پاسخ وزارت بهداشت به مطلب روزنامه خراسان با عنوان «دارو هست، شرکت های بیمه ای توزیع نمی کنند»
در پی انتشار مطلبی با عنوان « دارو هست/ شرکت های بیمه ای توزیع نمی کنند » در روزنامه خراسان مورخ ۰۲/۰۸/۱۴۰۵ توضیحات پیوست برای تنویر افکار عمومی ارائه می شود.
دسترسی پایدار مردم به دارو، حاصل عملکرد هماهنگ همه حلقه‌های زنجیره تأمین، از تولید و واردات تا تأمین ارز، توزیع، داروخانه‌ها و سازمان‌های بیمه‌گر است. در شرایط جنگی و تداوم تحریم‌ها، محدودیت‌های تأمین ارز و دشواری‌های نقل‌وانتقال مالی و حمل‌ونقل می‌تواند بر این زنجیره فشار مضاعف وارد کند. با این حال، این شرایط نه همه مشکلات را توضیح می‌دهد و نه از مسئولیت دستگاه‌های داخلی برای مدیریت منابع، پرداخت به‌موقع تعهدات و صیانت از دسترسی بیماران به دارو می‌کاهد.
در عین حال، برای ترسیم تصویری دقیق از وضعیت کشور، باید وضعیت هر قلم دارویی و هر منطقه بر پایه داده‌های معتبر بررسی شود. همان‌گونه که وجود دارو در انبار به‌تنهایی نشانه دسترسی بیمار نیست، گزارش اختلال در دسترسی به برخی اقلام نیز بدون بررسی مستندات، قابل تعمیم به همه داروها و داروخانه‌ها نیست.
بر اساس گزارش سازمان بیمه سلامت ایران، افزایش هزینه‌های دارویی و درمانی و ناترازی منابع و مصارف بیمه‌های پایه از نیمه دوم سال ۱۴۰۳، پرداخت مطالبات مراکز طرف قرارداد را با محدودیت مواجه کرده است. مطابق همین گزارش، در حال حاضر بیش از ۸ هزار میلیارد تومان به‌صورت ماهانه به مراکز طرف قرارداد پرداخت می‌شود و پرداخت بخشی از مطالبات سال ۱۴۰۴ و علی‌الحساب عملکرد سال ۱۴۰۵ ادامه دارد. همچنین تأمین منابع پیش‌بینی‌شده در قانون بودجه برای تسویه بدهی‌های معوق در حال پیگیری است. این ارقام باید در کنار کل تعهدات و مطالبات معوق ارزیابی شوند تا تصویر روشنی از وضعیت پرداخت‌ها به دست آید.
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ضمن تأکید بر ضرورت تأمین پایدار دارو و ایفای به‌موقع تعهدات بیمه‌ای، بر این باور است که عبور از دشواری‌های موجود مستلزم همکاری همه دستگاه‌های مسئول، مدیریت دقیق منابع و پیگیری مستمر موانع تأمین و توزیع است. نقد حرفه‌ای رسانه‌ها نیز می‌تواند در شناسایی کاستی‌ها، مطالبه راه‌حل و ارتقای پاسخ‌گویی مؤثر باشد.
در شرایط دشوار کنونی، حفظ دسترسی مردم به دارو مسئولیتی مشترک و ضرورتی ملی است. تبیین محدودیت‌ها باید با بیان اقدامات، مسئولیت‌ها و راه‌حل‌ها همراه باشد؛ زیرا آنچه در نهایت اهمیت دارد، نه صرفاً توضیح دشواری‌های پیش رو، بلکه اطمینان از دسترسی به‌موقع و پایدار بیماران به داروهای موردنیاز است.
دسترسی پایدار مردم به دارو، حاصل عملکرد هماهنگ همه حلقه‌های زنجیره تأمین، از تولید و واردات تا تأمین ارز، توزیع، داروخانه‌ها و سازمان‌های بیمه‌گر است. در شرایط جنگی و تداوم تحریم‌ها، محدودیت‌های تأمین ارز و دشواری‌های نقل‌وانتقال مالی و حمل‌ونقل می‌تواند بر این زنجیره فشار مضاعف وارد کند. با این حال، این شرایط نه همه مشکلات را توضیح می‌دهد و نه از مسئولیت دستگاه‌های داخلی برای مدیریت منابع، پرداخت به‌موقع تعهدات و صیانت از دسترسی بیماران به دارو می‌کاهد.
در عین حال، برای ترسیم تصویری دقیق از وضعیت کشور، باید وضعیت هر قلم دارویی و هر منطقه بر پایه داده‌های معتبر بررسی شود. همان‌گونه که وجود دارو در انبار به‌تنهایی نشانه دسترسی بیمار نیست، گزارش اختلال در دسترسی به برخی اقلام نیز بدون بررسی مستندات، قابل تعمیم به همه داروها و داروخانه‌ها نیست.
بر اساس گزارش سازمان بیمه سلامت ایران، افزایش هزینه‌های دارویی و درمانی و ناترازی منابع و مصارف بیمه‌های پایه از نیمه دوم سال ۱۴۰۳، پرداخت مطالبات مراکز طرف قرارداد را با محدودیت مواجه کرده است. مطابق همین گزارش، در حال حاضر بیش از ۸ هزار میلیارد تومان به‌صورت ماهانه به مراکز طرف قرارداد پرداخت می‌شود و پرداخت بخشی از مطالبات سال ۱۴۰۴ و علی‌الحساب عملکرد سال ۱۴۰۵ ادامه دارد. همچنین تأمین منابع پیش‌بینی‌شده در قانون بودجه برای تسویه بدهی‌های معوق در حال پیگیری است. این ارقام باید در کنار کل تعهدات و مطالبات معوق ارزیابی شوند تا تصویر روشنی از وضعیت پرداخت‌ها به دست آید.
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ضمن تأکید بر ضرورت تأمین پایدار دارو و ایفای به‌موقع تعهدات بیمه‌ای، بر این باور است که عبور از دشواری‌های موجود مستلزم همکاری همه دستگاه‌های مسئول، مدیریت دقیق منابع و پیگیری مستمر موانع تأمین و توزیع است. نقد حرفه‌ای رسانه‌ها نیز می‌تواند در شناسایی کاستی‌ها، مطالبه راه‌حل و ارتقای پاسخ‌گویی مؤثر باشد.
در شرایط دشوار کنونی، حفظ دسترسی مردم به دارو مسئولیتی مشترک و ضرورتی ملی است. تبیین محدودیت‌ها باید با بیان اقدامات، مسئولیت‌ها و راه‌حل‌ها همراه باشد؛ زیرا آنچه در نهایت اهمیت دارد، نه صرفاً توضیح دشواری‌های پیش رو، بلکه اطمینان از دسترسی به‌موقع و پایدار بیماران به داروهای موردنیاز است.