آکنه لزوماً نشانه افزایش تستوسترون نیست
متخصصان حوزه سلامت تأکید میکنند که ابتلا به آکنه به تنهایی گواه غیرطبیعی بودن سطح تستوسترون یا اختلال هورمونی در بدن نیست. اگرچه هورمونهای آندروژنی در تشدید آکنه نقش دارند، اما فاکتورهای متعددی مانند ژنتیک، حساسیت فردی پوست و استرس، عوامل تعیینکنندهتری در بروز این عارضه هستند.
آندروژنها با تحریک غدد سباسه و افزایش تولید چربی، زمینه انسداد منافذ و بروز جوش را فراهم میکنند؛ با این حال، صرفِ داشتن پوست چرب یا آکنه دلیلی برای انجام آزمایشهای هورمونی نیست. متخصصان پوست تصریح میکنند که بررسیهای آزمایشگاهی تنها زمانی ضرورت مییابد که آکنه با نشانههای بالینی دیگر همراه باشد.
در زنان، ظهور آکنه در کنار علایمی نظیر رویش موهای زاید، ریزش مو با الگوی مردانه یا بینظمی در قاعدگی-که میتواند نشانگر سندروم تخمدان پلیکیستیک باشد-نیازمند مداخله پزشکی است. در مردان نیز، آکنه ناگهانی پس از آغاز درمانهای تستوسترونی یا مصرف استروئیدهای آنابولیک، باید تحت نظر متخصص مدیریت شود.
بنا بر اعلام آکادمی پوست آمریکا، بروز جوش پس از شروع درمان تستوسترون به معنای لزوم قطع دارو نیست و این وضعیت معمولاً با درمانهای تخصصی موضعی یا خوراکی قابل کنترل است. پزشکان به بیماران توصیه میکنند از خوددرمانی و شستوشویهای خشن اجتناب کرده و در صورت مقاومت آکنه، برای دریافت پروتکلهای درمانی استاندارد به متخصص مراجعه کنند.