خاطرات ناگفتۀ شاگرد رهبر انقلاب
حجت‌الاسلام مجید قاسمی، از شاگردان آیت‌ا... سیدمجتبی خامنه‌ای بود؛ معظم له راهنمایی پایان‌نامۀ تنها ۲ نفر را در مقطع دکتری پذیرفته بودند و قاسمی یکی از آن دونفر بود.
حجت‌الاسلام قاسمی در مصاحبه ای بیان کرد: یکی از ویژگی‌هایی که در این مدت برای بنده بسیار برجسته بود، نظم آیت‌ا... سیدمجتبی خامنه‌ای بود. با وجود مشغله‌های علمی و کاری فراوان، ایشان همواره در ساعت مقرر و بدون حتی یک دقیقه تأخیر در جلسات حاضر می‌شدند.
حساسیت به بیت‌المال تا اندازۀ یک چراغ روشن
در یکی از جلسات، چون بنده از قم به تهران می‌آمدم، حدود یک ربع زودتر به محل جلسه رسیدم و در سالن انتظار نشستم. یکی از کارکنان آنجا برای بنده چراغ سالن را روشن کرد. وقتی حضرت استاد تشریف آوردند، سلام و احوال‌پرسی کردیم و وارد اتاق جلسه شدیم. لحظاتی بعد دیدم ایشان از اتاق خارج شدند و به سالن انتظار برگشتند و همان چراغی را که برای بنده روشن شده بود، خاموش کردند.
از ویژگی‌های علمی حاج آقا مجتبی، تسلط به زبان عربی و انگلیسی است
از دیگر ویژگی‌های علمی ایشان، تسلط به زبان عربی و انگلیسی است. علاوه بر تسلط کامل به زبان عربی، در یکی از جلسات فرمودند: «من ۲۰ سال زبان انگلیسی کار کردم.» حتی فرمودند: «ای کاش همین وقتی را که برای یادگیری زبان انگلیسی گذاشته بودم، روی زبان عربی هم گذاشته بودم.»از نظر آشنایی با جریانات سیاسی خارج از کشور نیز تسلط بالایی داشتند. چون موضوع رساله ما درباره سیاست خارجی بود، در جلسات مختلف متوجه می‌شدم که ایشان جریانات سیاسی کشورهای مختلف را به‌دقت می‌شناسند و حتی گاهی نام کوچک افراد و جزئیات مربوط به آن ها را می‌دانستند.
تحقیر مستکبران
یک مورد دیگر، علاقۀ ایشان به تحقیر مستکبران بود. در بخشی از پایان‌نامۀ بنده درباره دست برتر ایران در ماجرای شکار پهپاد آمریکایی صحبت شده بود. ایشان در این زمینه درباره تلاش باراک اوباما برای بازپس‌گیری پهپاد آمریکایی صحبت کردند و فرمودند: «در قضیه شکار پهپاد آمریکایی، این آقای اوباما همه کاری کرد برای این که این پهپاد را از ما تحویل بگیرد؛ فقط گریه نکرد.»
وقتی آقا میان درس هم به فکر همسرشان بودند
بعد از مدتی به اتفاق خانواده، خدمت حضرت آیت‌ا... سیدمجتبی خامنه‌ای رسیدیم تا برای فرزندمان اذان و اقامه بگویند. ایشان فرمودند ساعت ۱۰ بیایید. ما ساعت ۱۰ رسیدیم. با وجود این که در همان ساعت جلسه مهمی داشتند، رأس ساعت تشریف آوردند و اذان و اقامه را با آرامش و طمأنینه برای فرزندمان قرائت کردند. به دلیل همان اولاد، بنده شیرینی گرفتم و به کلاس بردم. زمانی که ظرف شیرینی را خدمت ایشان آوردم، ایشان فرمودند: «من یک دانه هم می‌خواهم برای خانمم بردارم.» حتی در آن شرایط نیز به یاد همسرشان بودند.