چهرههای خاص ایران در ناگویا
شایان الهآبادی
کاروان ایران با گذشت ۸ روز از بازیهای آسیایی ناگویا 2026 با ۷ طلا، ۱۴ نقره و ۸ برنز در رده هشتم قرار گرفته، عملکردی که هنوز میتواند با ورود کشتی و ... بهتر شود و ایران حداقل به ۱۳ طلای دوره پیش برسد! قبل از برگزاری بازیهای آسیایی کمیته ملی المپیک برآورد کرده بود در این رقابتها کشورمان بین ۲۰ تا ۲۵ مدال طلا میگیرد و ناکامی دوره قبلی را جبران میکند اما چیزی که در یک هفته اول اتفاق افتاده ادامه همان روند هانگژو است. البته که شرایط کشورمان با دوره گذشته و دیگر کشورها قابل قیاس نیست اما بازهم به آن چشماندازی که کمیته ملی المپیک ترسیم کرده بود بعید است برسیم. در این رقابتها برخی از ورزشکاران فراتر از انتظار ظاهر شدند و درخشیدند و برخی هم که امید زیادی به افتخارآفرینیشان داشتیم در کمال تعجب دستشان از مدال و سکو کوتاه ماند. البته در این بین برخی رکوردهای جالب و تاریخی هم برای ورزش کشورمان رقم خورد که در نوع خود قابل توجه است.
فراتر از انتظار
رویینگ بانوان بهتر از این هم مگر داریم؟!
رویینگ ایران چندسالی است که با مهسا جاور، کیمیا زارعی، زینب نوروزی و فاطمه مجلل پشت سرهم مدال میگیرد اما در ناگویا داستان متفاوتتر بود. آن ها برای اولین بار طلایی شدند و آن هم نه یکی و دو طلا برای کاروان ایران رقم زدند.
کاتای بانوان تاریخسازی باورنکردنی!
معمولا در کاتا ایران برابر قدرتهای برتر شرق آسیا حرفی برای گفتن ندارد اما در ناگویا دختران ایران ورق را برگرداندند. فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینبسادات حسینی در کاتای تیمی برای اولین بار در تاریخ ایران در این رشته مدال کسب کردند.
دوی 400 متر شیرزنی به نام زهرا
زهرا زارعی دونده کشورمان در دوی 400 متر در کمال شایستگی دوم شد تا به اولین مدالآور زن دو و میدانی تبدیل شود، ملیپوشی که نشان داده حرف های زیادی برای گفتن دارد.
کمتر از انتظار
آتوسا گل نژاد قهرمان جهانی که به نیمهنهایی نرسید
آتوسای ایران که سال گذشته تاریخسازی کرده بود و کشورمان را برای اولین بار قهرمان جهان کرد یکی از شانسهای اصلی مدال در آسیا بود، ورزشکاری که سابقه قهرمانی آسیا را هم در کارنامهاش دارد. اما گلنژاد در این دوره با شکست برابر نماینده کشور میزبان به نیمهنهایی هم نرسید تا اولین چهرهای باشد که انتظارات را برآورده نکرده.
زهرا کیانی پرچمدار دستش به مدال نرسید
کیانی در ووشو در سالهای اخیر یکی از بهترین ورزشکاران ایران بوده و با توجه به قهرمانی جهان و نایبقهرمانی در دوره قبلی بازیهای آسیایی از او که به جای آتوسا گل نژاد پرچمدار کشورمان شده بود انتظار مدالآوری داشتیم اما در نهایت محقق نشد.
بنیامین فرجی پدیدهای که در ناگویا خودش نبود
شاید در سالهای اخیر وقتی از تنیس روی میز حرف میزنیم یاد نوشاد و نیما عالمیان و گاهی هم امیرحسین هدایی بیفتیم که تنیس روی میز ایران را قبضه کرده بودند اما در دو سال گذشته پدیدهای به نام بنیامین وارد این رشته شد و در 15، 16 سالگی چهره شد. بنیامین که حتی سال پیش نفر اول جهان را برد در این رقابتها حرفی برای گفتن نداشت و هم در فردی و هم در تیمی کنار رفت.
چهرههای جدید
وزنهبرداری به پدیده جدید سلام کنید
ریحانه کریمی در ناگویا کاری کرد کارستان و به اولین زنی تبدیل شد که در وزنهبرداری برای ایران مدال میگیرد. کریمی که 21 سال بیشتر ندارد در این رقابتها در وزن 77 کیلو حاضر بود و مجموع وزنههایش عدد 243 رسید.
آرمان خدایی آرمانی پس از مهدی
یکی دیگر از چهرههای درخشان، آرمان خدایی بود، یکی دوسال پیش مهدی الفتی در این رشته خودش را ثابت کرد و حال این جوان 20 ساله این کار را کرده است. خدایی در نخستین تجربه بینالمللی خود با کسب نقره خرک حلقه در ناگویا، نامش را در میان مدالآوران ژیمناستیک ایران ثبت کرد تا در آینده نام او را زیاد بشنویم.
سوگند سینکایی یکی به جای منصوریانها آمده
تا اسم ووشو را میشنویم به یاد خواهران منصوریان میافتیم که گرچه افتخارات زیادی برای ایران به ارمغان آوردند اما حاشیههایشان در این سالها همه این افتخارات را شست و برد. حالا اما ستاره جدیدی ظهور کرده تا جا پای آن ها بگذارد، سوگندی که دهه هشتادی است و در ناگویا برنزی شد و میتواند سالهای سال بدرخشد.
فراتر از انتظار
رویینگ بانوان بهتر از این هم مگر داریم؟!
رویینگ ایران چندسالی است که با مهسا جاور، کیمیا زارعی، زینب نوروزی و فاطمه مجلل پشت سرهم مدال میگیرد اما در ناگویا داستان متفاوتتر بود. آن ها برای اولین بار طلایی شدند و آن هم نه یکی و دو طلا برای کاروان ایران رقم زدند.
کاتای بانوان تاریخسازی باورنکردنی!
معمولا در کاتا ایران برابر قدرتهای برتر شرق آسیا حرفی برای گفتن ندارد اما در ناگویا دختران ایران ورق را برگرداندند. فاطمه صادقی، سپیده امینی و زینبسادات حسینی در کاتای تیمی برای اولین بار در تاریخ ایران در این رشته مدال کسب کردند.
دوی 400 متر شیرزنی به نام زهرا
زهرا زارعی دونده کشورمان در دوی 400 متر در کمال شایستگی دوم شد تا به اولین مدالآور زن دو و میدانی تبدیل شود، ملیپوشی که نشان داده حرف های زیادی برای گفتن دارد.
کمتر از انتظار
آتوسا گل نژاد قهرمان جهانی که به نیمهنهایی نرسید
آتوسای ایران که سال گذشته تاریخسازی کرده بود و کشورمان را برای اولین بار قهرمان جهان کرد یکی از شانسهای اصلی مدال در آسیا بود، ورزشکاری که سابقه قهرمانی آسیا را هم در کارنامهاش دارد. اما گلنژاد در این دوره با شکست برابر نماینده کشور میزبان به نیمهنهایی هم نرسید تا اولین چهرهای باشد که انتظارات را برآورده نکرده.
زهرا کیانی پرچمدار دستش به مدال نرسید
کیانی در ووشو در سالهای اخیر یکی از بهترین ورزشکاران ایران بوده و با توجه به قهرمانی جهان و نایبقهرمانی در دوره قبلی بازیهای آسیایی از او که به جای آتوسا گل نژاد پرچمدار کشورمان شده بود انتظار مدالآوری داشتیم اما در نهایت محقق نشد.
بنیامین فرجی پدیدهای که در ناگویا خودش نبود
شاید در سالهای اخیر وقتی از تنیس روی میز حرف میزنیم یاد نوشاد و نیما عالمیان و گاهی هم امیرحسین هدایی بیفتیم که تنیس روی میز ایران را قبضه کرده بودند اما در دو سال گذشته پدیدهای به نام بنیامین وارد این رشته شد و در 15، 16 سالگی چهره شد. بنیامین که حتی سال پیش نفر اول جهان را برد در این رقابتها حرفی برای گفتن نداشت و هم در فردی و هم در تیمی کنار رفت.
چهرههای جدید
وزنهبرداری به پدیده جدید سلام کنید
ریحانه کریمی در ناگویا کاری کرد کارستان و به اولین زنی تبدیل شد که در وزنهبرداری برای ایران مدال میگیرد. کریمی که 21 سال بیشتر ندارد در این رقابتها در وزن 77 کیلو حاضر بود و مجموع وزنههایش عدد 243 رسید.
آرمان خدایی آرمانی پس از مهدی
یکی دیگر از چهرههای درخشان، آرمان خدایی بود، یکی دوسال پیش مهدی الفتی در این رشته خودش را ثابت کرد و حال این جوان 20 ساله این کار را کرده است. خدایی در نخستین تجربه بینالمللی خود با کسب نقره خرک حلقه در ناگویا، نامش را در میان مدالآوران ژیمناستیک ایران ثبت کرد تا در آینده نام او را زیاد بشنویم.
سوگند سینکایی یکی به جای منصوریانها آمده
تا اسم ووشو را میشنویم به یاد خواهران منصوریان میافتیم که گرچه افتخارات زیادی برای ایران به ارمغان آوردند اما حاشیههایشان در این سالها همه این افتخارات را شست و برد. حالا اما ستاره جدیدی ظهور کرده تا جا پای آن ها بگذارد، سوگندی که دهه هشتادی است و در ناگویا برنزی شد و میتواند سالهای سال بدرخشد.