در حالی که کارشناسان تغذیه مصرف روزانه ۲۵ گرم فیبر برای زنان و ۳۸ گرم برای مردان را ضروری میدانند، بررسیهای تغذیهای نشان میدهد بخش عمدهای ازافراد جامعه با کمبود جدی این ماده حیاتی مواجهاند؛ غفلتی که سلامت دستگاه گوارش، قلب و کنترل قند خون را بهطور مستقیم به مخاطره میاندازد.

فیبر محلول برخلاف نوع نامحلول، درتماس با آب حالت ژلمانندی پیدا میکند و با کاهش جذب کلسترول بد و تعدیل قند خون، نقش کلیدی درپیشگیری از بیماریهای متابولیک ایفا میکند. این ماده همچنین بهعنوان غذای باکتریهای مفید روده عمل کرده و به بهبود عملکرد سیستم گوارشی کمک شایانی میکند.
حبوباتی نظیر لوبیا سیاه، لوبیا لیما و قرمز، کلم بروکسل، غلات کامل از جمله جو و جو دوسر(سرشاراز بتاگلوکان)، و میوههایی چون سیب، گلابی و آووکادو از غنیترین منابع طبیعی تأمینکننده فیبر محلول به شمار میروند.
متخصصان تغذیه تأکید میکنند که برای جبران این کمبود، افزایش مصرف فیبر باید به صورت تدریجی در برنامهریزی غذایی گنجانده شود تا از بروز عوارض جانبی نظیر نفخ، گاز روده و دلپیچه جلوگیری شود. همچنین، نوشیدن آب و مایعات کافی برای اثربخشی حداکثری فیبر در پیشگیری از یبوست یک ضرورت انکارناپذیر است.