محورهای موجود در پیام رهبر انقلاب، آیندۀ جنگ را از چشم‌انداز ایران مشخص کرد: «تداوم انسداد تنگۀ هرمز، تهدید به فعال کردن جبهه‌های جدید علیه آمریکا و اسرائیل، تقدیر از گروه‌های مقاومت و تهدید به مصادره یا انهدام دارایی‌های دشمن در منطقه در صورت امتناع از غرامت.» باید منتظر واکنش طرف مقابل ماند.  اسرائیل از حمله به ایست بازرسی‌های بسیج بیش از آن‎که دنبال نتیجۀ میدانی باشد دنبال کارکرد رعب‌‌آفرینی و نتیجۀ روانی است. 48 ساعت قبل این اتفاق، سخنگوی فارسی‌زبان ارتش عبری به خانواده‌ها هشدار داد از همراهی نزدیکان‌شان با بسیج خودداری کنند. نتیجه داده؟ در میان گرفتن ایست بازرسی‌های بسیج توسط تعدادی از شهروندان تهرانی نشان می‌دهد، نتیجۀ عکس داده است.   حمله پهپادی یک چیز دیگر را هم نشان داد: آمریکا کمتر و اسرائیل بیشتر هنوز امید به فعال کردن هسته‌های آشوب و تروریست داخلی دارند. هسته‌هایی که نوع حضور میدانی مردم، اصولا مجال فعالیت‌شان را سلب کرده  است. با گذشت زمان، سیاست‌های اعلامی طرف آمریکایی هم قدم به قدم به عقب می‌رود. از تسلط و تجزیۀ ایران شروع کردند. در ادامه به ساقط کردن جمهوری اسلامی رسیدند. ایستگاه عقب‌نشینی بعدی مشارکت در تعیین رهبری نظام بود. حالا هم رسیده‌ به ضعیف کردن جمهوری اسلامی و این که دیگر تهدیدی علیه آمریکا و اسرائیل نباشد. تحلیل این فرایند نوعی عقب‌نشینی قدم به قدم است. حزب‌ا... بعد از صدور اعلامیۀ رسمی جنگ «عصف ماکول»(اشاره به آیۀ 5 سورۀ فیل) سنگین‌ترین شلیک‌های خود را به نوار شمالی اسرائیل در سه‌شنبه انجام داد. حزب‌ا... پیش از این برای این مناطق هشدار تخلیه صادر کرده بود. 
 نوع ورود حزب‌ا... به درگیری، طرف اسرائیلی را غافلگیر کرده است. آن‎ها انتظار و توقع این آمادگی را از حزب‌ا... نداشتند. مشخصا شلیک‌های سنگین شب گذشته تاثیر زیادی گذاشته است. ارتش اسرائیل برای ضاحیه هشدار تخلیه صادر کرده. نرخ تشدید تنش در جبهۀ لبنان در حال افزایش است. تنگه همچنان در کنترل کامل ایران است. هشدارهای غلیظ مقامات ایرانی مبنی بر خاموش کردن کل منطقه نشان می‌دهد در صورت اقدام آمریکا علیه زیرساخت‌ها یا اقدام در جزایر سه‌گانه یا خارگ طرح‌های جسورانۀ دیگری روی میز طرف ایرانی خواهد آمد. تهران دیگر هیچ خط قرمزی ندارد.  ترامپ و رسانه‌های جریان اصلی آمریکایی در 36 ساعت گذشته عملیات روانی سنگینی دربارۀ انهدام نیروی دریایی ایران و شناورهایش انجام داده و آن در راستای دفع خط مین‌گذاری تنگه هرمز و خلیج فارس توصیف کردند. مین‌گذاری در  تنگه لزوما محتاج شناور نیست. کنترل کامل تنگه هم نشان می‌دهد نابودی نیروی دریایی یک ادعای رسانه‌ای است که در میدان خبری از آن نیست.  آمریکایی‌ها با اخبار دروغی مثل توئیت حذف شدۀ وزیر انرژی آمریکا مبنی بر اسکورت نفتکش‌ها در تنگه به دنبال نوسان‌گیری از شوک قیمت نفت بودند. همچنین آژانس بین‌المللی انرژی متشکل از همکاری بیش از 30 کشور از جمله آمریکا در واکنش به مسدودی تنگه هرمز مجبور به آزادسازی یک سوم ذخایر نفتی خود شد. انسداد تنگه آرام آرام دارد آثارش را نشان می‌دهد.  ناو هواپیمابر جرالد فورد همچنان در شمال دریای سرخ و 1400 کیلومتری تنگۀ باب‌المندب و سواحل یمن توقف کرده. بخش‌هایی از این ناو دچار آتش‌سوزی و مجروحیت چند نظامی شد. آمریکایی‌ها حادثه را یک حادثۀ آتش‌سوزی در بخش رختشوی‌خانۀ ناو اعلام کردند. مشخص نیست واقعیت همین است یا اتفاق دیگری  افتاده است.  تهدید ایران به بستن دیگر تنگۀ استراتژیک مهم منطقه(باب‌المندب) حالا به محافل رسانه‌ای هم درز کرده است. مشخصا تهران تا چند مرحلۀ بعد افزایش تنش را پیش‌بینی و برای آن برنامه‌ریزی کرده است. احتمالا بخشی از اشارات به باز شدن جبهۀ جدید در پیام اخیر رهبر انقلاب هم ناظر به این موضوع باشد.  عمان از عدم شرکت در شورای صلح غزه خبر داده و وزیرخارجه‌اش هم حرف‌های مهمی زده: هدف جنگ اخیر ایران نیست. تغییر هندسۀ خاورمیانه با محوریت اسرائیل است. بازیگران غیرایرانی منطقه هم این را می‌دانند اما تصور می‌کنند می‌توانند با تاکتیک همراهی با آمریکا این نقشه را تغییر دهند.