
با تفاهم نامه اسلام آباد و در حالی که قرار بود کنترل عبور و مرور تنگه هرمز تحت نظارت ایران باشد، آمریکا سعی کرد تا از مسیر عمان، کشتیهایی را عبور دهد. همزمان اسرائیل بارها آتشبس در لبنان را نقض کرد و توافق برسر مسائل اقتصادی نیز اجرا نمیشد. با این حال، غلامحسین کرباسچی با حضور در برنامه به وقت ایران، آمریکا را سفید کرد، آن هم به قیمت بدهکار کردن ایران. او گفت: «زدن سه کشتی، بهانه نقض تفاهمنامه اسلامآباد بود». تفاهم اسلامآباد قرار بود با توقف درگیریها، رفع محاصره، توقف تحریمهای جدید و بازشدن مسیر تعهدات اقتصادی، زمینه یک توافق پایدار را فراهم کند اما در عمل با 50 مورد از اقدامات و اظهارات مربوط به آمریکا و رژیم صهیونیستی که صراحتاً در تضاد با مفاد تفاهمنامه بود، به طور کلی از میان رفت. با این حال، اکنون برخی افراد و جریانات با رویکرد خودمقصرپنداری تلاش میکنند مسئولیت فروپاشی تفاهم را متوجه ایران کنند. روایتی که جز بدهکار نشان دادن کشورمان و سفیدشویی کردن از اعمال آمریکا هیچ دستاورد دیگری ندارد و تماما پیام ضعف و شکست را به دشمن میرساند. متهم کردن ایران به نقض تفاهم، همان مسیری است که در دهه 90 پی گرفته میشد و در هر رخدادی، بهجای آنکه دشمن خارجی متهم شود و نقشش مشخص شود، طرفهای داخلی متهم میشدند و زیر ضرب میرفتند. این اشتباه بزرگ، مسیری از تضعیف وحدت در داخل کشور و بازکردن درها به سوی دشمن برای نفوذ را موجب میشد. سخنان بیپایه کرباسچی متاسفانه ضدوحدت است و برخلاف واقعیت رخ داده، اذهان و افکار عمومی را مشوش میسازد. آقای کرباسچی! واکنش ایران، واکنش به نقض توافق بود. انتظار دارید وقتی آمریکا بارها مرتکب نقض های کوچک و بزرگ مواد مختلف یادداشت تفاهم شده بود، ایران فقط نگاه کند؟