به شهادت رساندن یک بانوی جهادگر و خدمت رسان به مردم محروم اگرچه برای خود او یک هدیه الهی و معراجی سرخ است، اما برای «جیش الظلم» یک لکه ننگ ابدی است؛ جنایتی که اولین نیست و به همت بلند و تیغ حافظان امنیت، باید امیدوار باشیم آخرین باشد. احتمالا از روز جمعه تا امروز، تصاویر و ویدئوهای شهیده دکتر نصرت افتخاری، معاون فرهنگی اجتماعی فراجا در سیستان و بلوچستان را در رسانه ها دیده اید؛ بانویی که خود مادر 5 فرزند بود و برای مشارکت در فعالیتهای مردمیاری و رسیدگی به مشکلات اقوام و طوایف حاشیه شهر زاهدان به این منطقه اعزام شده بود، در عملیات تروریستی گروه جیش الظلم در محور چشمه زیارت، به شهادت رسید.من عصر دیروز که درصدد نگارش این مطلب بودم، با محمد امین بامری، نویسنده و فعال فرهنگی بلوچ در سیستان و بلوچستان هم سخن شدم. محمد امین گفت، حتما بنویس که ما بلوچ ها نسبت به خانم ها بسیار حساس هستیم؛ یعنی برای آن ها خیلی احترام قائلیم. مثلا اگر در جمعی یک خانم حرف بزند، همه سکوت می کنند. حتما بنویس که این جنایت، کار بلوچ نیست، این گروهک نمی خواهد منطقه ما رشد کند، خیر مردم را نمی خواهد و از این که خانم افتخاری در این منطقه، کارهای فرهنگی و اجتماعی انجام می داد، عصبانی شده بود. در یک کلام از این که منطقه آرامش و توسعه داشته باشد، منزجر است والا، یک خانم که مادرانه در حال تلاش بود و کار امنیتی و انتظامی انجام نمی داد، چرا باید هدف حمله جنایتکارانه قرار گیرد؟»من به محمد امین، قول دادم بنویسم که همه ما مردم ایران، «بلوچ» را به مردانگی و غیرت می شناسیم، پس ما هم با او موافقیم که این جنایات، کار افرادی است که آرامش و اعتلای این خاک و آب را نمی خواهند، همان طور که دشمن صهیونی همین گونه است. ما برای شناخت بیشتر بانو و مادر مجاهد شهید، دکتر نصرت افتخاری با علی اکبر کمالی نسب، جانشین اش، در معاونت فرهنگی اجتماعی گفت وگو کردیم. او به نکات قابل توجهی از همت بلند شهیده افتخاری اشاره کرد.
طرح شهید فضیلتی؛ مرهمی بر زخم محرومیتکمالینسب گفتوگو را از همان نقطهای آغاز میکند که خشم تروریستها از آن زبانه کشید؛ کار اجتماعی، مردمیاری و خدمت بیمنت. او از طرحی میگوید که همت بلند دکتر افتخاری همراه آن بود:
«ما در مجموعه، طرحی به نام «شهید فضیلتی» داریم که رسالتش بردن خدمات انتظامی و رفاهی به دوردستترین، محرومترین و حاشیهایترین مناطق است؛ مناطقی که مردمش به دلایل مختلف و محرومیت، توان مراجعه به مراکز شهرها را ندارند. در این طرح، از تسهیل صدور گواهینامه و پیگیری کار نظاموظیفه گرفته تا خدمات پزشکی، درمانی و مشاورهای رایگان، مستقیماً در محل به مردم ارائه میشود. خانم دکتر افتخاری از ابتدای مسئولیتشان، حامی جدی اجرای این طرح بودند. آخرین مأموریت ایشان هم دقیقاً برای اجرای همین طرح بود. ایشان عازم منطقه «چشمهزیارت» و مناطق همجوار شده بودند تا مقدمات هجدهمین مرحله از طرح را فراهم کنند؛ طرحی که پیش از این در ۱۷ نقطه اجرا شده بود. خانم دکتر رفته بودند تا با بزرگان، معتمدان و سران طوایف دیدار کنند و هماهنگیهای لازم را برای آغاز خدماترسانی در آن منطقه انجام دهند که متأسفانه در همین مأموریت به شهادت رسیدند.»
فرزند نیمروز دکتر نصرت افتخاری، فرزند اصیل خطه نیمروز در شمال استان بود، اما قلبش برای تکتک مردم این جغرافیا با هر مذهبی که دارند، میتپید. کمالی نسب با مرور ابتکارات وحدت آفرین این بانوی شهید می گوید: ایشان نگاهی وحدتآفرین داشت، ضمن این که مورد احترام بزرگان و طوایف اهلسنت بود. از جمله اقدامات شاخص ایشان، برگزاری محفل انس با قرآن به مدت ۴۰ شب به یاد رهبر شهیدمان بود. صفر تا صد کار را شخصاً مدیریت کردند و به واسطه ارتباط موثری که با سران طوایف و برادران اهلسنت داشتند، توانستند این محفل معنوی را با حضور پرشور شیعه و سنی برگزار کنند.»
شهادت هم روزیام میشود روایت کمالینسب از آخرین ساعات پیش از عزیمت شهید افتخاری، تابلویی عینی از آگاهی و اشتیاق او به این مسیر است. درست شب قبل از حادثه، شبی که برای بچهها و دختران شهر، خاطرهای شیرین ساخته بودند: «شب قبل از مأموریت، وقتی ایشان گفتند قصد دارند فردا به منطقه چشمهزیارت بروند، من و دیگر همکاران به خاطر خستگیشان اصرار کردیم که من به عنوان جانشین شان بروم، اما ایشان با قاطعیت گفتند، نه، خودم میروم؛ خدمت به مردم یک ارزش و لذت دیگری دارد و شهادت هم انشاءا... روزیام خواهد شد. این صحبت را درست آن شب در حاشیه مراسم جشن تکلیف دختران به ما گفتند و صبح روز بعد راهی شدند.

مسیری که کور نمیشودحالا مادر چهار پسر و یک دختر، دیگر در سنگر خدمت حضور فیزیکی ندارد، اما کمالینسب معتقد است دشمن در رسیدن به هدف اصلیاش که متوقف کردن قطار پیشرفت و امنیت روانی مردم مظلوم سیستان و بلوچستان است، ناکام مانده و خواهد ماند: «داغ نبودن خانم دکتر افتخاری حقیقتا برای همه ما سنگین است؛ اما تروریستهای مزدور بدانند که راه ایشان متوقف نخواهد شد. خانم دکتر، نسلی از همکاران متعهد و دلسوز را در این مجموعه تربیت کردند و به یاد خون پاک ایشان، راه و آرمانهایش در خدمت به این مردم، با انگیزهای بیشتر ازهمیشه ادامه خواهد یافت.»