یک کارشناس اقتصادی با اشاره به تأکید رهبرمعظم انقلاب بر اولویت روابط با چین، تأکید کرد که توسعه این روابط فراتر از امضای توافق‌نامه‌ها، نیازمند نقشه‌ای بلندمدت، ساختار هماهنگ و تعریف دقیق نقش ایران در زنجیره تأمین اقتصاد چین است. احمد صالحی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس خاطرنشان کرد تا زمانی که به موضوع چین از زاویه ساختار و برنامه پاسخ داده نشود، سطح روابط دو کشور در همان مرحله امضای اسناد و بیانیه‌های مشترک باقی می‌ماند؛ چنان‌که تأکید رهبری بر چارچوبی «متوازن، پایدار و مبتنی بر دستاوردهای ملموس»، دستورکار روشنی برای دیپلماسی اقتصادی کشور تعیین می‌کند. وی در ادامه 5 محور راهبردی را به عنوان الزامات جهش روابط اقتصادی با چین تشریح کرد: 
کلید اول؛ ایجاد ستاد فرماندهی 
و «نخ تسبیح» دستگاه‌ها
صالحی نخستین پیشنهاد خود را لزوم ایجاد یک ساختار تشکیلاتی مشخص در حوزه چین بیان کرد و گفت: ایران به «ستاد فرماندهی اقتصادی» برای چین نیاز دارد؛ ساختاری شبیه آنچه در زمان شهید لاریجانی با حدود ۱۵ کارگروه تخصصی (نفت و گاز، حمل‌ونقل، ارتباطات، بانکی، کریدوری و…) شکل گرفته بود که هر هفته جلسه داشتند.
به گفته این کارشناس، دستگاه‌هایی مانند شرکت نیکو، بانک مرکزی، سازمان توسعه تجارت، گمرک، اتاق بازرگانی، سفارت و نهادهای نظارتی اکنون به‌صورت پراکنده کار می‌کنند؛ در حالی که بانک مرکزی گاهی حتی نمی‌داند پول نفت به یوان نگهداری می‌شود یا درهم. وی تأکید کرد: «یک نخ تسبیح لازم است که این حلقه‌های پراکنده را به هم متصل کند و آن، ستاد همکاری‌های ایران و چین است.»
کلید دوم؛ مدیریت و برنامه‌ریزی برای تعامل با چینی‌های مؤثر مقیم تهران
دومین پیشنهاد صالحی به چینی‌های مؤثر مقیم ایران اختصاص دارد. وی گفت تصویری که امروز از ایران نزد سرمایه‌گذاران چینی ساخته می‌شود، عمدتاً در ذهن و روایت همین افراد شکل می‌گیرد، اما ما این‌ها را «رها کرده‌ایم» و باید برای هر یک برنامه مشخص داشت؛ زیرا این‌ها تصویر ایران را در چین می‌سازند.
کلید سوم؛ تکیه بر برگ‌های برنده در انرژی، کریدور و امنیت 
صالحی در بخش محتوایی، سه زمینه اصلی همکاری را تأمین امنیت انرژی، کریدور و امنیت ژئوپلیتیک برشمرد و گفت ایران به‌عنوان حلقه‌ای از شانگهای و بریکس، باید نقش ضربه‌گیر در بلوکی که چین در غرب می‌سازد ایفا کند. وی مزیت ایران را در انرژی برشمرد: برخلاف آمریکا و روسیه که تولیدکننده انرژی‌اند، چین و اروپا مصرف‌کننده‌اند.
کلید چهارم؛ راه‌اندازی کریدور مالی یوان‌پایه برای غلات
صالحی پیشنهاد عملیاتی خود را خرید کالاهای اساسی از شرکت‌های چینی به یوان دانست و گفت: اگر شرکتی چینی ذرت یا غلات تولیدشده در پاکستان و قزاقستان را بخرد و ما بهای آن را به یوان بپردازیم، بدون ورود کالا به چین می‌توان مستقیم آن را به ایران منتقل کرد؛ الگویی که پیشتر از طریق کونلون‌بانک تجربه شده بود. مزیت این حوزه آن است که با پنج قرارداد می‌توان یک میلیارد دلار تراکنش انجام داد و بعداً کالای صنعتی را هم روی همین کانال آورد.
کلید پنجم؛ رصد برنامه‌های توسعه چین و در نظر داشتن یک هشدار برای پتروشیمی ها
صالحی در پایان بر مطالعه برنامه‌های توسعه‌ای پنج ساله چین تأکید کرد و هشدار داد که با افزوده‌شدن دو خط لوله «قدرت سیبری» حدود ۹۰ میلیارد مترمکعب گاز در سال به چین می‌رسد؛ رقمی که نزدیک به دوونیم برابر کل مصرف گاز صنعت پتروشیمی ایران است. وی گفت: اگر آن گاز در چین به محصولات پتروشیمی تبدیل شود و بازار این حوزه - که عمدتاً به چین می‌رود - به هم بریزد، با فروپاشی بازار مواجه می‌شویم؛ بنابراین نباید تصور کنیم چین همیشه از ما می‌خرد.
منبع: فارس