کارگاه نمایش؛ روایت مستند یک دهه تجربه‌گرایی درتئاتر ایران
کتاب «کارگاه نمایش» نوشته حمیدرضا ریشهری، پژوهشی درباره یکی از جریان‌های اثرگذار تئاتر ایران در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ است؛ مرکزی که فعالیت خود را درسال ۱۳۴۸ آغاز کرد و تا سال ۱۳۵۷ با تجربه‌های نوآورانه هنرمندانش درگسترش تئاتر تجربی و پیشرو نقش داشت.
ریشهری این کتاب را با هدف ثبت تاریخچه، دستاوردها و تجربه‌های کارگاه نمایش نوشته است؛ مجموعه‌ای که به گفته او، با وجود اهمیت تاریخی‌اش، کمتر موضوع پژوهشی مکتوب و جامع قرار گرفته بود. نویسنده برای تدوین این اثر به اسناد و منابع کتابخانه‌ای مراجعه کرده و با شماری از هنرمندان و اعضای پیشین کارگاه نمایش گفت‌وگو کرده است. فهیمه راستکار، محمود استادمحمد، داود رشیدی، عباس جوانمرد، پرویز پورحسینی، علی رفیعی، فردوس کاویانی و رضا قاسمی از جمله چهره‌هایی هستند که روایت‌ها و خاطراتشان دراین پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است.
کتاب در سه فصل تنظیم شده است. فصل نخست با عنوان «پیش از کارگاه نمایش» به زمینه‌های تاریخی و فرهنگی شکل‌گیری این مرکز می‌پردازد. فصل دوم، تاریخچه، اهداف، گروه‌ها و هنرمندان فعال در کارگاه را بررسی می‌کند و در کنار معرفی نویسندگان، کارگردانان، بازیگران و طراحان صحنه، به موضوعاتی مانند بودجه، رپرتوار اجرایی و چگونگی انحلال این مجموعه می‌پردازد. نویسنده در این فصل فعالیت‌های کارگاه را به دو دوره تقسیم کرده و بخش بیشتری را به دوره نخست اختصاص داده است.
فصل سوم با عنوان «پس از کارگاه نمایش» پیامدها و میراث هنری این جریان را بررسی می‌کند؛ از نوآوری‌های آن در تئاتر ایران تا تأثیر تجربه‌هایش بر تئاتر پس از انقلاب اسلامی.
«کارگاه نمایش» تلاشی برای ثبت تجربه نسلی از هنرمندان است که با عبور از الگوهای رایج،
مسیرهای تازه‌ای در تئاتر ایران آزمودند. /منبع : ایران تئاتر