
سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، یکشنبه شب در گفتوگوی ویژه خبری، نکات مهمی را درباره سیاست جدید ایران برای کنترل رفت و آمدها در تنگه هرمز و موارد مربوط به جنگ بیان کرد که مهمترین فرازهای آن را در ادامه می خوانید.
*طی روزها و هفته های آینده، یک منطقه ممنوعه را خارج از تنگه هرمز اعلام می کنیم که از خط محاصره نیروی دریایی آمریکا شروع می شود تا در تنگه هرمز و داخل خلیجفارس. یعنی هر کشتی را که به قصد عبور از تنگه وارد این محدوده شود، در لیست تحریمی قرار می دهیم. اگر کشتیای که در سمت غربی و شرقی تنگه هرمز در حال حرکت است ولی وارد تنگه هم نشده و قرار است بیاید یک جایی توقف کند تا بعد عبور کند، به آن اعلام میکنیم که همان جا متوقف شود و اگر تخلف کند آن کشتی در لیست تحریمی قرار میگیرد و اگر این جا عبور کند و بخواهد برگردد، دیگر ورودش دست ماست. *در محدوده تعیین شده فوق که مکمل تنگه هرمز است، ما به کشتی ها حمله نمیکنیم و موشک نمیزنیم، اما اگر تخلف کنند آن ها را تحریم و توبیخ میکنیم. بنابراین ما در تنگه هرمز در حال تغییراتی هستیم و منطقه ممنوعه تحریمی در بیرون از محدوده تنگه ایجاد میکنیم. بسیاری از کسانی که در حمل و نقل دریایی کار می کنند، میگویند اثر این کار از اثر موشک های ایران بیشتر است. این یک اهرم جدید است. این منطقه ممنوعه تا زمانی که محاصره دریایی آمریکا یا فشارها و نقض عهدهایی که آن ها انجام دهند برقرار باشد، وجود دارد. * طی ۴۸ ساعت گذشته، اولین موشک ناوشکن خود را بالای یک ناو تست کردیم. این رویداد، جهنمی را برای آن ها ایجاد کرد. ناوها در پی این واقعه فرار کردند و سنتکام هم نتوانست این را نفی کند و وحشیانه به سه کشتی ما که یکی خالی بوده و دوتای آن نفت داشته حمله کردند. اما این قدرت ماست و بهتر است آدم شوند و حقوق ملت ما را بدهند. زدن ناو ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر آنها را غرق می کند و ما این شلیک را کردیم تا آنها تهدید ما را باور کنند. این اولین تست ماست که نشان می دهد جنگ ما در حال تحول است و اینکه محاصره را دیگر نمی توانیم تحمل کنیم. *آن ها نمیدانستند که اهدافی را شناسایی کردیم و دو سه تا پایگاه آنها در اردن را که افسرانشان در آن بودند، برای اولین بار شلیک کردیم و دقیق هم شلیک کردیم که اتفاقا پدافند هم نداشت و بعد پایگاههای آمریکا در اربیل عراق را هم محکم زدیم، ضمن این که موشک ناوشکن خود را درست بالای سر یک ناو تست کردیم. بنابراین ما تغییراتی در دیپلماسی و جنگ دادیم و دلیلش هم این است که آمریکایی ها برخلاف تعهدی که داده بودند مبنی بر این که جنگ پایان مییابد و حاکمیت ایران را به رسمیت میشناسند و با ضدانقلاب همکاری نخواهند کرد، نقض عهد کردند و چون برای چندمین بار این اتفاق می افتد، بنابراین ما روشهایمان را تغییر دادیم.
تحلیل مرتبط
آن سوی راهبرد جدید
اعلام محدوده ممنوعه توسط ایران، بیانگر آمادگی ایران برای شکستن «کمربند محاصره آمریکایی» با توسعه عمق منطقه درگیری است. عبارت «از خط محاصره نیروی دریایی آمریکا تا خلیجفارس»، به معنی بسط ژئوپلیتیکی حوزه درگیری به دریای عمان و شمال اقیانوس هند است. علاوه بر این، راهبرد مقابل این است که به آمریکا نشان داده شود ایجاد «خط محاصره خارجی» برای مهار ایران، نه تنها ایران را محصور نمیکند، بلکه شعاع اصطکاک و ریسک را به خارج از خلیجفارس منتقل میکند و عقبه لجستیکی ائتلاف را هم ناامن میسازد. اقدامی هوشمندانه و شجاعانه از سوی ایران که حاوی پیام «تقارن بازدارندگی» است: اگر آمریکا دسترسی ایران به بازارهای بینالمللی را تهدید کند، ایران نیز با تعریف «فهرست تحریمی کشتیرانی»، هزینه تردد رقبای منطقهای و بینالمللی را بالا میبرد. به عبارتی ایران درصدد است با تعریف معادله تحریم در برابر تحریم برای شکستن محاصره اقدام کند. اما نکته مهم دیگر، پیوست عاقلانه راهبرد ایران است؛ در جایی که با اشاره به نارسایی های مدل قبلی تعامل با آمریکایی ها همچنان مسیر پل طلایی خروج برای آن ها باز نگه داشته شده است؛ منتها به شرطی که آمریکا از اشتباهات خود درس بگیرد، به میز مذاکره برگردد و به صورت مرحله به مرحله و با جلب اعتماد طرف ایرانی، به تعهدات خود عمل کند. موضوع مهم بعدی پیوست نظامی رونمایی از راهبرد جدید ایران است. اشاره به موشک ناوشکن جدید، تست آن و تاکید بر اشراف اطلاعاتی ایران بر جابهجایی افسران آمریکایی در نقاط مختلف منطقه از اربیل تا اردن همگی نشان از صدور پیام تهدید نظامی از سوی ایران دارند. به عبارتی ایران بیان می کند که نه پس از به کارگیری اهرم راهبردی جدید خود در تنگه؛ بلکه همزمان با آن درصدد تشدید تنش ها و حتی انجام اقدام نظامی برای شکستن محاصره خواهد بود. موضوعی که می تواند فشار مضاعفی از منظر راهبردی و عملیاتی بر ارتش آمریکا که همین الان هم دچار محدودیت های مختلفی در حوزه تسلیحات و نیروی انسانی است، وارد کند.