پویش ملی «جان‌فدا»، امروز شنبه به عدد 31 میلیون جان‎فدا می رسد؛ جان‌فدا برای وطن، برای ایران و برای نقش آفرینی موثر در مقابله با دشمن آمریکایی- صهیونی.بی شک این میزان جان‎فدایی برای وطن و برای ایران، برای همیشه تاریخ این سرزمین بزرگ ماندگار خواهد شد که چگونه ایرانیان در هنگامه یک نبرد و آن زمان که خاکشان هدف تجاوز دشمنان جنایتکار آمریکایی- صهیونی قرار گرفت، آماده شدند تا جانشان را برای دفاع همه جانبه از کیان و مرزهای این سرزمین بزرگ متمدن فدا کنند.اما این پویش که اکنون به عدد فراتر از 30 میلیون رسیده، از زوایای گسترده دیگری نیز قابلیت تحلیل و بررسی دارد؛ از جمله این که این جان‎فدایی برای وطن را چگونه می توان به ظرفیتی جدید برای ساختن و توسعه ایران تبدیل کرد.
​​​​​​​
3 ویژگی مهم پویش جان فدا
به طور مشخص، پویش ملی «جان‌فدا» چند ویژگی و دستاورد را پیش روی تحلیلگران قرار داده است:
1-نمایش بی سابقه یک دفاع جمعی
بی شک این نخستین بار در تاریخ این سرزمین است که در شرایط ویژه جنگی کشور، سربازان در میدان رزم با دشمن، پشت خود را به مردمی گرم می بینند که هر کدامشان حاضرند در جایگاه یک سرباز میدان، جانشان را برای دفاع از مرزها و ارزش های آن تقدیم کنند. در حقیقت، امروز بزرگ ترین پویش دفاعی تاریخ ایران شکل گرفته و به یک گفتمان عمومی در میان مردم تبدیل شده و بازتاب آن در عرصه های بین المللی قابل مشاهده است.
2- ورود عموم ایرانیان با ذائقه ها و سلیقه های مختلف 
اتصال شبکه ای وسیع از اقشار مختلف مردم با سلایق و ذائقه های متفاوت مذهبی، اجتماعی و سیاسی در این پویش، یک اتفاق تاریخی است. یعنی ایرانیانی که پیش از این در موضوعات مختلف، شاید تفاوت عقیده سبب همگرایی آنان نمی شد، حالا و در کارزار دفاع از «ایران»، همگی گرداگرد یک مفهوم و یک حقیقت به نام «وطن» جمع شده و خود را آماده جان‎فدای آن معرفی کرده اند.
3- فریاد اندیشه ضدسلطه ایرانیان 
تاریخ این سرزمین همواره به یک «ما» در برابر ظلم و سلطه اعتقاد داشته است. مردمان این سرزمین به ویژه در تاریخ معاصر آن، با الهام از اندیشه کربلا و عاشورا و البته مرام تمدنی خود، حاضر به سلطه بیگانه بر هویت و وطن خود نیست. البته که تجربه 200 سال اخیر نیز نشان می دهد، مردمان این خاک، هیچ گاه آغاز کننده یک حمله نبوده اند اما آن جاکه وطن و خاک خود را هدف حمله و تجاوزدشمن دیده اند، با تمام وجود به میدان آمده و جان‎فدای آب و خاک خود شده اند.
رویش ظرفیت های جدید
از ویژگی ها و دستاوردهای پویش ملی «جان‌فدا» که گذر کنیم، این پویش با رقم 31 میلیونی اش به عنوان یک رویداد تاریخی، روی دیگری هم دارد که می توان از آن به رویش ظرفیت های جدید ایران یاد کرد. 
ظرفیت دفاعی با رویکرد نظامی
 طبیعتا به سادگی نمی توان این ادعا را مطرح نمود که امکان مشارکت نظامی برای تمامی این 30 میلیون نفر را می‎توان فراهم کرد. اما چرا نتوان از ظرفیت مردمی و این شبکه گسترده که در جای جای ایران دارای سنگر است، در بخش تقویت پدافند کشور بهره برد؟
یک کارشناس در این باره  می گوید: «تجربه جنگ رمضان به‌خوبی نشان می دهد که پوشش کامل آسمان گسترده ایران صرفاً از عهده نیروهای پدافند هوایی برنمی‌آید. چه‌بسا بتوان از همین داوطلبان برای تقویت پدافند کشور بهره گرفت. به‌ویژه در مناطق صعب‌العبور که امکان پوشش آن‌ها با تجهیزاتی مانند دوش پرتاب وجود دارد. بیش از ۴۰ هزار روستای دارای سکنه در کشور می‌توانند به ۴۰ هزار پایگاه مردمی بالقوه تبدیل شوند؛ پایگاه‌هایی که با تجهیز وسایلی مانند دوش پرتاب و پهپاد، نقش مؤثری در دفاع و پشتیبانی ایفا کنند.»
ظرفیت پدافند غیرعامل
همه می دانیم، هرگاه همه مردم در به ثمر رساندن یک حرکت ملی پای کار باشند، نتیجه آن اقدام از زمین تا آسمان متفاوت خواهد بود با حرکت و اقدامی که صرفا توسط دولت ها عملیاتی شود. با این نگاه، تصور کنید تمامی این 30 میلیون که آماده اند برای «ایران» از جانشان گذر کنند، در یک موضوع پدافند غیرعامل با بخش اجرایی کشور، همراهی و همدلی کنند. برای نمونه این جمعیت 30 میلیونی در قالب خانواده های خود، به موضوع توسعه سامانه های برق خورشیدی ورود و هر خانواده برق مورد نیاز خود را با نصب سازه های تولید برق خورشیدی تامین کند. آیا به نظر شما، مشکل کمبود برق، در کشور برطرف نمی شود؟
یا این 30 میلیون نفر، در یک اراده ملی تصمیم بگیرند، رفتارشان را در استفاده از «آب» با شرایط جدید اقلیمی کشور، متناسب کنند.
یا این 30 میلیون نفر، برای بهبود وضعیت محیط زیست کشور، تصمیم بگیرند نوع تعاملشان را با طبیعت تغییر دهند.
یا این 30 میلیون نفر، اراده کنند روزانه دقایقی را به ورزش اختصاص دهند و تلاش کنند فرهنگ ورزش را در خانواده و اطرافیان خود توسعه دهند. آیا به نظر شما پس از یک بازه زمانی، وضعیت بهداشت و درمان و سلامت در کشور ارتقا نمی یابد؟
نیازمند برنامه ریزی و یک باور ملی هستیم
طبیعتا، این ظرفیت بزرگ که امروز در قالب پویش ملی «جان‌فدا» رخ نموده، برای دستیابی به آن چه اشاره کردیم، نیازمند دو اصل است:
باور،برنامه ریزی و سامان‎دهی توسط گروه های مرجع و مقبول جامعه.
در حقیقت و در گام نخست، باید یکایک ما که در این پویش اعلام کرده ایم برای ایران، حاضریم جانمان را فدا کنیم، به این باور برسیم که ساختن و توسعه و ارتقای ایران علاوه بر دفاع نظامی، نیازمند سایر اقدامات نرم افزاری و حرکت های اجتماعی نیز هست. می توان با برنامه ریزی و یک خواست ملی بسیاری از نواقص کشور را برطرف کرد؛ اگر همه ما به ایران باور داشته باشیم.