تبلت خاموش حمید رسایی، جلسه علنی مجلس را به تعطیلی کشاند!
جولان غوغازیست ها در بهارستان
نویسنده: سلیمانی
مترجم:
حمید رسایی از زندان به مرخصی سهروزه آمد و چند روز بعد، در مجلس به غیرفعال بودن تبلت نمایندگیاش اعتراض کرد. مهدی کوچکزاده، علی خضریان و حامد یزدیان نیز به این اعتراض پیوستند. نتیجه آن شد که جلسه علنی وبیناری یکشنبه اول آذر، پیش از آغاز، لغو شد. رسایی، خودش هم در جمع معترضان بود. رسایی، خضریان و کوچکزاده سه نفری بودند که به بهانه غیرفعال بودن تبلت نمایندگی رسایی، هیئت رئیسه را تهدید کردند. مسئله از اینجا شروع شده که تبلت رسایی به علت زندانی شدن او غیرفعال بوده است. هیئت رئیسه مجلس نیز در نامهای رسمی از قوه قضاییه استعلام کرده که آیا مجاز به فعال کردن تبلت وی است یا خیر. نامه پاسخ قوه قضاییه نیز دیروز به مجلس واصل شده و هیئت رئیسه در زمان سروصدا و اعتراض این چند نماینده از آن مطلع نبوده است. این افراد هم به جای پیگیری نامه، صحن علنی را به هم زدند و مسیر همیشگی سروصدا را انتخاب کردند. علت اصلی وضعیت رسایی نیز داشتن حکم قطعی او درباره دروغ بستن به مجلس و ساختارهای آن بوده است. لذا در این وضعیت، قوه قضاییه باید درباره فعال شدن تبلت او تصمیم بگیرد؛ چراکه او در زندان باشد یا در مرخصی، از لحاظ قانونی در اختیار قوه قضاییه است.
اقلیت پایداری در برابر جمهوریت
دیکتاتوری این نمایندگان جنجال آفرین در بهارستان، همینجا معنا پیدا میکند. چند نماینده برای پیگیری اعتراضشان، عملاً اختیار برگزاری جلسه را از کل مجلس گرفتند. جمهوریت در مجلس هر روز با همین امور به ظاهر عادی محقق میشود. نماینده میتواند حرف بزند، اخطار بدهد، رأی بدهد و از مقام مسئول توضیح بخواهد. تعطیلی جلسه همه این امکانها را یکجا از نمایندگان و به تبع آن از رأیدهندگانشان میگیرد. اگر این شیوه جا بیفتد، هر جمع چندنفرهای میتواند با اخلال، برای خودش حق وتویی بسازد که هیچکس پای صندوق رأی به آن نداده است.
مسئولیت هیئترئیسه هم با اعلام لغو جلسه تمام نمیشود. نیکزاد و همکارانش باید روشن کنند چه شد که اعتراض چند نماینده به لغو نشست انجامید و چرا پیشنهاد طرح اعتراض در قالب اخطار، امکان اجرا پیدا نکرد. شأن مجلس در گرو این است که بتواند حتی در اوج اختلاف، جلسهاش را اداره کند.
بازگشت به منطق مجلس ششم
در زمستان ۱۳۸۲، اعتراض جمعی از نمایندگان مجلس ششم به ردصلاحیتهای انتخابات مجلس هفتم، به تحصن و استعفای گروهی کشید و روند عادی کار مجلس را مختل کرد. شباهت واقعه روز گذشته به آن مقطع در شیوه فشار است. آن زمان، اعتراض بر سر صلاحیت نامزدهای انتخابات بود. امروز، اعتراض بر سر دسترسی یک نماینده به جلسه وبیناری بود. در هر دو ماجرا، کار مجلس به ابزاری برای پیشبرد مطالبه معترضان تبدیل شد. این بار همان رویهای در بهارستان تکرار شد که در نقد کارنامه مجلس ششم به آن استناد میشود.
10 صفحه اول


