تازه های مطبوعات
فرهیختگان: ایران به‌طورکلی روشن ساخته که از حق‌وحقوق خود مانند حق غنی‌سازی و دارایی‌ها مانند مواد غنی شده تحت هیچ شرایطی نمی‌گذرد؛ اما حتی امتیازات مهم و نسبی در این حوزه‌ها مثل تعلیق یا کاهش میزان غنی‌سازی و رقیق‌شدن مواد با غنای بالا را که اهمیت بسیار بالایی دارند، فدای آب‌نبات‌های کوچکی که تیم آمریکایی در جیب خود دارد، نمی‌کند. وقتی آمریکا خواهان نابودی و یا تسلیم سیاسی است، یعنی ایران هر مقدار امتیازات در حوزه هسته‌ای ارائه دهد بی‌فایده بوده و آمریکا حاضر نخواهد بود مابه‌ازای آن‌ها، امتیازات قابل‌توجهی متقابلاً به تهران بدهد.
سازندگی: بی‌اعتمادی انباشته شده میان تهران و واشنگتن، به‌ویژه با توجه به پیوند خوردن این اختلافات با مسئله اسرائیل، مانعی نیست که صرفاً با میانجیگری کشورهای منطقه برطرف شود. از این‌رو گفت‌وگو میان قدرت‌های بزرگی مانند آمریکا، روسیه و چین نیز می‌تواند، اهمیت داشته باشد. با این حال حتی ورود این قدرت‌ها به روندی دیپلماتیک، بدون اراده مستقیم ایران و آمریکا برای رسیدن به تفاهم، تضمینی برای حل بحران نخواهد بود.
وطن امروز: خشت‌های نخست «ترامپ‌گریزی» در پایتخت‌های غرب و غیرغرب گذاشته شده است. رهبران دنیا به جای همراهی کورکورانه با سیاست‌های هزینه‌ساز ترامپ، درصدد ایجاد بسترهای مستقل، تنوع‌بخشی به شرکای تجاری و امنیتی و دورزدن دستورکارهای واشنگتن برآمده‌اند. نقطه عطف این تحول معنادار، سناریوی محتمل شکست حزب جمهوری‌خواه و جناح ترامپیست در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده است.
ایران: دولت باید از یک‌سو کانال‌های فعال میانجیگری منطقه‌ای به ویژه تعاملات اخیر با ریاض، آنکارا و اسلام‌آباد را به ابزاری برای تحمیل شروط نهایی تهران جهت تثبیت آتش‌بس و رفع تحریم‌ها تبدیل کند و از سوی دیگر، با اتخاذ تصمیمات فوری اقتصادی و ایجاد وفاق داخلی، آسیب‌پذیری معیشتی کشور در برابر وضعیت بلاتکلیفی را به صفر رسانده و پیام قطعی پایان بازی را به طرف‌های غربی مخابره کند.