فرصت‌سوزی چهره‌های جدید

مینو آزرمگین، دانیال خیری‌خواه و شادی مختاری در «هزارویک شب»، «بی‌عاطفه» و «بیست‌ویک» بازی خوبی ندارند

نویسنده: محمد عنبرسوز 

مترجم:

​​​​​​​
این روزها سه بازیگر جوان و نسبتا تازه‌کار مینو آزرمگین، دانیال خیری‌خواه و شادی مختاری به ترتیب با نقش‌های اصلی و مهمی در سریال‌های «هزار و یک شب»، «بی‌عاطفه» و «بیست‌ویک» در نمایش خانگی حضور دارند، اما آن‌ها نتوانستند از فرصت همبازی شدن با برجسته‌ترین بازیگران سینما و نمایش خانگی به خوبی بهره ببرند. ستایش رجایی‌نیا نیز دیگر چهره نسبتا تازه‌کاری است که با «بدنام» در نمایش خانگی حضور دارد و اگرچه چندان شاخص و آینده‌دار نشان نداده، اما به هر تقدیر، اجرای آبرومندی را در سریال احسان سجادی‌حسینی و حامد عنقا جلوی دوربین برد.
مینو آزرمگین
بازیگر جوانی که پیش از این در سریال تلویزیونی ضعیف «احضار» ایفای نقش کرده بود، با بازی در نقش «نیلوفر» سریال «هزار و یک شب» فرصت همبازی شدن با انبوهی از بازیگران تراز اول سینما و نمایش خانگی، از پرویز پرستویی، بهرام رادان، سحر دولتشاهی و محسن کیایی گرفته تا پانته‌آ پناهی‌‌ها، هدیه تهرانی و محمد بحرانی را پیدا کرده. آزرمگین اما، با وجود قرار داشتن در مرکز روایت و موقعیت‌های ویژه‌ای که برایش طراحی شده، نه‌تنها استعداد ویژه‌ای از خود بروز نداد، بلکه در بسیاری از موارد، نتوانست ظرفیت‌های این نقش را به فعلیت برساند و احساسات متنوع شخصیتش را در حالت چهره خود نشان بدهد.
دانیال خیری‌خواه
بازیگر نقش «علی» هم تجربه بلاگری و ساخت دابسمش در اینستاگرام را در کارنامه دارد، هم روی صحنه تئاتر علی شمس رفته و هم در فیلم تحسین شده «شب، داخلی، دیوار» به کارگردانی وحید جلیلوند نقش نسبتا کوتاهی را ایفا کرده است. خیری‌خواه اما، در «بی‌عاطفه» بیش از حد سرد و ناملموس بازی می‌کند؛ اغلب اکت‌های مهمش تصنعی از کار درآمده‌اند و در معادلات عاطفی نیز طوری عمل می‌کند که کفه ترازو به شدت به سمت مهتاب ثروتی سنگین شود.
شادی مختاری
بازیگر جوانی که با ایفای نقش کوچکی در سریال «دل‌دار» به مخاطب معرفی شد و در ادامه، در سریال ناامیدکننده «جزیره» اولین بار نقش اصلی گرفت. سپس در «پرونده باز است» ایفای نقش کرد که آورده‌ای برای او نداشت و در «قلب رقه» هم نقشی فرعی را پذیرفت که فاقد پیچیدگی و عمق بود. تجربه جدید شادی مختاری در نقش یک قاتل بی‌رحم اما خونسرد، طبعا اجرایی کنترل‌شده و چندلایه را می‌طلبد. چنین اجرایی به وضوح از مختاری برنمی‌آید و این بازیگر که در کانون یک فیلم نامه خوب قرار گرفته، نمی‌تواند نقش را درونی کند، خنده‌ها و حرکات دیوانه‌وارش نمایشی است.
10 صفحه اول