چرا «آن کارسون» برنده نوبل ادبیات شد؟
آن کارسون، شاعر، مترجم و کلاسیک‌شناس کانادایی که روز پنج شنبه هفته گذشته برنده نوبل ادبیات شد، با آثاری چون «زندگینامه سرخ» و «ناکس» توانسته است مرزهای میان شعر، جستار، ترجمه و روایت را درآمیزد و جایگاهی برجسته در صحنه ادبیات و هنر معاصر جهان به دست آورد.به گزارش ایسنا، آن کارسون که به عنوان یکی از نام‌های پرتکرار در پیش‌بینی نوبل ادبیات مطرح بود، در سال ۱۹۵۰ در تورنتو، کانادا، زاده شد. در سال ۱۹۸۱ پایان‌نامه دکتری خود را در رشته مطالعات کلاسیک با عنوان «اروس: تلخ و شیرین» منتشر کرد و در سراسر حرفه‌اش شعرنویسی را با ترجمه و تدریس در دانشگاه‌های گوناگون ترکیب کرده است. تقریبا تمام آثار ادبی او حول تلاقی میان وسواس واژه‌شناسی و میل شاعر به معنای تازه شکل گرفته است.کارسون ۷۶ ساله برای آثاری شناخته می‌شود که اغلب مرزهای میان شعر، داستان و پژوهش را درمی‌نوردد. کمیته جایزه نوبل گفته او را «برای مجموعه آثار جسورانه و مبتکرانه‌اش که در گفت‌وگویی بازیگوشانه با سنت کلاسیک، فرم‌های تازه‌ای برای ادبیات معاصر پدید آورده» انتخاب کرده است.اینگریت کارلبرگ، دبیر دائمی آکادمی سوئد، هم این گونه اعلام کرده که پیش از اعلام عمومی، خبر را تلفنی به کارسون داده است.کارلبرگ گفت: «کارسون فرصت داشت به من بگوید که فعلا در ایسلند است و به صدای باد گوش می‌دهد. غافلگیر شده بود اما بسیار خوشحال. از صدایش می‌شد این را فهمید.»
آندرس اولسون، رئیس کمیته نوبل ادبیات آکادمی سوئد نیز از شیوه‌ای ستایش کرد که کارسون «از شعر غنایی فاصله گرفته و الهام‌بخش فرم‌های تازه‌ای در ادبیات معاصر شده است».او در مراسم نوبل گفت: «این شیوه نوشتن به آثار بازیگوشانه و کنایه‌آمیزی می‌انجامد که نه تنها میان شعر کلاسیک و مدرن، بلکه میان ژانرها و فرم‌های هنری مختلف در حرکت‌اند.»از آثار شاخص کارسون می‌توان به «جستار شیشه‌ای»، «زندگینامه سرخ: رمانی در نظم»، «ناکس»، «شناور» و «زیبایی شوهر: جستاری داستانی در ۲۹ تانگو» اشاره کرد.کارسون همچنین ادبیات یونان باستان را ترجمه کرده و بیش از ۳۰ سال استاد ادبیات کلاسیک از جمله در دانشگاه مک‌گیل، دانشگاه میشیگان، دانشگاه نیویورک و دانشگاه پرینستون بوده است.