
سخنگوی ارتش پاکستان از حمایت نامحدود کشورش از سعودی در قالب پیمان مکه خبر داده است. تاکنون و پس از چند هفته نبرد، شکست مزدوران سعودی در یمن و زیر ضربه رفتن تاسیسات حیاتی در عمق خاک عربستان، این اظهارات تمام چیزی بوده که اسلام آباد به ریاض ارائه کرده است؛ حمایت سیاسی علنی که اثری بر میدان ندارد. محدودیتهای حمایت مستقیم و عملی پاکستان از سعودی در برابر یمن، گستردهاند. اگر پاکستان بخواهد از سعودی در عمل حمایت کند، جدای از زمینه آن، این امر پیامدهایی خواهد داشت.
اگر از دریچه موازنه قوا به مسئله نگاه شود، نخستین پیامد ورود هند به گوشهای از بازی برای فرسایش پاکستان خواهد بود. ارائه اطلاعات، کمک مالی و سلاح به یمن برای ضربه به قوا و تجهیزات پاکستانی ارسال شده برای مداخله در جنگ، جزئی از این کمکها خواهد بود. ارائه کمک در اینجا تشابه با حمایتهای ایران نیست، بلکه دهلینو کمکهای محدود اما موثری برای ضربه متمرکز به پاکستان ارائه میدهد. در نتیجه تلاش عربستان برای تزریق پاکستان به صحنه برای تغییر شرایط ناکام میماند زیرا در طرف مقابل نیز یک بازیگر به قضایا ورود خواهد کرد.
پیامد دوم، احتمال برقراری ارتباط و پیوند میان انصارا... و جریانات جهادی در افغانستان و شمال شبهقاره هند است که اسلام آباد درگیر نبردهایی جدی با آنها شده است. ارتباط یمنیها به رابطه با گروههای مقاومت محدود نشده و آنها در شاخ آفریقا با گروههای جهادی ارتباط دارند. سهل است که انصارا... درپی دشمنی تازه، ارتباطات جهادی خود را به شمال شبهقاره و افغانستان توسعه دهد.