سقوط آزاد ساخت‌وساز در آغاز ۱۴۰۵
تازه‌ترین نماگرهای رسمی منتشرشده از سوی بانک مرکزی حاکی از تعمیق کم‌سابقه رکود در یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های پیشران اقتصاد کشور است؛ داده‌هایی که نشان می‌دهند ارزش افزوده بخش ساختمان در بهار ۱۴۰۵ به رشد منفی ۴۷.۹ درصد سقوط کرده و این بخش پس از سپری کردن چهار فصل مداوم انقباض، اکنون با شدیدترین موج کاهش تولید مواجه شده است.
تداوم ۵ فصل پیاپی رشد منفی
بررسی روند تاریخی این شاخص نشان می‌دهد که رکود فعلی، یک نوسان کوتاه‌مدت یا فصلی نیست، بلکه استمرار یک انقباض مزمن است. در سال گذشته (۱۴۰۴) بخش مسکن و ساختمان در هیچ‌یک از فصول نتوانست به مدار مثبت بازگردد:
بهار ۱۴۰۴: منفی ۱۴.۲ درصد
تابستان ۱۴۰۴: منفی ۱۱.۸ درصد
پاییز ۱۴۰۴: منفی ۳۳.۰ درصد
زمستان ۱۴۰۴: منفی ۷.۴ درصد
در حالی که در زمستان سال گذشته با ثبت رقم منفی ۷.۴ درصد تصور می‌شد شیب نزول تا حدی مهار شده باشد، آغاز سال ۱۴۰۵ با شوک سنگینی همراه شد و نرخ رشد با افت شدید ۳۳.۷ واحد درصدی نسبت به فصل مشابه سال قبل، به قعر منفی ۴۷.۹ درصد تنزل یافت.
دومینوی آسیب به صنایع پیشران و بازار کار
بخش ساختمان به‌دلیل ویژگی ذاتی خود، از بالاترین ضرایب پیوند پسین و پیشین در اقتصاد ایران برخوردار است. افت نزدیک به ۵۰ درصدی حجم فعالیت‌های ساختمانی نه‌تنها متقاضیان و بازار مسکن را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، بلکه ضربه‌ای مستقیم به زنجیره تولید، از جمله صنایع فولاد، سیمان، کاشی، لوله و پروفیل و مصالح ساختمانی وارد می‌سازد. علاوه بر این، خدمات فنی مهندسی، حمل‌ونقل و اشتغال کارگران ساده و ماهر نیز مستقیماً از انقباض این بخش متأثر شده و انباشت این متغیرها در نهایت رشد کل اقتصادی کشور را با چالش جدی مواجه
خواهد کرد.
تداوم ۵ فصل پیاپی رشد منفی
بررسی روند تاریخی این شاخص نشان می‌دهد که رکود فعلی، یک نوسان کوتاه‌مدت یا فصلی نیست، بلکه استمرار یک انقباض مزمن است. در سال گذشته (۱۴۰۴) بخش مسکن و ساختمان در هیچ‌یک از فصول نتوانست به مدار مثبت بازگردد:
بهار ۱۴۰۴: منفی ۱۴.۲ درصد
تابستان ۱۴۰۴: منفی ۱۱.۸ درصد
پاییز ۱۴۰۴: منفی ۳۳.۰ درصد
زمستان ۱۴۰۴: منفی ۷.۴ درصد
در حالی که در زمستان سال گذشته با ثبت رقم منفی ۷.۴ درصد تصور می‌شد شیب نزول تا حدی مهار شده باشد، آغاز سال ۱۴۰۵ با شوک سنگینی همراه شد و نرخ رشد با افت شدید ۳۳.۷ واحد درصدی نسبت به فصل مشابه سال قبل، به قعر منفی ۴۷.۹ درصد تنزل یافت.
دومینوی آسیب به صنایع پیشران و بازار کار
بخش ساختمان به‌دلیل ویژگی ذاتی خود، از بالاترین ضرایب پیوند پسین و پیشین در اقتصاد ایران برخوردار است. افت نزدیک به ۵۰ درصدی حجم فعالیت‌های ساختمانی نه‌تنها متقاضیان و بازار مسکن را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، بلکه ضربه‌ای مستقیم به زنجیره تولید، از جمله صنایع فولاد، سیمان، کاشی، لوله و پروفیل و مصالح ساختمانی وارد می‌سازد. علاوه بر این، خدمات فنی مهندسی، حمل‌ونقل و اشتغال کارگران ساده و ماهر نیز مستقیماً از انقباض این بخش متأثر شده و انباشت این متغیرها در نهایت رشد کل اقتصادی کشور را با چالش جدی مواجه
خواهد کرد.