printlogo


از فوتبال تا هاروارد؛ جسارت تغییر مسیر
زهرا عیدگاهی | کارشناسی ارشد روان شناسی شخصیت

تصمیم دیووک اوریگی، فوتبالیست سابق لیورپول، برای اعلام بازنشستگی در ۳۱ سالگی و انتخاب مسیر تحصیلی در دانشگاه هاروارد، موضوعی فراتر از یک تصمیم ورزشی است که می‌توان از جنبه‌های مختلف به آن نگاه کرد. اوریگی سال‌ها از عمر خود را صرف فوتبال حرفه‌ای کرده و به افتخارات ارزشمندی دست یافته است؛ بااین‌حال، انتخاب مسیری متفاوت نشان می‌دهد که رسیدن به موفقیت در یک حوزه لزوماً به معنای متوقف شدن در همان مسیر نیست. این موضوع فرصتی برای تأمل درباره مفاهیمی مانند هویت فردی، رضایت از زندگی، تغییر اهداف و شجاعت تجربه کردن مسیرهای تازه فراهم می‌کند. اما چرا بعضی افراد با وجود داشتن موقعیت‌های موفق، تصمیم به تغییر مسیر می‌گیرند؟

​​​​​​​
1 هویت ما در شغل خلاصه نمی‌شود
از نگاه روان‌شناسی، یکی از موضوعات مهم در رشد فردی، شکل‌گیری هویتی مستقل از نقش‌های شغلی و اجتماعی است. گاهی افراد چنان با حرفه خود یکی می‌شوند که تصور زندگی بدون آن برایشان دشوار است.
 برای مثال، ممکن است یک ورزشکار تمام ارزشمندی خود را در قهرمانی و موفقیت‌های ورزشی جست‌وجو کند. درحالی‌که انسان مجموعه‌ای از استعدادها، علایق، ارزش‌ها و توانایی‌های مختلف است و نباید تمام هویت خود را به یک نقش محدود کند.

2 تغییر مسیر می‌تواند خود موفقیت باشد
بسیاری از افراد به دلیل ترس از قضاوت دیگران، ازدست‌دادن موقعیت فعلی یا نگرانی از آینده، از تغییر مسیر زندگی خود اجتناب می‌کنند. درحالی‌که گاهی فاصله گرفتن از یک مسیر آشنا، فرصتی برای شناخت بهتر نیازها و اولویت‌های شخصی است. انعطاف‌پذیری روانی به ما کمک می‌کند تغییرات زندگی را بپذیریم و متناسب با ارزش‌ها و اهدافمان تصمیم بگیریم. بنابراین، پایان دادن به یک مسیر لزوماً به معنای شکست نیست بلکه نشانه آمادگی برای تجربه‌ای تازه است.
3 یادگیری خط پایان ندارد
یکی از باورهای محدودکننده این است که برای یادگیری، ادامه تحصیل یا تغییر شغل زمان مشخصی وجود دارد. این طرز فکر ممکن است افراد را از تجربه فرصت‌های جدید محروم کند. درحالی‌که انسان در هر مرحله از زندگی می‌تواند توانایی‌های تازه‌ای کشف کند. یادگیری مستمر علاوه بر افزایش دانش، احساس کارآمدی، اعتمادبه‌نفس و رضایت درونی را نیز تقویت می‌کند.

4 موفقیت به معنای تأیید دیگران نیست
گاهی اوقات، افراد برای حفظ جایگاه اجتماعی و دریافت تحسین دیگران، در مسیری باقی می‌مانند که دیگر با خواسته‌های درونی‌شان هماهنگ نیست. وابستگی بیش از اندازه به تأیید دیگران می‌تواند تصمیم‌گیری مستقل را دشوار کند. شناخت ارزش‌های شخصی و توجه به خواسته‌های واقعی، به ما کمک می‌کند انتخاب‌هایی داشته باشیم که با رضایت درونی‌مان هماهنگ‌تر باشند. زندگی انسان به یک شغل، عنوان یا موفقیت خاص محدود نمی‌شود. بزرگ‌ترین موفقیت، نه در ادامه دادن مسیری آشنا، بلکه در شجاعت انتخاب مسیری متفاوت است. هر فرد حق دارد در طول زندگی اهدافش را بازنگری کند، علایق تازه‌ای را کشف کند و برای ساختن آینده‌ای متفاوت قدم بردارد.
به یاد داشته باشیم که ارزش ما فقط به دستاوردهای گذشته‌مان نیست؛ بلکه به ظرفیت رشد، یادگیری و انتخاب‌هایی است که برای آینده خود انجام می‌دهیم. برای شروع دوباره، کشف توانایی‌های تازه و ساختن نسخه بهتری از خودمان، هیچ‌وقت دیر نیست.