خطر بیماریهای مشترک انسان و حیوان؛ چرا ویروسهای حیوانی برای ما خطرناکاند؟
بیماریهای زئونوز یا مشترک میان انسان وحیوان، عفونتهایی هستند که ازحیوانات به انسان منتقل میشوند و برخی ازآنها مانند هاری، ابولا و برخی ویروسهای تنفسی میتوانند پیامدهای جدی و مرگباری داشته باشند. کارشناسان تأکید میکنند شناخت مسیر انتقال این عوامل بیماریزا، کلید پیشگیری از شیوع همهگیریهای جدید است.
به گزارش ایسنا، این بیماریها زمانی خطرناک میشوند که ویروسی برای نخستین بار از دامنه حیوانی به انسان وارد شود؛ دراین شرایط دستگاه ایمنی انسان که با عوامل آشنا مبارزه کرده است، آمادگی مقابله با میکروب ناآشنا را ندارد. البته ناآشنا بودن ویروس به معنای خطرناک بودن قطعی آن نیست؛ برای ایجاد عفونت موفق، ویروس باید بتواند وارد سلولهای انسانی شود، درآن تکثیر کند و از سازوکارهای دفاعی بدن عبورکند.بر پایه این گزارش، ویروسها درطول زمان جهشهای ژنتیکی پیدا میکنند که گاهی توانایی آلوده کردن میزبان جدید را درآنها افزایش میدهد. با این حال تصوررایج مبنی براین که ویروسها همیشه با گذشت زمان کمخطرتر میشوند، درست نیست.خفاشها نیز از میزبانان طبیعی برخی ویروسهای خطرناک هستند. پژوهشها نشان میدهد دستگاه ایمنی برخی گونههای خفاش، از جمله مسیرهای اینترفرون، به کنترل عفونت و مهارالتهاب کمک میکند و به همین دلیل آنها بدون بیماری شدید، ویروس را حمل میکنند.کارشناسان برای کاهش خطر این بیماریها توصیه میکنند: از تماس با حیوانات وحشی پرهیز شود، بهداشت پس ازتماس با حیوانات رعایت گردد، گوشت و لبنیات پاستوریزه مصرف شود، حیوانات خانگی واکسینه شوند و در صورت گازگرفتگی یا خراش، بهویژه با احتمال هاری، بهسرعت به مراکز درمانی مراجعه شود.