سراغ داشتیم. رضاوند، حاجصفی، حسینی، حاجیعیدی و علیاری ستاره نبودند اما استاندارد و حرفهای ظاهر شدند؛ جالب اینکه رضاوند حتی اگر ستاره نبود بازهم از روزهایی که در استقلال سپری کرد بهتر بود؛ موضوعی که با کمی تفاوت درباره سید حسین حسینی هم صدق میکرد. نورافکن و سانچز هم هربار فرصت پیدا کردند عملکرد معمولی داشتند؛ اما اخباری و گولسیانی دو بازیکن مطرحی بودند که به این تیم آمدند اما فصل را در سپاهان با نیمکتنشینی طولانی سپری کردند.
تراکتور خارجیهای موفق و داخلیهای ... تراکتوریها برای دفاع از قهرمانی و حضور در آسیا نیاز به تقویت جدی تیم داشتند، آنها در دو پنجره 11 بازیکن خریدند؛ از سدلار، خامروبکوف و لوشکیا که خوب درخشیدند؛ تا هلیلوویچ که هر بار فرصت پیدا کرد موثر بود همه خارجیها موفق تیتیها بودند؛ میماند یوهانسون که با تصور محرومیت بیرانوند جذب شد و بعد هم که بیرو برگشت به نیمکت تبعید شد.
اما خریدهای داخلی این تیم همه ضعیف بودند؛ صادق محرمی در بازگشت به لیگ میخواست بدرخشد تا به تیم ملی برگردد اما اصلاً بازی نکرد؛ فرجی هم خیلی کم بازی کرد هرچند غیبتش بیشتر بهدلیل پرمهره بودن تیم بود، مهرداد محمدی خرید دیگر تیم بودکه عملکرد ضعیفی داشت و شاید تنها نام داخلی تراکتور که فیکس نبود اما موثر بازی کرد زائرکاظمینی بود.
جالب اینکه فولاد هم وضعیت مشابهی با تراکتور داشت و فهرست بازیکنان نامدار ایرانی این تیم که بیشتر پابهسن گذاشتههای پرسپولیس مثل وحید امیری بودند هیچکدام موثر بازی نکردند تا نیم فصل رامین رضائیان که مغضوب ساپینتو بود به این تیم اضافه شد و با بازیهای خوبش مسافر تیم ملی شد و عملکردش در جام جهانی با 2 گل هم غیرقابل چشمپوشی است.