بارسلونای فلیک در این فصل به تیمی بی‌رحم تبدیل شده و تقریبا همه حریفان را از دم تیغ می‌گذراند. آن ها در ۷ بازی لالیگا ۳۱ گل زده‌اند و در لیگ قهرمانان هم ۵ گل به ثمر رسانده‌اند. نکته جالب اما آمار درخشان مثلث تهاجمی بارساست؛ مثلثی که رافینیا، لامین یامال و ستاره‌های تازه‌وارد این تیم را کنار هم قرار داده است. رافینیا و لامین یامال شروع فوق‌العاده‌ای در ترکیب بارسلونا داشته‌اند و در ۸ بازی این فصل مجموعا روی ۳۱ گل نقش مستقیم داشته‌اند. در کنار آن ها، بازیکنانی مثل آدیمی و گوردون هم با درخشش خودشان فلیک را با یک دردسر شیرین برای انتخاب ترکیب مواجه کرده‌اند. رافینیا در ۸ مسابقه موفق به ثبت ۱۴ گل و ۳ پاس گل شده؛ یعنی ۱۷ مشارکت مستقیم در گل‌ها. او در دیدار اخیر مقابل سویا هم هت‌تریک کرد و یامال در دو گل به او پاس گل داد. یامال هم در ۸ بازی، ۸ گل و ۶ پاس گل ثبت کرده و مجموع مشارکت مستقیمش به ۱۴ رسیده است. به همین بهانه نگاهی انداختیم به مرگبارترین مثلث‌های تاریخ فوتبال؛ مثلث‌هایی که هر مدافعی آرزو می‌کرد هیچ‌وقت مقابلشان قرار نگیرد.
​​​​​​​
مسی، نیمار، سوارز   بارسلونا
این سه نفر به معنای واقعی کلمه یک کابوس برای مدافعان بودند. مسی، یک بازی‌ساز نابغه؛ نیمار، جادوگری غیرقابل پیش‌بینی و سوارز، یک تمام‌کننده با راندمان مرگبار. ترکیب این سه نفر چیزی فراتر از کنار هم قرار گرفتن سه ستاره بود. آن ها آن‌قدر یکدیگر را می‌شناختند که انگار با چشم بسته هم می‌دانستند هم‌تیمی‌شان قرار است چه کاری انجام دهد. مسی از هر نقطه‌ای موقعیت می‌ساخت، نیمار با دریبل‌هایش دفاع را به هم می‌ریخت و سوارز کار را تمام می‌کرد. در سال ۲۰۱۵، این هماهنگی به اوج رسید و بارسلونا موفق شد سه‌گانه را فتح کند. شاید اگر نیمار در سال ۲۰۱۷ بارسلونا را ترک نمی‌کرد، این مثلث فرصت بیشتری برای ادامه سلطه‌اش پیدا می‌کرد.
کریستیانو رونالدو، بنزما، بیل   رئال مادرید
رقیب مشهور MSN، مثلث BBC بود؛ سه مهاجمی که ترکیبی از سرعت، قدرت، تکنیک و البته عطش سیری‌ناپذیر برای گلزنی را به خط حمله رئال مادرید اضافه کردند. رونالدو یک هیولای واقعی مقابل دروازه بود، بیل با سرعت و قدرتش از سمت راست دفاع‌ها را به هم می‌ریخت و بنزما، بازیکنی باهوش و فداکار، نقش مهمی در ساختن فضا برای دو ستاره دیگر داشت. شاید مهم‌ترین درخشش آن ها در لیگ قهرمانان رقم خورد؛ جایی که رئال مادرید در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ سه بار متوالی قهرمان اروپا شد.
محمد صلاح، سادیو مانه، فیرمینو  لیورپول
صلاح، مانه و فیرمینو وقتی کنار هم قرار گرفتند، خیلی زود به یکی از خطرناک‌ترین خطوط حمله فوتبال اروپا تبدیل شدند. شاید در ابتدا کسی تصور نمی‌کرد این سه نفر قرار است چنین تأثیری روی تاریخ لیورپول بگذارند، اما شیمی میان آن ها فوق‌العاده بود. مانه با سرعت و قدرتش، صلاح با هوش و شم گلزنی و فیرمینو با تحرک و بازی بدون توپ، ترکیبی را ساختند که کاملا با فوتبال یورگن کلوپ هماهنگ بود. این سه نفر بخش مهمی از دوران طلایی لیورپول بودند؛ دورانی که با قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و سپس پایان دادن به انتظار ۳۰ ساله برای قهرمانی در لیگ برتر همراه شد.
دیاز، اولیسه، هری کین  بایرن مونیخ
سال‌ها بود هواداران بایرن بعد از مثلث‌ ویرانگری مثل ریبری، روبن و لواندوفسکی منتظر یک ترکیب تهاجمی جدید بودند؛ ترکیبی که دوباره بتواند خط دفاعی حریفان را به وحشت بیندازد. با ورود لوئیز دیاز و مایکل اولیسه، در کنار هری کین، حالا بایرن دوباره یک مثلث جذاب در خط حمله دارد. این سه نفر از نظر سبک بازی هم مکمل یکدیگر هستند. کین در مرکز محوطه جریمه یک تمام‌کننده فوق‌العاده است، اولیسه با تکنیک و حرکت‌هایش از کناره‌ها خطر ایجاد می‌کند و دیاز با سرعت و نفوذهایش دفاع حریف را عقب می‌زند. 
دمبله، دوئه، کواراتسخلیا  پاری‌سن‌ژرمن
کمتر کسی تصور می‌کرد پاری‌سن‌ژرمن بعد از مثلث‌ مثل مسی، نیمار و امباپه بتواند دوباره یک خط حمله زهردار بسازد، اما لوئیز انریکه با اعتماد به ستاره‌های جوانش چنین ترکیبی را شکل داد. در یک سمت، دزیره دوئه قرار دارد؛ بازیکنی جوان و تکنیکی که استعدادش را در بالاترین سطح نشان داده است. در سمت دیگر، خویچا کواراتسخلیا حضور دارد؛ وینگری سریع و قدرتمند که با دریبل‌هایش می‌تواند هر خط دفاعی را به هم بریزد. در مرکز این مثلث هم عثمان دمبله قرار گرفته؛ بازیکنی که شاید کمتر کسی تصور می‌کرد توپ طلا را هم ببرد؛ چراکه در بارسا بازیکنی دائم المصدوم بود.