اگرقرارنبود چیزی عوض شود،چراآمدید؟
محمدرضا ناصری‌نژاد | خبرنگار اعزامی به ناگویا
حسین عبدی بعد ازشکست مقابل کره شمالی وحذف ازبازی‌های آسیایی درتازه‌ترین مصاحبه‌اش در یک برنامه اینترنتی علت این ناکامی را بی‌انگیزگی بازیکنان،فاصله آن ها با تیم ومشکلات ریشه‌ای تیم امیددانست وتأکیدکرد که با تغییرسرمربی،این تیم المپیکی نمی‌شود.حرفی که بخشی ازواقعیت فوتبال امید ایران رامی‌گوید،اما یک سؤال جدی‌تر را هم به وجود می‌آورد.آقای عبدی،اگرقرارنبود چیزی عوض شود،چراآمدید؟ من درناگویا ازنزدیک تمرین تیم امید رادیدم وبازی با کره شمالی را هم ازورزشگاه دنبال کردم.تیمی که دیدم درآن انرژی،جدیت وروحیه جنگندگی مورد انتظاردیده نمی‌شد.انگیزه خیلی پررنگ نبود، فاصله‌ای بین کادرفنی وبازیکنان احساس می‌شد وحتی درتمرین‌ها هم شدت ومطالبه‌گری لازم چندان دیده نمی‌شد البته قرارنیست کارنامه عبدی را هم نادیده بگیریم.اوبا تیم نوجوانان ایران به مقام سوم آسیا رسید،سهمیه جام جهانی۲۰۲۳را گرفت ودرهمان مسابقات، تیمش یکی ازماندگارترین نتایج فوتبال پایه ایران را با شکست۳ بر۲برزیل رقم زد.اینها موفقیت‌های مهمی هستند و نشان می‌دهند عبدی پیش ازاین توانسته تیمی بسازد که هم نتیجه بگیرد وهم برای حریفان دردسرسازشود.اتفاقا به همین دلیل،انتظارازاودرتیم امیدهم بیشتربود بازیکنان هم قطعا بی‌تقصیرنیستند.وقتی بازیکنی ازاستقلال، پرسپولیس یا تراکتور به تیم ملی امید می‌آید،باید بداند اینجا دیگربحث جایگاه باشگاهی نیست.دربازی با کره شمالی،تیم حریف را دست‌کم گرفتند وزمانی به خودشان آمدندکه دیگربرای جبران دیرشده بود. اما درباره عبدی، یک تفاوت مهم وجود دارد.اوامروز ازمشکلاتی صحبت می‌کند که بخش زیادی ازآن ها اتفاقا تازه وناشناخته نیستند.همه می‌دانستند تیم امید سال‌هاست با مشکل دراختیار بودن بازیکنان، زمان آماده‌سازی، هماهنگی با باشگاه‌ها ومشکلات ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کند. اینها مشکلاتی نیستندکه بعد ازشکست مقابل کره شمالی نمایان شده باشند.پس اگرعبدی با علم به همین شرایط مسئولیت را پذیرفته،باید برای مواجهه با آن ها هم ایده و راه‌حل داشته باشد.ارزش کارمربی زمانی مشخص می‌شود که شرایط ایده‌آل نیست. نمی‌شود بعدازشکست گفت بازیکن انگیزه نداشت، دلش با تیم نبود، حریف دست‌کم گرفته شد و مشکلات ساختاری وجود داشت ودرنهایت نتیجه گرفت که تغییرمربی فایده‌ای ندارد.اگراین مشکلات ازروزاول وجود داشته‌اند، بخشی ازوظیفه سرمربی پیدا کردن راهی برای مدیریت همین مشکلات بوده است. شاید فوتبال امید ایران بیش ازهرچیز به آدم‌هایی نیاز داردکه وقتی می‌دانندکارسخت است، برای سختی آن راه‌حل داشته باشند؛نه این که بعد ازشکست، همان مشکلاتی را توضیح بدهند که ازروزاول همه می‌دانستند وجود دارد.