تیم ملی پس از آن که نتوانست در فیفادی اخیر با تیمی سطح بالاتر بازی کند، به ناچار حضور در تورنمنت بصره را قبول کرد وبا تیمهای فلسطین وعراق بازی کرد؛ تورنمنتی که قلعهنویی هم در آن به جوانان میدان داد تا حدودی عیارشان مشخص شود. در بازی اول برابر فلسطین، رنک ۹۲، به زور و زمانی که این تیم ده نفره شد، بازی را بردیم وگرنه زورمان به این تیم درتعداد برابربازیکنان نمیرسید! تصورمان این بود آن بازی به دلیل این که قلعهنویی تاکتیک خوبی اتخاذ نکرده بود، بازی گره خورده، اما روزگذشته برابر عراق هم آنقدرسطح پایین بودیم که جا دارد کادرفنی هرروزخدا را شکرکند که جام ملتهای آسیا به تعویق افتاده وقراراست سال دیگر برگزارشود. اما بدترازبد بازی کردن وضعیف بودن همه بازیکنان، رکوردی است که شاگردان ژنرال ثبت کردند؛ سریعترین گل دریافتی تاریخ تیم ملی درثانیه ۲۴ مقابل تیمی به ثبت رسید که علناً بازیکنانش ومربیانش با فوتبال ما کمی مشکل دارند؛ همانهایی که چند روزی بود سرداروعلیالخصوص ژنرال را سوژه تمسخرقرارداده بودند وحالا با این اتفاق دستاویزی دیگر برای این کارپیدا کردهاند. کاش ژنرال تا بیشتر ازاین تیشه به ریشه فوتبال ایران نزده ورکوردهای بیشتری را به ارمغان نیاورده، برود تا مربیای با تفکراتی بهترجایش را بگیرد.

بد بودن هم حدی دارد!
قلعهنویی تیمش را با تاکتیک متفاوت والبته تغییرمتفاوتی به زمین مسابقه فرستاد. شاید مهمترین تغییرحسین گودرزی بود که درترکیب اصلی قرارداشت، آن هم به دلیل درخشش دربازی قبلی برابرفلسطین. اما هنوز بازی شروع نشده بود که با شاهکار یوزها که وینگرعراقی را مشایعت کردند تا با توپ سی، چهلمتری بتازد وپاس بدهد، درثانیه 24 گل خوردیم تا سریعترین گل دریافتی تیم ملی ثبت شود. درادامه اما این شوک باعث شد کمی جلو بازی کنیم وموقعیتهایی هم داشتیم، اما هرباردقیقاً مثل بازی قبلی استفادهای ازآنها نمیشد. دنیس خان درگاهی هم یک تکبهتک را که با خوششانسی نصیب ایران شده بود، به تیرزد؛ بازیکنی که هربازی آنقدربد بازی میکندکه تعجب می کنیم چرا در تیم ملی بازی می کند؛ چراکه ضعیفترین ورژن علیپورحتی ازاین بازیکن بهتراست! اما درمجموع در نیمه اول همه بازیکنان چه ازخط دروازه که پیام نیازمند درآن بود، چه خط دفاعی که شاهکارشان درتاریخ فوتبال ماندگار شد و چه هافبک ها و مهاجمان، همه وهمه در حدی بد بودند که باورنمیکردیم این سطح پایین را ازآنها ببینیم.

از فرصتسوزی تا شادی گل عجیب!
درنیمه دوم هم ژنرال که دید ممکن است بازی را ببازد، سه، چهارتغییرداد که مهمترینش ورود سرداری بود که امید اولمان برای گلزنی بود، اما اوهم آنقدرضعیف بازی کرد که دلمان برای طارمی تنگ شد.اما عجیبترین اتفاق مسابقه را آریا یوسفی رقم زد؛ بازیکنی که دیگرتجربه کافی دارد، اما ازپس گل کردن دروازه خالی هم برنیامد. درنیمه نخست اما عراقیها هربار صاحب توپ شدند، آنقدرزیبا پاسکاری میکردند که انگار با تیم محلات بازی دارند، درحالیکه آنها هم درگیرجوانگرایی هستند و میانگین سنیشان ازما هم پایینتربود. نکته عجیب دراین نیمه این بود که همه بازیکنانمان دروازه را کج میدیدند؛ ازسردارآزمون گرفته تا صالح حردانی وافشین صادقی! صالح حردانی هم درنیمه اول و هم درنیمه دوم ضعیف بود؛ بازیکنی که در بازی برابرفلسطین ده نفره گلزنی کرد وهیس نشان داد، دراین بازی عجیب وغریب بد بود وجالب است قلعهنویی تا دقایق پایانی هم تعویضش نکرد! علی نعمتی هم شاهکاری است برای خودش؛ توپ را ازمهاجم حریف میگیرد و دوباره تقدیمش میکند. واقعاً خداقوت و دستمریزاد به کادرفنی تیم ملی بابت دعوت کردن چنین بازیکنی و ثابت بازی دادنش. اما عراقیها درنیمه دوم گاهگداری فشارآوردند، اما نتیجه خاصی نداشت، اما به همریختگی دفاعشان کاردستشان داد و روی اشتباه آنها حزباوی گل اول ایران را زد؛ بازیکنی که قبل ازبازی ادعا کرده بود ازتجربه لازم پس از۴ سال دعوت به تیم ملی برخوردار است، اما زمانی که سردار و محبی توپ را برداشته بودند و وسط زمین گذاشته بودند، همچنان مشغول شادی گلش بود؛ انگارنه انگارتساوی برابرعراق برایمان شکست است. البته حق هم دارد؛ به هرحال ایران قهرمانی تورنمنت بصره را ازچنگ عراق درآورد. چه چیزی بهترازاین؟! بعد ازاین گل هم فشارخاصی نیاوردیم تا بازی مساوی تمام شود.
هر دم از این باغ بری میرسد!
این تساوی درحالی رقم خورد که ایران تا حدودی تغییر نسل داده و خیلی ازرسانهها از سخت بودن این بازی و... میگفتند. این درحالی است که عراق هم بازیکنان جوانش را آورده بود و کاربازیکنانمان درکل بازی چندان دشوار هم نبود. پس اینکه بگوییم بازی سخت بود و جوانان درحال محک خوردن هستند، دربرابر تیمی کاربرد دارد که درشرایط خوبی قراردارد ومثل ما درگیر جوانگرایی نیست و جایگاه مربیاش به دلیل نتایج ضعیفی که گرفته، متزلزل نیست! اما مهم این است که از اول سال ۱۴۰۵ فقط دو بازی را بردیم؛ یکی برابرگامبیا با رنک 109 ودیگری برابر فلسطین با رنک 92. اما قلعهنویی که هر بار رکوردهای تازهای را برای تیم ملی ثبت میکند، از مسنترین ترکیب تاریخ تیم ملی گرفته تا کمترین تعداد پاس دریک نیمه درتاریخ جام جهانی، حالا سریعترین گل دریافتی تاریخ ایران هم دردوره سرمربیگری او رقم خورده و انگار ژنرال علاقه خاصی به رکوردهای منفی دارد. البته دلیل این بازی سطح پایین هم شاید یک روز بیشتر استراحت کردن عراقیها بود که قلعهنویی درکنفرانس خبری پیش از بازی هم به آن اشاره کرده بود! درنهایت اما مهم قهرمانی درتورنمنت سخت وطاقتفرسای بصره است که مبارک ژنرال وکادرش!