پنبه‌زارهای سرخس در محاصره کرم خاردار!
محمدعلی تمدن
کرم خاردار پنبه، یکی از آفات خطرناک این محصول، در روزهای پایانی فصل کشت پنبه در برخی مزارع سرخس مشاهده شده و پایش و مبارزه با این آفت در سطح شهرستان ادامه دارد؛ آفتی که در صورت تأخیر در کنترل می‌تواند خسارت قابل توجهی به گل، غنچه و غوزه‌های پنبه وارد کند.
مدیر جهاد کشاورزی سرخس با اشاره به آغاز پایش مزارع پنبه از اوایل شهریورماه گفت: در بازدیدها و بررسی‌های انجام شده برای ردیابی و برآورد جمعیت کرم خاردار در مناطق مختلف پنبه‌کاری شهرستان، مشخص شد حدود ۱۵ درصد سطح زیرکشت پنبه نیازمند مبارزه شیمیایی با این آفت بوده است.حمیدرضا رضایی افزود: این سطح عمدتاً مربوط به مزارع دیرکاشت است که با توجه به زمان آغاز برداشت، شرایط برای فعالیت آفت فراهم شده و در مزارع آلوده، مبارزه شیمیایی در مرحله لاروی انجام شده است.
هشدار برای مزارع آلوده
رضایی پیش از این نیز با صدور هشدار فوری به پنبه‌کاران سرخس، نسبت به گسترش کرم خاردار و رسیدن آفت به مرحله خسارت اقتصادی هشدار داده بود. وی با اشاره به مشاهده علایم شدید خسارت لاروهای این آفت به گل، غنچه و غوزه‌های پنبه ، بر ضرورت مبارزه به‌موقع با آن تأکید کرده بود.
مدیر جهاد کشاورزی سرخس در آن هشدار اعلام کرده بود که در صورت تأخیر در مبارزه، امکان از بین رفتن محصول و کاهش شدید برداشت وجود دارد؛ چراکه این آفت علاوه بر دانه پنبه، به وش پنبه نیز خسارت قابل توجهی وارد می‌کند.
مبارزه تا پایان برداشت
بر اساس بررسی‌های انجام شده، پایش مزارع پنبه برای شناسایی و کنترل این آفت تا پایان فصل برداشت که پیش‌بینی می‌شود تا اواسط پاییز ادامه داشته باشد، دنبال خواهد شد.
کارشناسان بخش کشاورزی همچنین بر اهمیت مبارزه مکانیکی پس از پایان برداشت تأکید دارند. شخم و زیرورو کردن خاک، استفاده از ساقه‌خردکن و امحای کامل بقایای گیاهی از جمله اقداماتی است که می‌تواند محل‌های زمستان‌گذرانی آفت را از بین ببرد و احتمال طغیان آن در فصل آینده را کاهش دهد.
۸۱۰ هکتار زیر کشت پنبه
سطح زیرکشت پنبه سرخس در سال زراعی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ حدود ۸۱۰ هکتار بوده است که از این میزان، ۳۵۴ هکتار مربوط به پنبه بذری است. ارقام کشت‌شده در مزارع شهرستان نیز شامل سجادی، آرماغان، شایان، ورامین، سفید و کاشمر است.
کرم خاردار از آفات مهم پنبه در مناطق گرمسیری به شمار می‌رود و در سال‌های مساعد از نظر شرایط آب‌وهوایی می‌تواند جمعیت آن افزایش یابد. لارو این آفت با نفوذ به گل، غنچه و غوزه، مستقیماً به اندام‌های زایشی گیاه آسیب می‌زند و در صورت گسترش، خسارت آن می‌تواند بخش قابل توجهی از محصول را درگیر کند.