اندر حکایت نان
حمیدی روزنامه نگار
چند روز گذشته موضوع جیرهبندی نان دولتی در فضای مجازی مطرحشده که گویا در برخی استانها اجراشده است اما هنوز به خراسان رضوی نرسیده. بر اساس شنیدهها بناست دولت برای هر ایرانی یک سهمیه نان تعریف کند که در کارت سرپرست خانوار برقرار میشود و حجم آن بیش از مصرف واقعی فعلی خانوادههاست. دلیلش مشخص است؛ وقتی قیمت هر کیسه آرد دولتی 50 هزار تومان و قیمت هر کیسه آرد آزاد 4 میلیون تومان باشد فروش آرد دولتی در بازار رونق میگیرد که بر کسی پوشیده نیست گویا اخیراً دولت یکپایش انجام داده که بر اساس آن مشخص شد 15 درصد نان کشور توسط یک درصد کارتهای بانکی خریداریشده که به استناد همین گزاره عنوان میشود این خریدها واقعی نیست، بلکه کارت کشیدنهای صوری هستند که آرد را از نانواییها خارج می کنند و به صنوف یا دلالان فروخته میشود.
اگرچه سامان دادن به وضعیت هدررفت نان و آرد کشور یک ضرورت است اما آزمون و خطا در این قوت غالب مردم ریسک اجتماعی بالایی دارد از طرفی دیگر تعیین سهمیه برای استانی مانند خراسان رضوی که حجم بالایی از ساکنان بدون هویت مانند اتباع را در خود جایداده و سالانه میلیونها زائر را پذیراست، چگونه خواهد بود؟
همین امروز مسئولان استان و حتی کشور اذعان دارند که بخشی از دادهها درباره جمعیت واقعی خانوارها خطا دارد و دقیق نیست. بنابراین انتظار میرود در امر نان، دولت تأمل دقیقتری داشته باشد و با نهایت دقت این فرایند را اجرایی کند.