فهرست نهایی تیم ملی انگلیس برای جام جهانی ۲۰۲۶ منتشر شد؛ تیمی که قرار است رویای بازگرداندن فوتبال به خانه را محقق کند. اما این فهرست بیشتر از آن‌که هواداران را سر ذوق بیاورد، شوکه‌شان کرد. توماس توخل، مربی آلمانی قهرمان لیگ قهرمانان، در نخستین جام جهانی‌اش با سه‌شیرها تصمیمی گرفت که برای فوتبال انگلیس «عجیب» به نظر می‌رسد؛ کنار گذاشتن چند ستاره‌ای که حتی تصور حذف‌شان هم سخت بود. هیجان رونمایی از اسامی تا جایی بالا رفت که اپلیکیشن رسمی تیم ملی انگلیس همزمان با اعلام فهرست از دسترس خارج شد، اما دقایقی بعد موجی از سوال‌ها شروع شد؛ چرا بعضی از بهترین‌های فصل در تیم نیستند و در عوض، بازیکنانی با آمار نه چندان جالب دعوت شده‌اند؟ هر سرمربی‌ای که هدایت تیم ملی انگلیس را برعهده می‌گیرد، می‌داند با یکی از دشوارترین مأموریت‌های فوتبال روبه‌روست؛ راضی نگه داشتن افکار عمومی درباره انتخاب بازیکنان. توماس توخل هم خیلی زود فهمید که از این قاعده مستثنا نیست. امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی کشورمان گفته بود روزهای سختی را برای تصمیمش پشت سر گذاشته، اما شاید اگر قرار باشد کسی واقعا این جمله را با تمام وجود بگوید توخل است؛ مردی که یک تیم مدعی قهرمانی را خط زده تا تیمی تازه بسازد.
​​​​​​​
فهرستی که خودش مدعی قهرمانی است
نام‌هایی مانند کول پالمر، جرد بوون، فیل فودن، آدام وارتون، مورگان گیبس وایت، ترنت الکساندر آرنولد، هری مگوایر، لوک شاو، کولویل، نیک پوپ، آرون رمزدیل، لوئیس دانک، کیران تریپیه  در فهرست جدید دیده نمی‌شوند. توخل تأکید کرده انتخاب‌هایش را بر اساس «ارتباط، انرژی و هماهنگی» انجام داده است. این درحالی است که توخل مثلا بازیکنی مانند مادوئکه را دعوت کرده که در این فصل لیگ برتر کلا 3 گل و پاس گل داشته، اما فودن، پالمر و وایت که بالای 12 گل و پاس گل داشتند و بازیکنان به مراتب بهتری هستند، دعوت نشدند. جالب‌تر این جاست که جوردن هندرسون 35 ساله که بعد از خروج از لیورپول دیگر آن بازیکن همیشگی نیست و این فصل هم نمایش درخشانی نداشته، دعوت شده است! از آن عجیب‌تر این‌که توخل، ایوان تونی را صرفا به این خاطر دعوت کرده که هری کین خواسته است؛ چراکه کین گفته در کنار او بهتر بازی می‌کند و تونی حواس مدافعان را پرت می‌کند. از ترکیب انگلیس در جام جهانی قطر، تنها 8 بازیکن در فهرست فعلی حضور دارند: پیکفورد، استونز، بلینگام، رایس، هندرسون، ساکا، کین و رشفورد. این یعنی 18 بازیکن فعلی تاکنون تجربه حضور در جام جهانی را نداشته‌اند و 11 نفر هم هنوز در هیچ تورنمنت بزرگی بازی نکرده‌اند.
آقای توخل قهرمان نشوی، اخراجی!
اعلام این فهرست، موجی از انتقادات شدید را علیه سرمربی آلمانی به راه انداخت. کایل واکر با انتقاد از تصمیم توخل، حذف ستاره‌هایی چون فودن، مگوایر و ترنت را شوکه‌کننده توصیف کرد. او همچنین درباره مگوایر افزود: «با توجه به نمایشی که این فصل ارائه داد، انتظار داشتم در فهرست باشد. تجربه مگوایر در تورنمنت‌های بزرگ همیشه برای انگلیس ارزشمند بوده است.» از سوی دیگر، تروی دینی، مهاجم سابق لیگ برتر، ترکیب منتخب توخل را «تیم B» توصیف کرد و نوشت: «برای کشوری با این همه استعداد، عجیب است که انگار با یک تیم درجه دو راهی جام جهانی می‌شویم. اگر این تیم بدون جام برگردد، اخراج توخل کاملا قابل توجیه خواهد بود.» بخش عمده انتقادها به نبود معیار مشخص در انتخاب‌ها برمی‌گردد؛ دینی تأکید کرد: «اگر ملاک آمادگی فعلی است، پس چرا جان استونز دعوت شده؟ حضور کوانسا نشان می‌دهد عملکرد اخیر مهم است، اما بعضی انتخاب‌ها دوباره یادآور تکیه بر اسم‌های بزرگ است.»
توخل و منطق خودش؛ «عاشق تصمیمات سخت هستم»
توخل در پاسخ به سوالی درباره تصمیماتش گفت: «فکر و بررسی زیادی پشت این انتخاب‌ها بود و تصمیم‌گیری‌ها واقعا دشوار بودند. الان ترکیبی از آرامش، هیجان و آمادگی را احساس می‌کنم. این فهرست به ما شفافیت و تمرکز می‌دهد. یک هفته دیگر راهی می‌شویم و بی‌صبرانه منتظر سوار شدن به هواپیما هستم.  امیدواریم 6 یا 7 هفته کنار هم باشیم. راضی نگه داشتن همه غیرممکن است، اما باید تیمی را انتخاب کنیم که به آن ایمان داریم. این که چه کسانی از سپتامبر فرهنگ تیمی را ساخته‌اند اهمیت زیادی دارد. من عاشق تصمیمات سخت هستم. همه‌چیز به انرژی، ارتباط و هماهنگی بستگی دارد.»