به گزارش ایسنا، این بازیگر در بخش‌هایی از یادداشت خود آورده است: «روی صحبت من با خواهر و برادرهاییه که این‌ور یا اون‌ورِ آب‌ - به عمد یا ندانسته - از بعضی چیزها بی‌خبرن. نه اشتباه نکنید نمی‌خوام از خرابیِ زیرساخت‌ها بگم و مسائلِ حیاتی یا همه‌ اون‌چه که خبرگزاری‌ها صبح تا شب دارن اعلام می‌کنن. من اتفاقا می‌خوام‌ از چیزهایی به‌ظاهر بی‌اهمیت و کوچک بگم که پس از گذر از این خان - در هر شکلش - به‌شدت گریبانِ جامعه رو خواهد گرفت: از همکار خودم میگم آقارضا تدارکاتِ سینما که دو ماهه بیکاره و الان می‌دونه تا ۶ ماه دیگه هم بیکاره، از شرکت‌های داروسازی‌ای که دفاترشون تعطیل شده و نمایندگی‌هاشون در کشورهای اطراف معلق مونده و با همه‌ تخصص‌شون فعلا بیکار خواهند موند و این بیکاری یعنی کمبود یکسری داروهای اساسی که وارداتی هستند. از هزار کسب و کارِ کوچیک که با هزار قرض و قوله اول یا وسطِ امسال راه افتاده بودن، به امیدِ شکوفایی که اون شد سر زمستونش و اینم دشتِ عیدشون، که ورشکستگیه. از اغذیه‌فروشِ سینما که خداتومن اون‌ دکه رو اجاره کرده و حالا مونده حیرون، پیِ یه لقمه نون. از کارگرهای قراردادیِ فولاد مبارکه و پتروشیمی ماهشهر که عیدیِ شبِ عیدشون شد هزینه‌ دوا درمون و دیگه محلِ کاری ندارن که کاری داشته باشن و دستمزدی. از بچه‌های کوچیک و پرنده‌های جنوب که دودِ مواد پتروشیمی نفسی براشون نداشته و خدا می‌دونه بعدا چه تبعاتی برای سلامتی‌شون داشته باشه. از بچه‌های تئاتر آزاد که با نمایش‌های کمدی‌شون کلی خانواده‌ها رو می‌خندوندن و حالا بیشتر از سه‌ماهه هم کاسبیِ روزشون تعطیله، هم تئاترهای شب‌شون.اینا و خیلی‌های دیگه نه حکومتی‌ان، نه جیره‌خور، نه چای دبش خوردن، نه یه قرون از میلیاردمیلیاردهای اختلاس که خود دولت اعلام کرده تو جیبِ اونا رفته، اون‌ها آدم‌های همین کشورن و همین خاک و اگر بیشتر از شما سهم نداشته باشن، قطعا اندازه شما حق نظر دارن. پس کاش هر وقت خواستین نسخه بپیچین و برای آینده برنامه بریزین، اول بیاین کنارِ ما، من، آقا رضا، گربه‌ها، کارگرها، پرنده‌ها و شاید اون‌وقت به همین راحتی از بمباران حرف نزنین.»