بزرگان ناکام در قهرمانی
شایان اله‌آبادی
در 26 دوره لیگ برتر فوتبال ایران و ادوار مختلف جام آزادگان ، بازیکنان بزرگی در تیم‌های مختلف به میدان رفتند که با وجود سال‌ها درخشش و افتخارات فردی بی‌شمار، هرگز لذت قهرمانی در بالاترین سطح لیگ فوتبال ایران را نچشیدند. البته در این فهرست بازیکنانی حضور دارند که جام‌های دیگری مثل جام حذفی یا سوپرجام را بالای سر برده‌اند، اما قهرمانی در لیگ آزادگان یا لیگ برتر هیچ‌وقت به کارنامه آن ها اضافه نشده. در این میان ستاره‌هایی نظیر وحید هاشمیان هم حضور دارند که نام‌شان در لیست قهرمانان لیگ ایران به چشم نمی‌خورد، اما حضور طولانی‌مدت و درخشش در قامت لژیونر اروپایی، سرنوشت آن‌ها را از این پرونده جدا می‌کند.
مهدی رجب‌زاده آقای گل بدون جام!
دومین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر با کارنامه‌ای درخشان، طعم فتح جام حذفی و سوپرجام را چشید اما حسرت جام لیگ برای همیشه بر دلش ماند. او پس از درخشش در ذوب‌آهن راهی فوتبال امارات شد، اما روزهای نه‌چندان موفق لژیونری او را دوباره به فوتبال ایران و مس کرمان کشاند. رجب‌زاده در سال‌های پایانی دوباره به گاندوها برگشت، ول کن فوتبال نبود و تا چهل‌سالگی به بازی ادامه داد و نشان داد هافبکی است که هواداران فوتبال ایران خاطرات زیادی از بازی‌هایش دارند.
قاسم حدادی‌فر نماد وفاداری به گاندوها
حدادی‌فر را می‌توان یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران دانست. هافبکی که بخش بزرگی از دوران فوتبالش را با پیراهن ذوب‌آهن سپری کرد و به یکی از نمادهای این باشگاه تبدیل شد. حدادی‌فر تنها در دو مقطع از جمع گاندوها جدا شد که هر دو بار به صورت قرضی بود و در نهایت دوباره به ذوب‌آهن بازگشت. او با ۳۳۸ بازی، رکورددار حضور با پیراهن ذوب‌آهن است و سه بار هم همراه این تیم نایب‌قهرمان لیگ شد؛ با این حال جام طلایی لیگ هیچ‌وقت به دستش نرسید. حدادی فر حالا در عرصه مربیگری فعالیت دارد و هدایت تیم ملی جوانان را بر عهده گرفته است.
سیدمهدی ابطحی ستاره‌ای که وفاداری را به جام ترجیح داد
تاریخ فوتبال ایران کمتر بازیکنی با نبوغ و چپ‌پایی هنرمندانه سیدمهدی ابطحی به خود دیده است؛ ستاره‌ای که تمام پیشنهادهای درخشان و جام‌های طلایی را نادیده گرفت تا وفاداری به باشگاه وحدت را فدای افتخار شخصی نکند. او مستقیما از تیمی بی‌ادعا به ستون فقرات تیم ملی رسید و تکنیک خارق‌العاده‌اش چنان چشمگیر بود که پرسپولیس و استقلال در رقابت‌های آسیایی از او به عنوان یار کمکی بهره می‌بردند. ابطحی با استقلال نایب‌قهرمان آسیا شد، اما تعصبش به وحدت باعث شد کارنامه باشگاهی او در لیگ، بدون قهرمانی بسته شود.
آندرانیک تیموریان سامورایی در حسرت جام
آندرانیک تیموریان یکی از مهم‌ترین لژیونرهای تاریخ فوتبال ایران است؛ بازیکنی که پس از درخشش در ابومسلم راهی فوتبال انگلیس شد و چهار سال در لیگ برتر این کشور بازی کرد. آندو پس از بازگشت به ایران، در دو مقطع پیراهن استقلال و تراکتور را بر تن کرد و یکی از چهره‌های مهم خط میانی این تیم‌ها بود. تیموریان در فصل ۹۴-۹۳ همراه تراکتور تا آستانه قهرمانی لیگ پیش رفت، اما در نهایت جام به این تیم نرسید تا سامورایی لیگ هم بدون قهرمانی در لیگ دوران فوتبالش را به پایان برساند. نکته جالب درباره او این که با وجود بازی‌های زیاد برای استقلال، تنها دو گل با پیراهن این تیم به ثمر رساند که یکی از آن ها شلیک تماشایی‌اش به بوریرام بود که زیباترین گل تاریخ لیگ قهرمانان آسیا لقب گرفت.
مهدی کیانی ژنرال باتعصب تی‌تی‌ها
مهدی کیانی یکی از محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ تراکتور است؛ بازیکنی که سال‌ها پیراهن این تیم را بر تن کرد و برای هواداران تبریزی به یکی از نمادهای وفاداری تبدیل شد. کیانی در سال ۸۷ همراه تراکتور به لیگ برتر صعود کرد و یک دهه فرمانده خط میانی پرشورها بود. او در این سال‌ها سه بار با تراکتور و یک بار هم با سپاهان نایب‌قهرمان لیگ شد، اما هیچ‌گاه نتوانست قهرمانی در سطح اول فوتبال ایران را تجربه کند. تنها افتخار او در سطح اول به فتح جام حذفی همراه سرخ‌پوشان تبریز بود. کیانی که به تعصب مثال‌زدنی‌اش معروف بود، چند هفته پیش از فوتبال خداحافظی کرد تا دوران بازی یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ تراکتور به پایان برسد؛ بازیکنی که با وجود سال‌ها تلاش، جام طلایی لیگ از او دور ماند.
مهدی رجب‌زاده آقای گل بدون جام!
دومین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر با کارنامه‌ای درخشان، طعم فتح جام حذفی و سوپرجام را چشید اما حسرت جام لیگ برای همیشه بر دلش ماند. او پس از درخشش در ذوب‌آهن راهی فوتبال امارات شد، اما روزهای نه‌چندان موفق لژیونری او را دوباره به فوتبال ایران و مس کرمان کشاند. رجب‌زاده در سال‌های پایانی دوباره به گاندوها برگشت، ول کن فوتبال نبود و تا چهل‌سالگی به بازی ادامه داد و نشان داد هافبکی است که هواداران فوتبال ایران خاطرات زیادی از بازی‌هایش دارند.
قاسم حدادی‌فر نماد وفاداری به گاندوها
حدادی‌فر را می‌توان یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران دانست. هافبکی که بخش بزرگی از دوران فوتبالش را با پیراهن ذوب‌آهن سپری کرد و به یکی از نمادهای این باشگاه تبدیل شد. حدادی‌فر تنها در دو مقطع از جمع گاندوها جدا شد که هر دو بار به صورت قرضی بود و در نهایت دوباره به ذوب‌آهن بازگشت. او با ۳۳۸ بازی، رکورددار حضور با پیراهن ذوب‌آهن است و سه بار هم همراه این تیم نایب‌قهرمان لیگ شد؛ با این حال جام طلایی لیگ هیچ‌وقت به دستش نرسید. حدادی فر حالا در عرصه مربیگری فعالیت دارد و هدایت تیم ملی جوانان را بر عهده گرفته است.
سیدمهدی ابطحی ستاره‌ای که وفاداری را به جام ترجیح داد
تاریخ فوتبال ایران کمتر بازیکنی با نبوغ و چپ‌پایی هنرمندانه سیدمهدی ابطحی به خود دیده است؛ ستاره‌ای که تمام پیشنهادهای درخشان و جام‌های طلایی را نادیده گرفت تا وفاداری به باشگاه وحدت را فدای افتخار شخصی نکند. او مستقیما از تیمی بی‌ادعا به ستون فقرات تیم ملی رسید و تکنیک خارق‌العاده‌اش چنان چشمگیر بود که پرسپولیس و استقلال در رقابت‌های آسیایی از او به عنوان یار کمکی بهره می‌بردند. ابطحی با استقلال نایب‌قهرمان آسیا شد، اما تعصبش به وحدت باعث شد کارنامه باشگاهی او در لیگ، بدون قهرمانی بسته شود.
آندرانیک تیموریان سامورایی در حسرت جام
آندرانیک تیموریان یکی از مهم‌ترین لژیونرهای تاریخ فوتبال ایران است؛ بازیکنی که پس از درخشش در ابومسلم راهی فوتبال انگلیس شد و چهار سال در لیگ برتر این کشور بازی کرد. آندو پس از بازگشت به ایران، در دو مقطع پیراهن استقلال و تراکتور را بر تن کرد و یکی از چهره‌های مهم خط میانی این تیم‌ها بود. تیموریان در فصل ۹۴-۹۳ همراه تراکتور تا آستانه قهرمانی لیگ پیش رفت، اما در نهایت جام به این تیم نرسید تا سامورایی لیگ هم بدون قهرمانی در لیگ دوران فوتبالش را به پایان برساند. نکته جالب درباره او این که با وجود بازی‌های زیاد برای استقلال، تنها دو گل با پیراهن این تیم به ثمر رساند که یکی از آن ها شلیک تماشایی‌اش به بوریرام بود که زیباترین گل تاریخ لیگ قهرمانان آسیا لقب گرفت.
مهدی کیانی ژنرال باتعصب تی‌تی‌ها
مهدی کیانی یکی از محبوب‌ترین بازیکنان تاریخ تراکتور است؛ بازیکنی که سال‌ها پیراهن این تیم را بر تن کرد و برای هواداران تبریزی به یکی از نمادهای وفاداری تبدیل شد. کیانی در سال ۸۷ همراه تراکتور به لیگ برتر صعود کرد و یک دهه فرمانده خط میانی پرشورها بود. او در این سال‌ها سه بار با تراکتور و یک بار هم با سپاهان نایب‌قهرمان لیگ شد، اما هیچ‌گاه نتوانست قهرمانی در سطح اول فوتبال ایران را تجربه کند. تنها افتخار او در سطح اول به فتح جام حذفی همراه سرخ‌پوشان تبریز بود. کیانی که به تعصب مثال‌زدنی‌اش معروف بود، چند هفته پیش از فوتبال خداحافظی کرد تا دوران بازی یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ تراکتور به پایان برسد؛ بازیکنی که با وجود سال‌ها تلاش، جام طلایی لیگ از او دور ماند.