فرهیختگان: یک قدرت بزرگ که عادت به هژمونی بی‌رقیب داشت در جغرافیایی گرفتار شده که در آن برتری نظامی به تنهایی پیروزی نمی‌آورد. محاصره دریایی ترامپ نه بر اساس منطق توماس شلینگ، نه بر اساس آموزه‌های مرشایمر و نه بر اساس تجربه‌ کوبا، ویتنام و کویت قابل دفاع است. این اقدام همزمان هزینه اقتصادی بیشتر بر مردم آمریکا تحمیل می‌کند، ائتلاف‌های بین‌المللی را سست می‌کند یا حتی از بین می‌برد، قدرت‌های بزرگ و نوظهور مثل چین و هند را به موضع‌گیری و واکنش وادار می‌کند و درعین‌حال اهرم اصلی ایران یعنی کنترل تنگه هرمز را در دست این کشور حفظ می‌کند. 
شرق: رفتار کاخ ســفید یک سیاســت خارجی و دیپلماســی متزلــزل را ارائه می دهد؛ دیپلماسی ای که بیش از آن که بر حل وفصل اختلافات متمرکز باشــد، بیشــتر از نمایشــی از قدرت و پیام های نمادین از سوی دونالد ترامپ حکایت دارد. در شرایطی که جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا، پس از ۲۱ ساعت مذاکره با هیئت بلندپایه ایرانی در اسلام آباد از نبود توافق ســخن می گوید و همزمانی آن با حضور دونالــد ترامپ در یک رویداد ورزشــی در آمریکا، به عنوان نشــانه ای از نبود تمرکز بر امر دیپلماسی در واشــنگتن تعبیر می شــود. 
وطن امروز: مردم باید به روشنی دریابند اگر امروز پنجه‌ در پنجه اژدهای استکبار، آمریکا و غده سرطانی اسرائیل انداخته‌ایم، این نبرد تنها یک فریضه اعتقادی و اسلامی نیست، بلکه دفاع از مرزها و منافع حیاتی «وطن» است. این رویکرد، زبان مشترک ملت و حاکمیت است. فراموش نکنیم ملتی که نتواند آرمان‌های آسمانی خود را با ریشه‌های خاکی و سرزمینی‌اش پیوند دهد، در توفان حوادث از هم خواهد گسست. رهبر شهید انقلاب اسلامی، با درایتی پیامبرگونه، این شکاف تاریخی را ترمیم کردند و از ترکیب ایران و اسلام، دژی تسخیرناپذیر ساختند.