گر صبر کنی ز غوره حلوا سازیم...
سیدمحمدمهدی هاشمی
مذاکره عراقچی با ویتکاف در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، خبری بود که انتشار آن با واکنش هایی در فضای رسانه ای کشور مواجه شد. عده ای از عمل خودسرانه عراقچی در دیدار با ویتکاف گفتند و عده ای از مجوز نظام به عراقچی برای اعلام شرایط ایران به طرف آمریکایی خبر دادند. عجیب ترین واکنش به این خبر را اما امیرحسین ثابتی نماینده مجلس داشت. او روز گذشته از ثبت طرح استیضاح وزیر امورخارجه در سامانه مجلس خبر داد. این در حالی بود که پیش از این اتفاق همکار ثابتی در مجلس و عضو کمیسیون امنیت ملی و روابط خارجی از مجوز عراقچی برای دیدار با ویتکاف خبر داده بود . مجتبی زارعی در توئیتی نوشته بود: «بررسی های من حاکی است دیدار از سوی ساختارهای حاکمیتی نظام، مجوز لازم را داشته و وزیر، مجری تصمیمات ساختارهای نظام بوده است.» مسئله ای که چند ساعت بعد نیز مورد تایید دبیر شعام قرار گرفت. با این که می توان به اطلاع رسانی همراه با تاخیر یا حتی نفس انجام این دیدار مخصوصا پس از تهدیدات و گزافه گویی های ترامپ درباره کشورمان در سخنرانی اش در سازمان ملل انتقاد کرد؛ اما اقدام شتاب زده ثابتی دو نکته مهم در دل خود دارد که شایسته اشاره است.
1 سوال این جاست؛ چرا فردی که نماینده مجلس است و قطعا کانال هایی برای استعلام مجوز داشتن یا نداشتن عراقچی برای انجام دیدار با ویتکاف در اختیار دارد (همان طور که همکارش مجتبی زارعی داشت) ، عجولانه و بدون توجه به تبعات رسانه ای و روانی رفتارهایش اقدام به ثبت طرح استیضاح وزیر خارجه می کند؟ البته که این مدل کنشگری عجولانه و بدون توجه به تبعات ملی آن، متاسفانه چیز جدیدی نیست و بارها از سوی برخی افراد و جریانات سیاسی شاهد بوده ایم که انجام این مدل رفتارهای جناحی و صرفا سیاسی تکرار می شود. در همین زمینه شایسته است که سیاسیون محترم با درک این نکته که شرایط جنگی کشور نوع دیگری از کنشگری را می طلبد؛ اگر هم به حفظ انسجام و وحدت ملی کمک خاصی نمی کنند، حداقل با رفتارهای عجولانه به اثرات مخرب شایعات و اخبار نصفه و نیمه ضریب ندهند و برخلاف گذشته سعی کنند که کمی صبر خود را بیشتر کرده و عجولانه رفتار نکنند.
2 نکته بعدی ناظر به اظهارات سازمان یافته درباره عدم فعالیت مجلس است. در شرایطی که همین نماینده محترم بارها از بسته بودن مجلس و عدم فعالیت آن گفته بود و در پی همین خط برخی رسانه ها نیز مدعی همدستی هیئت رئیسه مجلس با دولت برای خاموش کردن صدای انتقاد نمایندگان بودند، این سوال ایجاد می شود که اگر این ادعاها درست بوده پس چطور این نماینده توانسته با چنین سرعت و عجله ای طرح استیضاح یک وزیر را در سامانه مجلس ثبت کرده و تحویل هیئت رئیسه دهد؟ تکلیف افرادی که در تمام این مدت در حال بازنمایی غلط از جایگاه بهارستان و نمایندگان مردم بوده اند چه می شود؟