از چایخونه دوتا چای گرفتم، روی هم گذاشتم و یه دمنوش هم روش، رفتم یه گوشه بشینم بخورم. یه صدایی از پشت سر گفت: «می‌بینم دوطبقه خلاف بار زدی، دو تا چای و یه دمنوش خلافه آقا!» گفتم یه چای رو برای شما آوردم.  خندیدیم و گفتم از کجا اومدی؟ گفت از شهرکرد، نذر کرده بودم اگه کنکور رو خوب جواب بدم، بیام پابوس آقا. روز کنکور استرسم زیاد بود، هیچی از جواب‌ها یادم نمی‌اومد. یهو دلم راهی شد مشهد و وصل شد به پنجره فولاد امام رضا(ع). همون‌جا متوسل شدم به آقا. انگار که تازه مغزم راه افتاد.  گفتم ان‌شاءا... هفته بعد آقا بطلبه. الان هم می‌دونم به لطف آقا من خوب جواب دادم و با یک قلب پر از شکرگزاری برای نذری که کرده بودم اومدم زیارت. گفت اگه هرجا دنبال راه روشن و نور می‌گردی، متوسل شو به امام رضا(ع)، عاقبت به‌خیر می شی.محمودماروسی